Δεν ξέρω αν η κινηματογραφική Barbie είναι υπερεκτιμημένη όπως κατηγορείται από πολλούς ή αν αποτελεί πράγματι μια ιδανική πρόταση νυχτερινής εξόδου σε δροσιστικό θερινό σινεμά. Εγώ την απόλαυσα, αν και θα την ήθελα λίγο μικρότερη σε διάρκεια, ίσως και λιγότερο διδακτική, καθώς ο σαφής και αιχμηρός αυτοσαρκασμός της εικόνας θα μπορούσε να λειτουργεί αυτοδύναμα χωρίς να έχει ανάγκη τη διαρκή λεκτική επανάληψη. Αν έχεις όμως όρεξη και διάθεση να προσέξεις την ταινία σε κάθε της λεπτομέρεια, θα βγεις πολλαπλά κερδισμένος, γιατί είναι γεμάτη αναφορές σε κινηματογραφικές ταινίες, σε διαφημίσεις, σε πραγματικά περιστατικά, σε σύμβολα και εικόνες της μαζικής κουλτούρας. Αρχής γενομένης από την ευφυέστατη πρώτη σκηνή που παραπέμπει άμεσα στην αντίστοιχη συγκλονιστική σκηνή της πιο εμβληματικής ταινίας στην ιστορία της επιστημονικής φαντασίας, το 2001, «Οδύσσεια του Διαστήματος» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ.
Υπό τους ήχους της υποβλητικής μουσικής του Στράους, οι πίθηκοι του Κιούμπρικ αντίκριζαν τον αινιγματικό κατάμαυρο Μονόλιθο με τον ίδιο τρόπο που τα βαριεστημένα κοριτσάκια της Barbie αντικρίζουν έκπληκτα τη στερεοτυπική κούκλα με σάρκα και οστά (και με το ίδιο μαγιό όπως η πρώτη εκδοχή της). Κι όπως οι πίθηκοι «εξανθρωπίζονταν» συνειδητοποιώντας ότι τα κόκαλα μπορούν να γίνουν πολεμικά εργαλεία επικράτησης απέναντι στους άλλους πιθήκους, έτσι και τα κοριτσάκια αρχίζουν να χρησιμοποιούν τις κουκλίτσες-μωράκια ως εργαλεία για να καταστρέψουν με οργή τα «απολιθώματα» του παρελθόντος. Το κόκαλο που πετάει στον αέρα για να γίνει δορυφόρος στον Κιούμπρικ μετατρέπεται σε μια σπασμένη κουκλίτσα που, πετώντας στον αέρα, θα μεταμορφωθεί σε Barbie. Το πέρασμα από τη βαρβαρότητα στον «πολιτισμό», ωστόσο, δεν ήταν ποτέ στρωμένο με ροδοπέταλα. Μάλλον το αντίθετο ίσχυε και ισχύει.
Αυτός ο πολιτισμός, ως φροϊδική «πηγή δυστυχίας» με επίκεντρο την Barbie και τις αντιφάσεις της ως αντιφεμινιστικού προτύπου ή του ακριβώς αντιθέτου του, είναι, με ένα ωραιότατο και χρωματιστό περιτύλιγμα, το βασικό θέμα της «Barbie». Μπορεί να μη θυμόμαστε την ταινία της Barbie σε μερικά χρόνια, αλλά σίγουρα αξίζει να την συζητήσουμε.
