Εικόνες σταθερές ή εναλλασσόμενες, εικόνες ματωμένες, φλεγόμενες, συγκινησιακές, εικόνες φρίκης κατακλύζουν το τελευταίο διάστημα τις οθόνες μας. Εικόνες που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν είναι προπαγανδιστικές ή ενημερωτικές. Εικόνες που με βάση αυτές, αλλά και τα βιώματά μας, καλούμαστε να ερμηνεύσουμε τον κόσμο και όσα συμβαίνουν σε αυτόν.
Αλλοπρόσαλλες, διασταυρούμενες, διασπαστικές, κατακερματισμένες, αγχωτικές. Ικανές να δημιουργήσουν σύγχυση, αποπροσανατολισμό, ανασφάλεια, ώστε να επιχειρήσουν, χαμένοι όπως είμαστε μέσα στον κατασκευασμένο από τα κέντρα επιρροής και εξουσίας λαβύρινθο που θέλουν να μας βάλουν, να μας είναι πιο εύκολο να καλοδεχτούμε τον «σωτήρα» που θα μας εμφανίσουν.
Μόνο που τώρα πια αρκετοί είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι οι νεκροί είναι η μόνη πραγματικότητα και ότι αυτό σημαίνει πόλεμος. Εχουν δει εδώ και καιρό ανάλογες εικόνες, ξέρουν πώς «παίζεται» το… έργο, έχουν βρεθεί ξανά μέσα σε ανάλογη καταιγίδα εικόνων και, παρ’ όλα αυτά, κατάφεραν να βγουν σώοι από μέσα της, κρατώντας την ψυχραιμία τους.
Αυτούς είναι πολύ δύσκολο να τους πείσει ο οποιοσδήποτε αποκλειστικά με τις εικόνες. Εδώ και καιρό αναζητούν και βρίσκουν μόνοι τι συμβαίνει. Διαβάζουν, διασταυρώνουν, συγκρίνουν και ενημερώνονται από πλήθος πηγών. Κατέληξαν στα δικά τους συμπεράσματα, που συνήθως ήταν διαφορετικά από εκείνα που τα κυρίαρχα Μέσα ΜΑΖΙΚΗΣ Ενημέρωσης επιδίωκαν να καταλήξει η ΜΑΖΑ και γι’ αυτό δέχτηκαν πολλές φορές στο παρελθόν μπούλινγκ.
Απ’ ό,τι μάλιστα φάνηκε από τις κινητοποιήσεις ενάντια στα όσα συμβαίνουν στη Γάζα, αυτοί είναι πια χιλιάδες και δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν ακόμη και όταν πέφτουν δακρυγόνα και κρότου-λάμψης. Απομακρύνονται προσωρινά, η ατμόσφαιρα καθαρίζει, επιστρέφουν και η διαμαρτυρία ολοκληρώνεται.
