Ύπνος και αγρυπνία

Ιλιάς, Ο` 1-150

Ύπνος, αγρυπνίη, αμφότερα μάλλον του μετρίου γινόμενα, νούσος. Αν ο ύπνος και η αγρύπνια υπερβαίνουν το μέτρο δημιουργείται νόσος. Ιπποκράτης.

Οι Τρώες πισωγύρισαν με τάξη και με φόβο και τρόμο που τους έφερε των Αχαιών η φόρα. Μια φόρα που `ταν θεϊκή δουλειά του Ποσειδώνα.

Πέρασαν γρήγορα το χαντάκι με τα παλούκια και φτάσανε στα άλογα και τις άμαξες. Τα είχαν αφήσει εκεί γιατί μόνο πεζοί μπορούσαν να περάσουν τα παλούκια που ήταν μπηγμένα στα πρανή του χάνδακα γύρω από τα τείχη. Κατά την οπισθοχώρηση πολλοί έπεσαν κτυπημένοι από τα κοντάρια και τα βέλη των Ελλήνων. Την ώρα αυτή ξύπνησε ο Δίας αφού με τα τερτίπια της Ήρας και του θεού Ύπνου είχε χορτάσει έρωτα και ύπνο. Στάθηκε στην κορυφή της Ίδας και κοίταξε το πεδίο της μάχης. Είδε τους Αχαιούς να απωθούν με αποφασιστικότητα τους Τρώες. Διέκρινε μάλιστα στην αιχμή της επίθεσης των Ελλήνων τον αδελφό του Ποσειδώνα. Είδε και τον τραυματία Έκτορα πεσμένο στο χώμα να αγωνίζεται να κρατηθεί στη ζωή από το φοβερό κτύπημα του Αίαντα.

Ο`, 10.Ο Δίας θύμωσε πολύ τον Έκτορα σαν είδε μέσα στα μαύρα αίματα να κείτεται στο χώμα. Μ` άγριο βλέμμα κύταξε την Ήρα και της είπε:

« Σκληρή κι αδάμαστη θεά με διαπλοκές και δόλους πρώτα εμένα γέλασες ώστε να καταφέρεις ν` αλλάξεις όσα σκέφτηκα για αυτήν εδώ τη μάχη. Εσύ ω πονηρή θεά τον Έκτορα τον θείο τραυμάτισες στον πόλεμο και σκόρπισαν οι Τρώες σαν είδαν τον αφέντη τους να βρίσκεται στο χώμα. Θυμάσαι βέβαια καλά την τιμωρία εκείνη όταν σε κρέμασα ψηλά στου ουρανού τα ύψη, μ` αμόνια εις τις φτέρνες σου και μ` αλυσίδα αιώνια τα δυο σου χέρια έδεσα, να μη λυθούν ποτέ τους.

Αίολη κι αβοήθητη κρεμόσουν στους αιθέρες. Φώναζαν, διαμαρτύρονταν όλοι οι θεοί τ` Ολύμπου. Κανένας τους δεν τόλμησε να `ρθει να σε συνδράμει γιατί τον φόβο μου είχανε μην πάθουνε τα ίδια και τους γκρεμίσω από ψηλά στα τάρταρα να πάνε. Όμως και τότε πονηρή και φθονερή γυναίκα τον πόνο μου δεν γιάτρεψα για τον χαμό του γιου μου, του Ηρακλέα του γνωστού, στη γη, στην οικουμένη. Τότε στα μαύρα πέλαγα και στις ανεμοζάλες τον πέταξες αλύπητα ώσπου στη Κω να φθάσει και να σώσω απ` εκεί στο Άργος να τον φέρω. Το τέχνασμα να ρθεις εδώ, να με παραπλανήσεις ήτανε ύβρις φοβερή που τιμωρία φέρει».

Αυτά της είπε ο μέγας Ζευς κι η Ήρα εφοβήθη και σύγκορμα αναρρίγησε.( Ο`, 34,Ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη).

Αμέσως του απάντησε με θαρετές κουβέντες. «Μάρτυς μου η Γη κι ο Ουρανός ο μέγας αποπάνω (στω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε, Ο`, 36) και της Στυγός τα ύδατα που χύνονται στον Άδη, παιρνω σου όρκο φοβερό, των αθανάτων όρκο, όρκο βαρύ κι ασύκωτο στην κεφαλή σου απάνω, ακόμα Δία ομόκλινε ορκίζομαι στην κλίνη την ερωτική, τη νυφική μας κλίνη, στον έρωτα που ένωσε τα φλογερά κορμιά μας. Όρκο για το κρεβάτι μας δεν θα παιρνα ποτέ μου αν είχε ψέμα μέσα του και δόλο και απάτη. Τον Ποσειδώνα εγώ ποτέ δεν έβαλα να βλάψει τους Τρώες και τον Έκτορα. Μόνος του αποφάσισε να βοηθά τους άλλους γιατί πολύ ταράχτηκε που κόντευε ο Έκτωρ να κάψει τα καράβια τους και να τους εξοντώσει. Όμως θα τον συμβούλευα κι εκείνος να πηγαίνει στο δρόμο μαυρονέφαλε π` εσύ πάντα χαράζεις». Ο Δίας χαμογέλασε με όσα είπε η Ήρα κι αμέσως της απάντησε σε όσα είχε ακούσει:

Ο`, 50,« Ήρα μου σεβαστή θεά με τα μεγάλα μάτια θέλω τις αποφάσεις σου εσύ να αναποινώσεις εις το συμβούλιο των θεών και όλοι να κατέχουν πως με εμένα συμφωνείς και δεν με υποσκάπτεις. Έτσι κι ο μέγας Ποσειδών με μας τους δύο πρώτους, θα συμφωνήσει και αυτός γιατί αλλιώς θα χάσει το σεβασμό που έχουνε γι αυτόν θεοί κι ανθρώποι. Κάλεσε αμέσως Ήρα μου την Ίριδα την κόρη και τον γενναίο μου το γιο τον μέγιστο τον Φοίβο. Η Ίριδα θα πάει να βρεί τον μέγα Ποσειδώνα και να πεί την άποψη και τη βουλή που έχω να φύγει από τον πόλεμο και σπίτι του να πάει. Θα στείλω τον Απόλλωνα τον Έκτορα να γιάνει και πάλι ακατανίκητος και δυνατός να γίνει.

Να στριμώξει πάλι κοντά στα πλοία τους τους Αχαιούς κι εκείνοι να αναγκαστούν να προσπέσουν ικέτες στον Αχιλλέα να τους συνδράμει για να μη χαθούν. Ο Αχιλλέας έχει ακόμα θυμό. Δεν θα πάει ο ίδιος αλλά θα στείλει στη θέση του του τον αδελφικό του φίλο Πάτροκλο.

Ο Πάτροκλος τον όλεθρο θα σπείρει εις τους Τρώες και θα σκοτώσει δυνατούς και φημισμένους άντρες ανάμεσα τους κι ο δικός μου γιος ο θείος Σαρπηδόνας. Όμως τον απαράμιλλο Πάτροκλο θα σκοτώσει ο Πριαμίδης Έκτορας εκεί κοντά στα τείχη. Στα τείχη τα απόρθητα της Τροίας της σπουδαίας.

Ο φόνος απ` τον Έκτορα του Πάτροκλου του θείου «τρέλανε» τον ανίκητο, τον μέγα Αχιλλέα που γύρισε στον πόλεμο τον Έκτορα να ψάξει και την ψυχή του βίαια στον Άδη να την πέψει.

Μετά θα βοηθήσω τους Έλληνες να αναγκάσουν τους Τρώες, που δεν έχουν πια τον αρχηγό τους Έκτορα, να κλειστούν φοβισμένοι στα τείχη τους και με βουλή και απόφαση της Αθηνάς οι Αχαιοί να αλώσουν την Τροία. Θέλω να τηρήσω την υπόσχεση που έδωσα στην Θέτιδα, τη μητέρα του Αχιλλέα. Την υπόσχεση αυτή επικύρωσα με μια κίνηση του κεφαλιού μου, ένα αδιόρατο νεύμα. Ο γιος μου Αχιλλέας είναι δίκαια θυμωμένος με τον Αγαμέμνονα και τον Έκτορα. Θα σεβαστώ τον θυμό του και αυτό θα ζητήσω απ` όλους τους θεούς μέχρι να ηρεμήσει».

Είπε, και τον σεβάστηκε η λευκοχέρα Ήρα και πέταξε στον ουρανό στον Όλυμπο να φτάσει από της Ίδης το βουνό, το ιερό το θείο. Βρήκε στον Όλυμπο ψηλά όλους τους αθανάτους να βρίσκονται σε σύνοδο στου Δία τα παλάτια. Μόλις την Ήρα είδανε όλοι εσηκωθήκαν και τα ποτήρια τσούγκρισαν και πρόποση της τάξαν.

Η Θέμιδα της πρόσφερε ένα ποτήρι να πιεί για το καλωσόρισμα και της είπε εγκάρδια:

« Ήρα μου, σεβαστή θεά, δείχνεις ταραχισμένη, μήπως ο Δίας ο τρανός σε θύμωσε στην Ίδη»;

«Θέμιδα όμορφη θεά πολύ καλά γνωρίζεις πόσο πολύ αγύριστο κεφάλι έχει ο Δίας και πόσο άδικος μπορεί πολλές φορές να γίνει. Φέρω τις αποφάσεις του που θα σας πω σε λίγο στο δείπνο που θα πάρουμε όλοι οι θεοί αντάμα. Θα μάθετε όλοι εσείς τι σκέφτεται ο Δίας γι` αυτόν τον μέγα πόλεμο που γίνεται στην Τροία».

Ο`, 100. Όλοι οι θεοί ήταν λυπημένοι στο τραπέζι και η Ήρα με πικρό χαμόγελο τους είπε: « Είναι ανοησία να θυμώνουμε με τον Δία αφού γνωρίζουμε όλοι καλά ότι πάντα, στο τέλος, το δικό του γίνεται. Δεν χάνει ευκαιρία να μας θυμίζει ότι είναι ο πρώτος απ όλους εμάς τους αθανάτους. Εμείς στις συνελεύσεις καθόμαστε απέναντι του και πάντα, στο τέλος, με λόγο ή υψωμένο χέρι συμφωνούμε με τις προτάσεις του.Οι αποφάσεις του Δία επιφέρουν πολλές παράπλευρες απώλειες. Σας θυμίζω ότι ο Άρης έχασε τον γιο του Ασκάλαφο στον πόλεμο και αυτό τον συνέτριψε».

Ο Άρης μόλις άκουσε αυτά που είπε η Ήρα κτύπησε τις παλάμες του απάνω στα μεριά του και με πικρό παράπονο είπε στους Ολυμπίους:

« Ανίκητοι κι αθάνατοι Ολύμπιοι θεοί μου νιώθω αβάσταχτη ορμή στην Τροία να κατέβω και για το γιο μου Ασκάλαφο εκδίκηση να πάρω. Και αν ο Δίας ο τρανός μου ρίξει αστροπελέκι ας πέσω και εγώ νεκρός εκεί σιμά στους άλλους».

Πρόσταξε ν` ετοιμαστούν και να ζεφτούν στο άρμα τα άλογα τα θεϊκά με την ορμή θηρίου που άκουγαν στα ονόματα Δείμος τρανός και Φόβος που φέρνανε στον πόλεμο τον Τρόμο και τον Φόβο.Ο Άρης πήρε στη στιγμή τ` αστραφτερά του όπλα και τις υπέρλαμπρες στολές μοναδικές στον κόσμο που άρμοζαν σ` έναν θεό που ήταν του Πολέμου.

Η Αθηνά που γνώριζε πολύ καλά τις βουλές του πατέρα της Δία και τις προσταγές του να μην ανακατευτούν πλέον στον Τρωϊκό πόλεμο οι θεοί γιατί θα τιμωρηθούν φρικτά, έσπευσε στον Άρη και του απέσπασε με βία το κράνος, την ασπίδα και το κοντάρι του. Είπε με αποφασιστικότητα και σιγουριά στον ασυγκράτητο αδελφό της Άρη τα παρακάτω λόγια.

«Ακράτητε μου αδελφέ τι πας τρελέ να κάνεις; Δεν άκουσες τις εντολές του σςβαστού πατέρα; Έχασες κάθε εντροπή, μυαλό δεν έχεις μαύρε; Δεν άκουσες τις εντολές που έφερε η Ήρα από της Τροίας το βουνό που έστειλε ο Δίας; Άρη θεέ του Πόλεμου είμαστε υποταγμένοι στον κύρη μας τον μέγιστο τον Δία τον Κρονίδη. Τίποτα δεν μορφώνεται χωρίς να θέλει εκείνος . Θα επιστρέψεις πάλι εδώ, αν φύγεις για την Τροία, και όλοι θα εισπράξουμε μεγάλες τιμωρίες και σύ απ` όλους πιο πολύ θα `χεις την πιο μεγάλη αν πράξεις ύβρη τρομερή αυτόν να παρακούσεις. Ξέχνα τον πόνο σου αδελφέ και σκύψε το κεφάλι, μη φύγει απ` τον πόλεμο και έλθει εδώ ο Δίας. Δεν θα μας σώσει τίποτα απ` τον βαρύ θυμό του».

Η Αθηνά μετά το λόγο της αυτό συνόδευσε τον Άρη στο θρόνο του. Η Ήρα προσκάλεσε τον Απόλλωνα και την Ίριδα για να τους μεταβιβάσει τις εντολές του Δία που τους αφορούσαν. Τους είπε:

«Εσας τους δυο θέλει ο Ζευς να πάτε ευθύς στην Ίδη. Σαν φτάσετε εκεί μπροστά στον κύρη μας τον Δία θα πάρετε τις εντολές που έχει να σας δώσει».

1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.

2*. Στους αγαπημένους: Ειρήνη, Κωνσταντίνο, Μπάμπη, Νίκο, Ιωάννα – Μαρίνα.