Ο λόγος στην κοινωνία

Οι πυρκαγιές αυτού του καλοκαιριού, η φωτιά στον Εβρο που παραμένει άσβεστη για 9η ημέρα, η καταστροφή που έχει προκληθεί στον φυσικό και ζωικό πλούτο της χώρας δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι το κυρίαρχο δόγμα για την αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου πρέπει να αλλάξει ριζικά.

Ως εφημερίδα είχαμε επισημάνει αυτή την ανάγκη αμέσως μετά την τραγωδία στο Μάτι, όταν στις 28/7/2018 από την πρώτη σελίδα μας καλούσαμε την τότε κυβέρνηση να τολμήσει να τα αλλάξει όλα και να συγκρουστεί με κάθε συμφέρον, κάθε συνήθεια, κάθε πρακτική, ακόμη και με τον ίδιο τον εαυτό της.

Γράφαμε: «Τολμήστε να περάσετε από τα λόγια στις πράξεις. Κάντε αυτές που χρειάζονται. Αυτές που δεν έγιναν για δεκαετίες, αυτές που χρειάζονται, ακόμα κι αν απέναντι σε αυτές τις πράξεις συναντήσετε τον ίδιο σας τον εαυτό. Υπερβείτε τον».

Εκείνη η κυβέρνηση έμεινε λίγο καιρό στα πράγματα και δεν ξέρουμε αν θα τολμούσε. Το επόμενο καλοκαίρι την είχε αντικαταστήσει η σημερινή. Ο κ. Μητσοτάκης, που είχε υποσχεθεί πως είχε όλες τις λύσεις και τους κατάλληλους συνεργάτες να τις εφαρμόσει. Ο κ. Μητσοτάκης που, παρά τα μεγάλα λόγια για λύσεις, στην πράξη αποδείχτηκε πιο καταστροφικός στη διαχείριση των πυρκαγιών απ’ όλους τους προκατόχους του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του meteo.gr, μόνο στην Αττική από το 2017 μέχρι και τις 25 Αυγούστου 2023 έχουν καεί πάνω από 600 χιλ. στρέμματα δάσους, εκ των οποίων τα 469.300 στρέμματα κάηκαν στη θητεία αυτής της κυβέρνησης, δηλαδή το καλοκαίρι του 2021 και φέτος.

Είναι φανερό, όχι πως κάτι δεν πάει καλά αλλά ότι όλα πάνε στραβά. Κι αυτό δεν είναι ευθύνη των δυνάμεων που βρίσκονται στο μέτωπο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αλλά της Πολιτείας. Δηλαδή ουσιαστικά της κυβέρνησης…

Κατά συνέπεια θα μπορούσαμε να επαναλάβουμε την έκκληση που είχαμε κάνει το 2018 από την πρώτη μας σελίδα. «Τολμήστε, τολμήστε, τολμήστε!». Πολύ φοβούμαστε όμως ότι θα ήταν χτύπημα στου κουφού την πόρτα καθώς η σημερινή κυβέρνηση ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί να τολμήσει να συγκρουστεί με καταστάσεις και συμφέροντα. Η μόνη ελπίδα είναι να αφυπνιστούν οι πολίτες.