Η Πόλα Ρούπα σε κείμενο για την αποφυλάκισή της, αφού εξέτισε τα χρόνια κράτησης που απαιτούνται για την υφ’ όρων απόλυση, τονίζει πως δεν προβλέπεται από κανένα ποινικό κώδικα απόλυση κρατούμενης υπό όρους επειδή είναι μητέρα ανήλικου παιδιού, όπως έγραψαν αρκετά δημοσιεύματα, και πως συνολικά εξέτισε 13,5 χρόνια μικτά για τη συμμετοχή της στον Επαναστατικό Αγώνα (8,5 χρόνια μαζί με την προφυλάκισή της).
Η ίδια υποστηρίζει ότι «ο συμβολισμός της ημέρας ήταν δυνατός καθώς με τη φετινή 17 Νοέμβρη κλείνουν 50 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973» κι ότι στη δική της σκέψη αυτή τη μέρα «κυριάρχησε η μνήμη του νεκρού συντρόφου μας στον Επαναστατικό Αγώνα του Λάμπρου Φούντα. Στη σκέψη μου όμως είναι και ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης που παρά το γεγονός ότι έχει εκτίσει 11 χρόνια “κλειστής” φυλακή και 14 χρόνια μικτά -χρονικό διάστημα πολύ μεγάλο για 20 χρόνων εκτιτέα ποινή-, τα δικαστικά συμβούλια της Λαμίας αρνούνται να τον αποφυλακίσουν».
Η κ. Ρούπα τονίζει ότι στον σύντροφό της έχει επιβληθεί ένα μοναδικό καθεστώς εξαίρεσης, που βασίζεται σε πολιτικά κριτήρια και κίνητρα, «καθώς κανένας/καμία κρατούμενος/κρατούμενη με ανάλογες υποθέσεις (κατηγορίες βασιζόμενες στον 187Α) και με ανάλογες ποινές (που δεν υπάρχει δηλαδή ποινή των ισοβίων) δεν έχει παραμείνει στη φυλακή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα».
Στο κείμενό της αναφέρεται στις κρατούμενες, που έζησαν μαζί στη φυλακή, και ισχυρίζεται οι νομοθέτες έχουν δεν λάβει υπόψη την «κομβικής σημασίας θέση των γυναικών-φροντιστριών στη κοινωνική ζωή».
