Πλήθος κόσμου στην πολιτική κηδεία του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο

Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε έξω από το κοινοβούλιο της Ρώμης τον πρώην Ιταλό Πρόεδρο, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, ο οποίος πέθανε την Παρασκευή πλήρης ημερών. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος που εξελέγη για θητείες δύο φορές στο ανώτατο αξίωμα κατά τις οποίες έζησε μια ταραχώδη πολιτική δεκαετία.

Είναι η πρώτη φορά που τελέστηκε κηδεία -πολιτική- στο Παλάτσο Μοντετσιτόριο, την έδρα της Βουλής, όπου τοποθετήθηκε το φέρετρο καλυμμένο με την ιταλική σημαία. Όλοι οι βουλευτές έμειναν όρθιοι για πάνω από δέκα λεπτά στο εσωτερικό της αίθουσας, ενώ μεγάλος αριθμός πολιτών παρακολούθησε την τελετή από γιγαντοθόνη.

Το «παρών» έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο Ιταλός πρόεδρος της Δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος έφτασε λίγο νωρίτερα στην πρωτεύουσα της γείτονος, ο Γερμανός ομόλογός τους, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ και η Δούκισσα του Εδιμβούργου.

Παρέστησαν επίσης οι περισσότεροι υπουργοί της κυβέρνησης Μελόνι, η ίδια η πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων. Την Ελλάδα εκπροσωπεί η πρέσβης μας στην Ιταλία, Ελένη Σουρανή.

Ο πρόεδρος της ιταλικής Βουλής, Λορέντσο Φοντάνα, υπογράμμισε στην ομιλία του ότι ο Ναπολιτάνο ήταν μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της θεσμικής ιστορίας της ιταλικής αβασίλευτης δημοκρατίας. «Οδήγησε το έθνος, ενσαρκώνοντας τις αξίες που αποτελούν τα θεμέλια του συντάγματός μας» σημείωσε.

«Ο πατέρας μου αφιερώθηκε στην πολιτική, την οποία θεωρούσε κάτι το ιδιαίτερα σοβαρό, που δεν είχε καμία σχέση με την δημαγωγία και τους προπηλακισμούς. Εργάσθηκε πάντα για την μείωση των ανισοτήτων και με στόχο την στήριξη της ανάπτυξης της Κάτω Ιταλίας», υπογράμμισε ο μικρότερος γιός του εκλιπόντος.

«Είμαι εδώ για να αποτίσω φόρο τιμής σε έναν σπουδαίο άνθρωπο. Ήταν κομμουνιστής, όπως εγώ, αλλά μετριοπαθής σε σύγκριση με άλλους» πρόσθεσε.

Ο Ναπολιτάνο είχε πολεμήσει ενάντια στον φασισμό στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ μετά από αυτόν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και κατά τη διάρκεια μιας καριέρας 62 χρόνων, αναδείχτηκε ευρωβουλευτής και υπηρέτησε ως υπουργός Εσωτερικών.

«Ξεκίνησε ως κομμουνιστής, αλλά εξακολουθούσε να σέβεται όσους είχαν διαφορετικές απόψεις. Εργάστηκε για το καλό της Ιταλίας» είπε μία από τους πολίτες έξω από τη Βουλη.