Σε απόλυτο αδιέξοδο παραμένει η αμερικανική πολιτική ζωή, καθώς ένα από τα τρία δομικά «γρανάζια» του πολιτεύματος, το νομοθετικό, εξακολουθεί να είναι ακέφαλο, με αποτέλεσμα την πλήρη παράλυση ολόκληρου του συστήματος της εξουσίας. Και βέβαια η αιτία πίσω απ’ όλα αυτά έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται… Ντόναλντ Τραμπ, αφού συνεχίζεται ο εμφύλιος μεταξύ των σκληροπυρηνικών οπαδών του και των πιο μετριοπαθών βουλευτών στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που απέκτησε πέρσι τον Νοέμβριο την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων και τώρα… τρώει τις σάρκες του, ή σωστότερα τους κοινοβουλευτικούς ηγέτες του! Και όλα αυτά τα τραγελαφικά συμβαίνουν μόλις έναν χρόνο χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, με τον πολλαπλά υπόδικο Τραμπ να διατηρεί τεράστιο προβάδισμα για να πάρει το χρίσμα του κόμματος και να προηγείται του Μπάιντεν στις περισσότερες δημοσκοπήσεις…
Τη νύχτα της Τετάρτης, λοιπόν, ο «εκλεκτός» του Τραμπ για τη χηρεύουσα -μετά την επεισοδιακή «καρατόμηση» του Κέβιν Μακάρθι- θέση προέδρου του Σώματος, ο υπερσυντηρητικός (διάβαζε: ακροδεξιός) Τζιμ Τζόρνταν, απέτυχε για δεύτερη φορά να εκλεγεί. Χρειαζόταν 217 ψήφους, αλλά τελικά πήρε μόνον 199, καθώς τον μαύρισαν 22 «ομόσταβλοι» αλλά όχι ομοϊδεάτες Ρεπουμπλικανοί, και βέβαια όλοι οι Δημοκρατικοί βουλευτές, που φτάνουν τους 212. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως αυτή τη φορά ο Τζόρνταν πήρε μία ψήφο λιγότερη σε σχέση με την πρώτη ψηφοφορία, που έγινε την Τρίτη.
Παρ’ όλα αυτά, η τραμπική πτέρυγα δεν το βάζει κάτω και μάλλον θα επιμείνει σε αυτόν τραβώντας το σκοινί, καθώς λήγει σε λίγες εβδομάδες η χρονική προθεσμία για την ψήφιση του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, γεγονός που σημαίνει πως αν δεν εκλεγεί πρόεδρος, η αμερικανική κυβέρνηση θα βάλει… λουκέτο και ουσιαστικά θα κηρύξει στάση πληρωμών: ο ίδιος ο Τζόρνταν άλλωστε παραμένει ο μοναδικός επίσημος υποψήφιος για το αξίωμα, και χτες δήλωσε ότι δεν σκοπεύει να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση της προεδρίας.
Ο εκβιασμός της απληρωσιάς είναι φυσικά ωμός και δεν περιορίζεται μόνο στα εκατομμύρια υπαλλήλους και δικαιούχους κονδυλίων και επιδομάτων εντός των συνόρων των ΗΠΑ: αντιθέτως, αφορά και μια σειρά κρατών-πελατών (client-states) της Αμερικής, που περιμένουν πώς και πώς τα υπεσχημένα χρήματα και όπλα, με πρώτα φυσικά το Ισραήλ και την Ουκρανία. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, βλέπετε, έχει ήδη τάξει στο Ισραήλ ότι θα του παράσχει «κάθε δυνατή βοήθεια» στον πόλεμο και έχει προετοιμάσει ένα τεράστιο πολεμικό και οικονομικό πακέτο, το οποίο όμως έχει παγώσει: όσο η Βουλή είναι ακέφαλη, δεν μπορεί να εγκρίνει κανέναν νόμο ούτε να ψηφίσει μέτρα για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του Δημοκρατικού προέδρου. Και βέβαια το ίδιο θα ισχύσει και για την Ουκρανία, που χάρη στις -μοιραίες όπως αποδείχτηκε- διακομματικές… μαλαγανιές του Μακάρθι πήρε τον Σεπτέμβρη ένα κλάσμα των υπεσχημένων από τον Μπάιντεν κονδυλίων, που ξεπερνούν τα 24 δισ. δολάρια – αλλά τώρα κινδυνεύει να ξεμείνει και από βλήματα, και από χρήματα, καθώς ο στρατός και η κυβέρνηση Ζελένσκι είναι απολύτως εξαρτημένα από την ξένη βοήθεια.
