Η Θεσσαλία βούλιαξε στη λάσπη. Στον πάτο της έσυρε δεκαεφτά (;) ανθρώπους και τους ξέβρασε… Θρήνος για τους χαμένους, θρήνος και για τους ζωντανούς που κάθε επόμενη μέρα, έως και σήμερα, παραμένουν βουλιαγμένοι στον λασπόβουρκο.
«Θέλημα Θεού» ό,τι συνέβη. «Θέλημα Θεού» οι πληγέντες να ξελασπώσουν τον τόπο τους και να ξανασταθούν στα πόδια τους, με τα νερά να υποχωρούν μόνα, χωρίς καμιά κρατική φροντίδα, με τα χιλιάδες νεκρά ζώα να μεταφέρονται όπως όπως με ό,τι μέσο διαθέτει ο καθένας. Υγειονομική βόμβα οι λασπόλακκοι και τα νοσοκομεία να γεμίζουν από ανθρώπους που τους αρρώστησε η λασπουριά.
Λάσπη και στον ανεμιστήρα για το τι συνέβη, για το πώς συνέβη. Κουβέντες για αντιπλημμυρικά ύψους δισεκατομμυρίων που ΔΕΝ έγιναν, για φράγματα που ΔΕΝ κράτησαν, που δεν έσπασαν, που δεν έσπασαν από την Περιφέρεια, που δεν έσπασαν από τον δήμο. Λασπωμένο μπαλάκι κι όλους μάς λερώνει.
Λάσπη και στα μάτια μας με την ενημέρωση για τους δικούς μας στη Λιβύη που έλεγαν ότι τραυματίστηκαν ελαφρά, ενώ τα ξένα πρακτορεία μάς έδιναν επίσημα συλλυπητήρια για τα πέντε νεκρά παιδιά μας.
Λασποτροφή, όπως παρουσιάστηκε από τους συγγραφείς του, το εργασιακό νομοσχέδιο, που αφαιρεί από τους εργαζόμενους κάθε δικαίωμα «διαπραγμάτευσης» με τα αφεντικά τους.
Λασπολογίες, λασπομαχίες και λασπομαχαιρώματα πρόβαλαν τα κυρίαρχα ΜΜΕ για τις εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και την ανάδειξη προέδρου. Οι θέσεις των υποψηφίων, τα όσα λένε και τα όσα παρουσιάζουν κυλιούνται στη λάσπη από «αρουραίους του διαδικτύου» και εκσφενδονίζονται στους ψηφοφόρους και στον κόσμο.
Ξεραίνεται όμως η λάσπη, πέφτει, και όλα ξεγυμνώνονται.
