«Είμαστε και εμείς νοικοκυραίοι», έλεγε ο Αλέξης Τσίπρας στις 11.1.2013. Με αυτή τη φράση ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσε να απαντήσει στις βολές που δεχόταν από την κυβέρνηση Σαμαρά ότι χαϊδεύει τα αυτιά μπαχαλάκηδων και υποθάλπει τη βία εκείνης της μνημονιακής περιόδου. Ακόμη θυμάμαι τις επιφυλάξεις -για να μην πω την «ξινίλα»- ορισμένων στελεχών (τότε) του κόμματός του, που μιλούσαν χαμηλόφωνα για μικροαστικό λαϊκισμό και άνοιγμα στους «κυρ Παντελήδες», τους οποίους η Αριστερά πάντοτε περιφρονούσε, ίσως με έναν ελαφρύ ελιτισμό. Φτάσαμε όμως σχεδόν 11 χρόνια αργότερα να συζητάμε περίπου τα ίδια, με αφορμή μια αντίστοιχη δήλωση, αν και με άλλη οπτική, του σημερινού προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη.
● Το όραμα περί «επιστροφής στην παλιά νοικοκυρεμένη Ελλάδα» ξεσήκωσε αιχμηρές αντιδράσεις. Είτε ήταν ένα συντηρητικό κλισέ νοσταλγίας, ευρέως διαδεδομένο στους Ελληνες του εξωτερικού για μια Ελλάδα που δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ, είτε ένα επικοινωνιακό άνοιγμα σε πιο συντηρητικά κοινά και «κυρ Παντελήδες», οι διευκρινίσεις που έδωσε στη συνέχεια προκάλεσαν νέες συζητήσεις. Ο Κασσελάκης εξήγησε ότι αναφερόταν στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και όχι παλαιότερα (όπως πήγε το μυαλό πολλών). Μόνο που πρέπει ο σύντροφος πρόεδρος να αποφασίσει: Το ΠΑΣΟΚ κατέστρεψε τη χώρα ή οι δεκαετίες του ’80 και του ’90 ήταν κάτι σαν «ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια»; Μόλις προ ημερών μιλούσε με τα χειρότερα λόγια για τη διακυβέρνηση Σημίτη. Τελικά ήταν «νοικοκύρης» ο πρώην πρωθυπουργός ή «σπατάλησε δισεκατομμύρια»;
● Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι το όραμα σήμερα για την Ελλάδα του 2030 δεν μπορεί να είναι οι vintage αναφορές σε περασμένες δεκαετίες. Και ενώ σε εκείνες τις δεκαετίες έγιναν προοδευτικές τομές και μεταρρυθμίσεις, ήταν και εποχές που η κοινή γνώμη ήταν σαφώς συντηρητικότερη και δεν θα δεχόταν π.χ. γκέι πολιτικούς αρχηγούς που κυκλοφορούν με τους συζύγους τους ή δεν θα συζητούσε ακόμη και το συντηρητικό κόμμα για γάμο ομόφυλων ζευγαριών. Αλλωστε μόλις πριν από 23 χρόνια, η Εκκλησία οργάνωνε «λαοσυνάξεις» και ζητούσε δημοψηφίσματα για το αν θα αναγράφεται το… θρήσκευμα στις ταυτότητες. Με τον τότε πρόεδρο της Ν.Δ., που παρέδωσε κυριολεκτικά καμένη γη όταν κυβέρνησε λίγο αργότερα, να συνυπογράφει το αίτημα της ιεραρχίας. Επομένως, ας αφήσουμε το παρελθόν στους ιστορικούς να το αποτιμήσουν και ας πούμε τι προτείνει ο καθένας για τη χώρα τις επόμενες δεκαετίες.
● Τουλάχιστον ο διαγραμμένος από τη Ν.Δ. ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος και ο πρώην εκπρόσωπος της κυβέρνησης Καραμανλή (και υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ) Ευάγγελος Αντώναρος στηρίζουν τον πρόεδρο Κασσελάκη. Ο Αντώναρος μάλιστα εκτίμησε χθες ότι το νέο κόμμα όσων αποχώρησαν θα πάρει από 0,75% έως 2%. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι συνήθως δεν πέφτει μέσα στις εκτιμήσεις του ο σύντροφος. Επίσης δεν ξέρω αν στις διεργασίες του ευρύτερου χώρου εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή και ο Αχιλλέας Μπέος, που τσακώθηκε με το ΚΚΕ στο δημοτικό συμβούλιο Βόλου και φώναξε εν μέσω νέου παραληρήματος: «Εμείς είμαστε οι αριστεροί και προοδευτικοί, αριστεροί ακραίοι μάλιστα, όχι Κασσελάκηδες. Εσείς είστε το κεφάλαιο και φασίστες».
● Επειδή με όσα γίνονται στην αντιπολίτευση, συχνά ξεχνάμε και ποιος κυβερνάει, έχει ενδιαφέρον η άποψη της κυβέρνησης ότι και στο μέτωπο της ακρίβειας, που είναι το νούμερο ένα θέμα που απασχολεί την κοινή γνώμη, υπάρχει κάποιου είδους ατομική ευθύνη. Το εξήγησε ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, αφού μας διαβεβαίωσε (Action 24) ότι ο ηγέτης Κυριάκος «δεν υπάρχει μέρα που να μην ασχολείται με το ζήτημα». Τι μας συστήνει ο υπουργός; Να αγοράζουμε, λέει, τα φτηνά προϊόντα από τα σούπερ μάρκετ, γιατί όταν οι εταιρείες βλέπουν την κάμψη της ζήτησης, ρίχνουν τις τιμές. Δηλαδή, αν αγοράσουμε ένα φτηνό εισαγόμενο τυρί της πλάκας, θα πέσει η τιμή σε μια εγχώρια φέτα της προκοπής; Ή φταίμε εμείς που αγοράζουμε (τα ακριβά) τρόφιμα και δεν το έχουμε ρίξει στην… ξηρά τροφή για κατοικίδια;
