Ανταπόκριση από την Πλατεία Νερού 21/07/2023
Χορός, πολλά χαμόγελα και ακόμη περισσότερος ιδρώτας. Η βραδιά της Παρασκευής στην Πλατεία Νερού ανήκε ολοκληρωτικά στους Prodigy, στον εμβληματικό Liam Howlett και στον ορμητικό Maxim και την παρέα τους που μας πήραν και μας σήκωσαν σε ένα πάρτι βγαλμένο από την πολυχρωμία και την αρρώστια των 90΄ς.
Πραγματικά δεν θυμάμαι να έχω δει ξανά στο Release τόσο κόσμο χαρούμενο (Arctic Monkeys εξαιρουμένων), καθώς οι μύθοι της ηλεκτρονικής μουσικής έφεραν στη χώρα μας ένα εκπληκτικό σόου και, φυσικά, τα απίθανα τραγούδια τους.
Πριν φτάσουμε, όμως, στην απόλυτη χαρά έπρεπε να περάσουμε από μπόλικες… δοκιμασίες. Η ατμόσφαιρα από νωρίς στην Πλατεία Νερού ήταν αποπνικτική, με τη θερμοκρασία να λιώνει τα τσιμέντα και τον καύσωνα να μας ζορίζει πάρα πολύ.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι Lip Forensics είχαν το δύσκολο έργο να ανεβάσουν τα πάθη. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους δεν τα κατάφεραν και πολύ, όμως πρέπει να τους δώσουμε και μπόλικα ελαφρυντικά. Η απόδοσή τους στη σκηνή ήταν δυναμική και φιλότιμη, αλλά ο κόσμος δεν μπορούσε.
Δυστυχώς, όμως, χειρότερη αποδείχθηκε η κατάσταση κατά τη διάρκεια του σόου του έτερου μεγάλου ονόματος. Οι Primal Scream και ο ιστορικός Bobby Gillespie είναι μια τεράστια μπάντα με σπουδαίο κατάλογο και ξεχωριστή πορεία στη μουσική.
Χθες, ωστόσο, δεν κατάφεραν ποτέ να συνδεθούν με το κοινό, κούρασαν πολύ και πραγματοποίησαν ένα μάλλον άνευρο και κακό σόου. Ο ηγέτης τους έδειχνε σαν υπνωτισμένος πάνω στη σκηνή, η μπάντα και η χορωδία προσπαθούσε να γκρουβάρει χωρίς να τα καταφέρνει και, γενικά, δεν μπόρεσαν να συνδεθούν ποτέ με το κοινό. Ελπίζουμε να έφταιγε μόνο η, πραγματικά αφόρητη, ζέστη που είχε εκείνη την ώρα στο Φάληρο.
Τα ψέματα, όμως, κάπου εδώ τελειώνουν. Η σκηνή γεμίζει με φώτα, οθόνες, σημαίες και όλον τον επιβλητικό εξοπλισμό των Prodigy. Η ώρα είναι 23.15, το μυρμήγκι των Prodigy εμφανίζεται στις οθόνες, ο Maxim φωνάζει “bring the fucking noise” και οι Βρετανοί μας χτυπούν στο κεφάλι με το “Breathe”.
Ακολουθεί πανδαιμόνιο, χορός και η άμεση παραδοχή ότι απόψε οι Prodigy θα μας κάνουν ό,τι θέλουν.
Και αυτό ακριβώς συνέβη, με αστείρευτη ενέργεια κι ένα από τα καλύτερα light show που έχουμε δει στην Πλατεία Νερού, η επόμενη 1 ώρα κι ένα τέταρτο ήταν ιστορική.
Τα απίστευτα τραγούδια έρχονται το ένα μετά το άλλο, στο “Voodoo People” γινόμαστε όλοι «πολεμιστές» κατά προτροπή των Prodigy και το πάρτι έχει… ξεφύγει.
Και κάπου εκεί έρχεται το “Firestarter” με τη φιγούρα του Keith Flint να εμφανίζεται στις οθόνες και εμείς να παραληρούμε.
Θέλαμε κι άλλο; Φυσικά και θέλαμε κι άλλο και οι Prodigy συνέχισαν να μας «τσακίζουν» με τα “No Good” και το απόλυτο “ Smack My Bitch Up”, τον ύμνο τους, όπως είπε και ο Maxim από το μικρόφωνο, με τους Βρετανούς να μας βάζουν να γονατίσουμε προτού επανέλθουμε στα ουράνια χοροπηδώντας και τραγουδώντας.
Αμέσως μετά είχαμε και “I got the poison, I got the remedy” με το απόλυτο rave party να ολοκληρώνει το πρώτο μέρος τους.
Οι Prodigy δε μας άφησαν έτσι, βγήκαν για ακόμη τέσσερα τραγούδια και τραγούδια όπως τα “Take Me to the Hospital”, “Invaders Must Die” και “We Live Forever”, για να κλείσουν με μια μικρή δόση από το επικό “Out of Space”.
Και κάπως έτσι μας αποχαιρέτισαν ενθουσιασμένους, ημίγυμνους και ιδρωμένους, αποδεικνύοντας ότι από όλη αυτή την πρωτοπόρα σκηνή και τα καλύτερα τραγούδια έχουν και το καλύτερο σόου και το καλύτερο attitude.
