efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Υπάρχει μέριμνα για να ξανασταθούν στα πόδια της οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες που έχασαν τις περιουσίες τους και τις δουλειές τους από το πέρασμα της φονικής κακοκαιρίας «Daniel»;

Το ερώτημα αυτό πρέπει να απαντηθεί άμεσα ακόμα και την ώρα που συνεχίζονται οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού, ακόμα και την ώρα που πόλεις και χωριά στον θεσσαλικό κάμπο πνίγονται στις λάσπες.

Είναι επιτακτική η ανάγκη για τους ανθρώπους που έχασαν τις περιουσίες τους, τις δουλειές τους, τους τόπους που μεγάλωσαν να έχουν αρωγό την Πολιτεία και να μην αναγκαστούν να εγκαταλείψουν ότι έχτισαν με κόπο και ιδρώτα για χρόνια.

Αυτές τις ώρες η κατάσταση είναι δραματική: Πόλεις και χωριά χωρίς ηλεκτρικό και νερό, τρομακτικές ζημιές σε δημόσιες υποδομές, γκρεμισμένα σπίτια, πλημμυρισμένα χωράφια και άστεγοι που φιλοξενούνται προσωρινά σε σχολεία, γήπεδα, συγγενείς και φίλους.

Ζώντας όλοι με την αγωνία να έχουν αίσιο τέλος οι επιχειρήσεις απεγκλωβισμού και να βρεθούν όλοι οι αγνοούμενοι αλλά και τον φόβο για το τι θα αποκαλυφθεί κάτω από τις λάσπες τα δύσκολα είναι μπροστά.

Να δοθούν γρήγορα απαντήσεις

Μπαίνοντας λοιπόν στο Φθινόπωρο και έχοντας μπροστά μας τον Χειμώνα δεν αρκεί απλώς να μιλάμε για «αποζημίωση των πληγέντων».

Η ζωή σε αρκετές περιοχές θα πρέπει να ξεκινήσει από την αρχή και αυτό δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Οι κάτοικοι έχουν να αντιμετωπίσουν ανεπανόρθωτες καταστροφές στις εστίες τους, στην γεωργική παραγωγή, στο ζωικό κεφάλαιο αλλά και τον κινδύνο των ασθενειών λόγω των μολυσμένων υδάτων.

Η κυβέρνηση και η τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει γρήγορα να δώσουν απαντήσεις ώστε να αποφευχθεί μια οριστική μετοίκηση και μη δημιουργίας ξανά των οικισμών που επλήγησαν.

Πιθανό σενάριο η μετοίκηση

Στο θέμα της οριστικής μετοίκησης αναφέρθηκε ο καθηγητής διαχείρισης φυσικών καταστροφών, Ευθύμιος Λέκκας. «Είναι ένα θέμα το οποίο έχει τεθεί στο παρελθόν και ιδίως μετά τους σεισμούς του 1995 στην Κοζάνη – Γρεβενά, όπου ήταν 20 – 30 οικισμοί που έπαθαν σημαντικές βλάβες και κάναμε μία προσπάθεια συνένωσης αυτών των οικισμών τότε, προκειμένου να πάνε σε ασφαλείς περιοχές και να είναι οι οικισμοί πιο δυναμικοί, με τα σχολεία τους κλπ. Εν μέρει απέδωσε, εν μέρει δεν απέδωσε. Και γιατί; Γιατί συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, επειδή είναι άνθρωποι οι οποίοι είναι δεμένοι με το χώρο, είναι πολύ δύσκολο να απομακρυνθούν», δήλωσε ο καθηγητής.

Παρόλα αυτά, είπε ότι: «Τελικός στόχος είναι να καταστήσουμε τις περιοχές οι οποίες έχουν πληγεί πιο ανθεκτικές στα επόμενα φαινόμενα», κάτι που φυσικά δεν έχει γίνει εδώ και δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει αρκετά ακραία περιστατικά παρόμοιου χαρακτήρα.