Ο καθηγητής Τεχνικής Γεωλογίας Κωνσταντίνος Λουπασάκης εφιστά την προσοχή «στην απομάκρυνση υλικών σε περιοχές από κατολισθήσεις για να μην προκληθούν νέες» και εξηγεί πως «οι ποσότητες των φερτών υλικών που κατεβαίνουν στη θάλασσα, θα αλλάξουν τη φυσιογνωμία όλου του παραλιακού μετώπου. Μέχρι το Πήλιο».
Οι καταστροφές είναι ανυπολόγιστες. Μετράμε ανθρώπινες απώλειες, χαμένες περιουσίες, κατεστραμμένες υποδομές ενώ και το έδαφος έχει υποστεί κορεσμό από τους μεγάλους όγκους νερού στην περιοχή.
«Χρειάζεται πολλή προσοχή στην απομάκρυνση υλικών σε περιοχές από κατολισθήσεις για να μην προκληθούν νέες», αναφέρει (OPEN) ο καθηγητής.
«Πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ πώς διαχειριζόμαστε την κατάσταση. Δηλαδή, να πιάσω το Πήλιο για παράδειγμα. Βλέπω ότι έχουν μπει χωματουργικά μηχανήματα και καθαρίζουν το οδικό δίκτυο. Δεν ξέρουμε αν τα υλικά που απομακρύνουν είναι φερτά υλικά από τα υδατορέματα, ή αν είναι προϊόντα κατολισθήσεων (…)
Η νοοτροπία είναι να τα κάνουμε στην άκρη να περάσουν τα μηχανήματα να ανοίξουν τον δρόμο. Αλλά, ξέρετε, υπάρχουν μηχανισμοί κατολισθήσεων, οι οποίοι όταν αφαιρέσεις το υλικό το οποίο έχει πάει στο πόδι της κατολίσθησης, ενεργοποιείς μεγαλύτερη μάζα, με αποτέλεσμα να παίρνεις μετά από μερικές μέρες μια ακόμα μεγαλύτερη κατολίσθηση».
Και συνεχίζει λέγοντας: «Οι ποσότητες των φερτών υλικών που κατεβαίνουν στη θάλασσα, θα αλλάξουν τη φυσιογνωμία όλου του παραλιακού μετώπου. Μέχρι το Πήλιο».
