Στα βιβλιοπωλεία βρίσκεται αυτές τις μέρες η τρίτη, αναθεωρημένη και επαυξημένη, έκδοση του βιβλίου του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας και ακαδημαϊκού Προκόπη Παυλόπουλου με τίτλο «Μελέτες για τα Εθνικά Θέματα και το Κυπριακό Ζήτημα» (Εκδόσεις «Ευρασία»).
Στο βιβλίο που υπερβαίνει τις 350 σελίδες ο συγγραφέας αναδεικνύει τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, στο πλαίσιο του οποίου και μόνο μπορούν να εξεταστούν όλο το εύρος και τα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Από αυτή την άποψη το βιβλίο αυτό καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρο αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τελευταία βιώνουμε μια στροφή στις σχέσεις των δύο χωρών για την αναζήτηση λύσεων.
Στο βιβλίο του ο Πρ. Παυλόπουλος υπογραμμίζει ότι το σύνολο των ελληνοτουρκικών σχέσεων ξεκινά από μια αδιαπραγμάτευτη βάση: «Μία, και μόνη, διαφορά υφίσταται μεταξύ μας: η οριοθέτηση της νησιωτικής -άρα όχι οιασδήποτε άλλης- Υφαλοκρηπίδας και της αντίστοιχης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Διαφορά, η οποία μπορεί να επιλυθεί μόνον ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης κατά τις διατάξεις της Σύμβασης του Montego Bay του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας». Επίσης θέτει το νομικό -και, κατ’ επέκταση, πολιτικό- ζήτημα της αναγκαίας σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην όλη διαδικασία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ κάθε κράτους-μέλους, άρα και της Ελλάδας και της Κύπρου, κυρίως με τρίτα προς αυτήν κράτη.
Σε ό,τι αφορά τη Συνθήκη της Λωζάννης και τις μεταγενέστερες εκτελεστικές ρυθμίσει της κάθετα υπογραμμίζει ότι «δεν επιδέχονται, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, αναθεώρηση ή τροποποίηση».
Για τις ελληνογερμανικές σχέσεις αναδεικνύει το ζήτημα του κατοχικού δανείου και των πολεμικών αποζημιώσεων, ενώ στο θέμα των ελληνοβρετανικών σχέσεων προτάσσει την άμεση επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις και απορρίπτει κάθε έννοια δανεισμού τους.
Τέλος, σε ό,τι αφορά το πλαίσιο αναζήτησης λύσης στο Κυπριακό θέτει επτά προϋποθέσεις: η Κυπριακή Δημοκρατία να έχει την πολιτειακή μορφή ομοσπονδιακού κράτους, να στηρίζεται στις αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, να έχει μία διεθνή νομική προσωπικότητα και μία, και μόνον, ιθαγένεια, πλήρη κυριαρχία, χωρίς στρατεύματα και εγγυήσεις τρίτων και τέλος, ν’ αποχωρήσουν, αμέσως και χωρίς προϋποθέσεις, οι «έποικοι» και να επανέλθουν, άνευ όρων, οι αναγκαστικώς αποχωρήσαντες από τις εστίες τους.
