Λίγο πριν από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, τον Ιούλιο του 2016, ο Ερντογάν είχε διεκδικήσει από το ΝΑΤΟ σημαίνοντα ρόλο στον Εύξεινο Πόντο.
Με δεδομένους τους περιορισμούς στην πρόσβαση πολεμικών πλοίων μη παράκτιων του Εύξεινου Πόντου χωρών, η Τουρκία πρότεινε να συγκροτηθεί υπό την ηγεσία της ΝΑΤΟϊκός στόλος μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.
Η στάση που υιοθέτησε η Τουρκία μετά την εισβολή στην Ουκρανία αποκλείει την επαναφορά της πρότασης, η οποία από μόνη της αποτελεί στρατηγική πρόκληση πρώτου μεγέθους για τη Μόσχα.
Σήμερα η Ρωσία ελέγχει την ακτή της Μαύρης Θάλασσας από τη Χερσώνα μέχρι το νότιο άκρο της ακτογραμμής της αποσχισθείσας από τη Γεωργία Αμπχαζίας και έτσι συρρικνώνει ασφυκτικά την πρόσβαση της Τιφλίδας στη θάλασσα.
Με δυο λόγια, σε μεγάλο βαθμό χάρη στην αναδίπλωση των ΝΑΤΟϊκών φιλοδοξιών της Τουρκίας, η Μόσχα αποκατέστησε εν πολλοίς την κυριαρχία που είχε στη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991.
Αυτό άλλωστε είναι και το πιο σοβαρό επιχείρημα στην προσπάθειά της να πείσει τον ισχυρό άνδρα του Κρεμλίνου για την ανάγκη σύναψης νέας συμφωνίας για την εξαγωγή των σιτηρών της Ουκρανίας.
Αν δεν βρεθεί λύση, τότε το ΝΑΤΟ μπορεί να χαράξει έναν θαλάσσιο διάδρομο που θα επιτρέπει τη διέλευση των φορτηγών πλοίων εντός των χωρικών υδάτων της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας.
Ετσι εξηγούνται οι σαρωτικές πυραυλικές επιθέσεις των ρωσικών δυνάμεων στις ουκρανικές λιμενικές εγκαταστάσεις κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία.
Τα παραπάνω ερμηνεύουν την ανοχή του Κρεμλίνου στη στήριξη από τον Ερντογάν της υποψηφιότητας της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, αλλά και στην απελευθέρωση Ουκρανών αιχμαλώτων που είχαν μεταφερθεί στην Τουρκία.
Η Μόσχα, με τη σχεδόν συνολική αποκατάσταση της κυριαρχίας της στον Εύξεινο Πόντο, εξισορροπεί την ασφυκτική της περικύκλωση στη Βαλτική.
Με την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Φινλανδίας και της Σουηδίας, η Βαλτική γίνεται ΝΑΤΟϊκή λίμνη, με τη Ρωσία να περιορίζεται στον θύλακα του Καλίνινγκραντ και στην ακτή της Αγίας Πετρούπολης.
Το 1853, όταν άρχισε ο Κριμαϊκός Πόλεμος, η Πρωσία αρνήθηκε να εφαρμόσει ναυτικό αποκλεισμό της Ρωσίας στη Βαλτική παρά την ασφυκτική πίεση που της ασκούσε η Μεγάλη Βρετανία.
Τηρουμένων των αναλογιών, η στάση του Ερντογάν σήμερα προβάλλει να έχει παρόμοια στρατηγικών διαστάσεων βαρύτητα.
-320x213.jpg)
