For bullshit pay

Μαθαίνω ότι υπάρχουν κάποιοι συνδικαλιστές που περιμένουν διακαώς την ρύθμιση για την 6η ημέρα εργασίας και την προσαύξηση του 40% στο καταβαλλόμενο ημερομίσθιο.

Ενδεχομένως όταν ο Αδωνις Γεωργιάδης λέει ότι δεν ακούει πλέον «από κανέναν σοβαρή αντίδραση γιατί οι εργαζόμενοι που διαπίστωσαν τι περιλαμβάνει είναι πολύ ευχαριστημένοι» μάλλον αυτούς θα εννοεί.

Ομως εκείνοι οι εργαζόμενοι που θίγονται πραγματικά από την εργασία «μηδενικών ωρών» που νομιμοποιεί πλέον και με θεσμοθέτηση συμβάσεων, είναι στον πάτο, στο κατώτατο σκαλοπάτι της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Ούτε συνδικάτα έχουν ούτε τα μεγάλα συνδικάτα ασχολούνται με αυτούς. Γι’ αυτό δεν μπορεί να ακούσει τη φωνή τους ο κ. Γεωργιάδης.

Είναι η ίδια φωνή του εργατικού περιθωρίου, που έκανε στίχο και τραγούδι ένας Αμερικανός τραγουδοποιός, ο Ολιβερ Αντονι Μιούζικ: «Πουλάω την ψυχή μου/Δουλεύοντας ολημερίς/Υπερωρίες/Για αμοιβή της πλάκας» «Well,/ I ’ve been selling my soul/working all day/overtime hours/for bullshit pay»