Αυτές τις μέρες είμαι στο σπίτι του παππού μου. Εκείνος λείπει πια, αλλά οι φωτογραφίες του είναι παντού -νέος, όμορφος, πανύψηλος και ρωμαλέος στην Ικαρία όπου έκανε τον πρώτο του αναγκαστικό «παραθερισμό»- όπως και τα λογοκριμένα δελτάρια που έστελνε μετά στη γιαγιά μου από τη Μακρόνησο. Λάτρευα τον παππού μου και γι’ αυτό υπήρχαν συζητήσεις που τις κλείναμε πριν καν ανοίξουν γιατί τον πονούσαν βαθιά – τα γεγονότα της Τασκένδης ήταν μία από αυτές. Τον σκέφτομαι πολύ τον παππού μου τούτες τις μέρες που ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ζει τα δικά του «γεγονότα» των… Χάμπτονς.
Μη βιαστείτε να διορθώσετε – γνωρίζω ότι ο πρόεδρος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν παντρεύτηκε στα Χάμπτονς, όπως άλλωστε γνωρίζουμε όλοι αν η βέρα του είναι Cartier, σε ποια πιτσαρία έγινε το γαμήλιο πάρτι, ότι το μεγαλύτερο ελάττωμά του είναι το ζώδιό του, ποια η άποψη του μπαμπά του για τις αλλαγές στο κόμμα, πόσο προσωπικά παίρνει ο σύζυγός του το θέμα του ΕΣΥ και, φυσικά, πως ο Βελουχιώτης συνδέεται με τον Μπάτμαν.
Η περίπτωση της πολιτικής τηλενουβέλας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι πρωτόφαντη στα πολιτικά χρονικά: βομβαρδιζόμαστε από τηλεοράσεως με κάθε λογής μπουρδολογία και άσχετη πληροφορία, το «φως» διαχέεται και εξ Αποκαλύψεως μαθαίνουμε μέσα στον ναό του ΣΕΒ πως το Κεφάλαιο θα σώσει τους εργάτες, το κόμμα διαλύεται σε δημόσια θέα κι ο πρόεδρος λείπει σε ταξίδι για δουλειές.
Ο κ. Κασσελάκης λέει πως δεν θυμάται ποιος ήταν στα 24 του και τι έγραφε τότε. Ευτυχώς, εκείνοι που στα 24 τους έγραφαν την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς στα βουνά και τα κολαστήρια, όπως ο παππούς μου, δεν ζουν πια. Γιατί νομίζω ότι τα «γεγονότα» των Χάμπτονς θα πονούσαν πιο πολύ κι από την Τασκένδη…
