Ενας μικρός αριθμός, σε σχέση με τις ανάγκες της Παιδείας και τους άνεργους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, προσλήφθηκε φέτος με την καθιερωμένη 9μηνη σύμβαση εργασίας. Κλήθηκαν για να διδάξουν, μεταξύ άλλων, στα παιδιά τον σεβασμό στους θεσμούς, την ισότητα, την πίστη στην ιδέα της δημοκρατίας. Αναρωτιέμαι πού θα βρουν τα σχετικά παραδείγματα κι επιχειρήματα καθώς βιώνουν μια φρικτή εμπειρία κρατικής λειτουργίας. Θυμίζω:
Το ΑΣΕΠ (Φεβρουάριος 2023) κάλεσε τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς να υποβάλουν αίτηση-υπεύθυνη δήλωση για σειρά προτεραιότητας στους διορισμούς, ενημερώνοντας ότι τα στοιχεία θα διασταυρωθούν με τους ψηφιακούς φακέλους τους στον ΟΠΣΥΔ – την υπηρεσία του υπουργείου Παιδείας όπου υπάρχουν, ελεγμένα για την εγκυρότητά τους, τα προσόντα για τη μοριοδότηση καθενός χωριστά.
Οταν το ΑΣΕΠ δημοσιοποίησε τη λίστα αντιλαμβάνονται ότι -εξαιτίας ασαφούς διατύπωσης στην προκήρυξη- χιλιάδες από αυτούς δήλωσαν πολύ μικρότερη (μόνο τη νέα) προϋπηρεσία και καταβαραθρώνονται στη μοριοδότηση, μένοντας άνεργοι. Στην ένσταση που δικαιούνται δεν υπήρχε πεδίο διόρθωσης της προϋπηρεσίας. Ομοσπονδίες και βουλευτές αντιδρούν έντονα, ζητούν διόρθωση και στις φετινές προσλήψεις να μη γίνουν αλλαγές τόπου ελάχιστα πριν ανοίξουν τα σχολεία, δίχως την άνεση μιας μετακόμισης, διανυκτερεύοντας πολλοί στα Ι.Χ. τους μέχρι να βρουν σπίτι.
Ο κ. Πιερρακάκης, υπουργός άφαντος. Ο δικηγόρος πρόεδρος του ΑΣΕΠ, σε ολιγόλεπτη τηλεοπτική εμφάνιση, απαντά μόνο στους βουλευτές (οι αναπληρωτές, μάλλον ως παρίες, δεν δικαιούνται άμεσης απάντησης) ότι το λάθος δεν θα διορθωθεί, ούτε η λίστα. Επιχειρηματολογεί ότι ο εκπαιδευτικός οφείλει να υποβάλλει σωστές αιτήσεις και ότι οι αλάνθαστοι επιβραβεύονται. Από την αδιόρθωτη λίστα προχώρησαν στις προσλήψεις. Πράξη με πολλές πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες.
Το ΑΣΕΠ υποτίθεται ότι θεσπίστηκε για να διασφαλιστούν ισονομία, αξιοκρατία, πληρότητα, ορθότητα στις λίστες διορισμών. Τι συμβαίνει εδώ. Εντοπίζει, μέσω ΟΠΣΥΔ, λάθη για λιγότερη ή περισσότερη προϋπηρεσία. Διορθώνει σωστά το λάθος της περισσότερης, αλλά αφήνει της λιγότερης. Παραδίδουν λοιπόν μια λίστα ελλιπή, ανακριβή. Εν γνώσει τους. Απροκάλυπτα.
Απορίες: Με ποιο δικαίωμα, εντολή ή απόφαση το ΑΣΕΠ χρησιμοποιεί τα στοιχεία του ΟΠΣΥΔ για άλλους έτσι και για άλλους αλλιώς; Γιατί ο πλήρως ενημερωμένος ΟΠΣΥΔ δεν συντάσσει τη λίστα, την οποία το ΑΣΕΠ θα ελέγξει κι επικυρώσει; Οταν χιλιάδες εκπαιδευτικοί ερμηνεύουν με τον ίδιο λάθος τρόπο το ίδιο σημείο, μήπως υπάρχει ασάφεια; Είναι αλάνθαστες οι κάθε είδους υπηρεσίες; Οι αναπληρωτές έφταιγαν στην πανδημία όταν χιλιάδες αποκλείστηκαν τότε για το γνωστό θέμα των παραβόλων; Και το «δεν συγχωρείται το λάθος» πώς κολλάει; Με ποια λογική κι εξουσία και κάλυψη το εφαρμόζει κρατικός λειτουργός; Το ΑΣΕΠ βεβαίως ελέγχει, αλλά μπορεί να τιμωρεί; Η δυνατότητα διόρθωσης καταργήθηκε; Πότε, πώς;
Η δημοκρατία συγχωρεί. Εχει το μεγαλείο της δύναμής της. Γι’ αυτό παρέχονται δικαιώματα: στον αιτούντα η ένσταση, στη Δικαιοσύνη η έφεση, δηλαδή η έρευνα για το λάθος μιας ποινής. Οι εκλογές αποτελούν ευκαιρία του ψηφοφόρου να διορθώσει το λάθος μιας πολιτικής επιλογής. Τα δόγματα περί αλάθητου για τον Πάπα ή αρχηγούς και τα όποια καθεστώτα προκύπτουν από παρόμοια αντίληψη, δεν είναι δημοκρατία.
Μήπως καταργούνται συνταγματικά δικαιώματα; Και γιατί, προκειμένου να συνταχθούν νέες λίστες διορισμών, το υπουργείο επιδιώκει να γίνει γραπτός διαγωνισμός ΑΣΕΠ; Τι εξυπηρετεί ο εξεταστής; Οι κατατεθειμένοι τίτλοι σπουδών κάθε εκπαιδευτικού μαρτυρούν το επίπεδο γνώσης, την παιδαγωγική επάρκεια, την ικανότητά του. Οι βεβαιώσεις των γιατρών την ψυχική του υγεία. Τα προσόντα και το ύψος μοριοδότησης για καθένα από αυτά έχουν αποφασιστεί και συμφωνηθεί με ευθύνη εκπαιδευτική και πολιτική. Για να μπορεί ο υποψήφιος να γνωρίζει αντικειμενικά πόσα μόρια συγκεντρώνει. Το να μοριοδοτείται η υποκειμενική αξιολόγηση ενός βαθμολογητή μοιάζει σαν να θέλουν μάγειρα για να κάνει τη λίστα σούπα.
Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει ο κάθε κρατικός παραγοντίσκος αν καβαλά ή όχι το καλάμι της εξουσίας του. Τις ευθύνες μπορώ να τις ζητήσω από την όποια κυβέρνηση που τον ή δεν τον ανέχεται. Αντίθετα, η ανάβαση στο καλάμι με αφορά όταν παράγει κοινωνικούς κλυδωνισμούς που πριονίζουν συθέμελα την εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος. Ο φασισμός (που ανησυχεί όλους σχεδόν τους βουλευτές μας) ιστορικά αποδείχθηκε πως εμφανίζεται όποτε αρρωσταίνει η δημοκρατία. Ακούει κανείς;
* Δημοσιογράφος
