«Ο ίδιος είναι από καλή γενιά, ένας αληθινός φασίστας που μπορεί να νιώσει τον επερχόμενο κίνδυνο. Και η υποταγή του στο δημοκρατικό καθεστώς δεν αλλοίωσε καθόλου τις ικανότητές του. Αν μπορεί να βλέπει τα επερχόμενα γεγονότα, δεν είναι επειδή διαθέτει το χάρισμα της ενόρασης, αλλά επειδή μπορεί να μαντεύει, ξέρει να αφουγκράζεται γύρω του τα άτομα, τους εχθρούς του. Γι’ αυτό του το ταλέντο τον προσέλαβαν ο Μπερλουσκόνι κι ο Φίνι. Ωστόσο, μια ενδεχόμενη επιδείνωση της κατάστασης δεν τον πτοεί. Η σύγκρουση και το μπάχαλο μπορεί να αποδειχτούν σωτήρια. Τον φασίστα δεν τον τρομάζει η μάχη, το αντίθετο μάλιστα· εκεί ξεδιπλώνει τα ταλέντα του, εκεί γίνεται υπεράνθρωπος»
Το τριήμερο 19–21 Ιουλίου του 2001 τα μάτια όλου του πλανήτη ήταν στραμμένα στην Ιταλία, στη Γένοβα. Εκεί δόθηκε η πρώτη μεγάλη διεθνής μάχη κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Πεντακόσιες χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο διαδήλωσαν κατά της συνόδου κορυφής του G-7 (των επτά κρατών που ηγούνται του καπιταλιστικού κόσμου), για να διαμαρτυρηθούν κατά της οικονομικής ανισότητας και της αδικίας. Κορυφαία και τραγική στιγμή ήταν όταν την Παρασκευή 20 Ιουλίου ο νεαρός διαδηλωτής Κάρλο Τζουλιάνι έπεσε νεκρός από τη σφαίρα Ιταλού αστυνομικού. Ο συγγραφέας του βιβλίου «Η νύχτα που έπεσε στις ψυχές μας», ο πολιτικός επιστήμονας Φρεντερίκ Πολέν, ήταν εκεί.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πόλις σε μετάφραση της Μαριάννας Μαντά.
Ισως ένας άλλος τίτλος που θα του ταίριαζε είναι «Ολα όσα θα θέλατε να ξέρετε για τη Μάχη της Γένοβας», γιατί αυτό που πραγματικά κάνει ο Φρεντερίκ Πολέν είναι να μεταφέρει από εκείνες τις ταραγμένες μέρες για την Ευρώπη τη φωνή και το βλέμμα των πρωταγωνιστών, από όποια «θέα» κι αν είδαν τα γεγονότα.
Η Ευρώπη μοιάζει με καζάνι που βράζει. Σε πολλές χώρες τα αριστερά και αναρχοαυτόνομα κινήματα προσπαθούν να οργανωθούν για να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στον άκρατο καπιταλισμό. Τον περασμένο Ιούνιο στη σύνοδο κορυφής του Γκέτεμποργκ έγιναν σκληρές συμπλοκές με την αστυνομία. Ο Βαγκ και η αναρχικών πεποιθήσεων Ναταλί γνωρίστηκαν εκεί και έπειτα εκείνη «μετακόμισε» στο σπίτι του στο Παρίσι. Ο Βαγκ στα 28 του ήταν ήδη πολλά χρόνια ακτιβιστής, όμως δέχτηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία που τον είχε συλλάβει για κατοχή ναρκωτικών με αντάλλαγμα πληροφορίες για τους συντρόφους του. Ετοιμάζονται για τη Γένοβα, το μεγάλο ραντεβού των διαδηλωτών στη σύνοδο του G8. Από την άλλη μεριά της ιστορίας, η ιταλική αστυνομία και ο φασίστας σύμβουλος του Μπερλουσκόνι, Φράνκο ντε Κάρλι, κάνουν τις δικές τους προετοιμασίες για να αντιμετωπιστεί με κάθε τρόπο το γιγαντιαίο κύμα των διαδηλωτών που ετοιμάζονται να έρθουν στην πόλη. Σύμβουλοι πρωθυπουργών και μυστικές υπηρεσίες συλλέγουν πληροφορίες για τους «Ανυπάκοους», μια ομάδα που συσπειρώνει όλους τους διαδηλωτές.
Ανάμεσα στους ήρωες και τις ηρωίδες κινείται και η Γαλλίδα δημοσιογράφος Ζενοβεφά Ζικέλ. Στη Γένοβα εκείνες τις μέρες βρίσκονται πάνω από χίλιοι δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο. Η σύνοδος αρχίζει και η πόλη φλέγεται: «Οι δρόμοι της Γένοβας έμοιαζαν πολύ με τους δρόμους στο Σαράγεβο ή το Μογκαντίσου, διαβεβαίωνε ο Ερουάν. Στις παρυφές της πλατείας Κένεντι, τα πάντα ήταν κατεστραμμένα. Καμένα μαγαζιά και τράπεζες, αυτοκίνητα αναποδογυρισμένα στο οδόστρωμα. Οι σειρήνες των ασθενοφόρων ούρλιαζαν».
Αυτό που γίνεται ολοένα και πιο κατανοητό στον αναγνώστη είναι πως κανένας από τους πρωταγωνιστές δεν είναι αυτό που δείχνει. Ποια είναι η οργάνωση Black Block που δημιουργήθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και θα παίξει καθοριστικής σημασίας ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων; Και πώς φτάσαμε ώς το να ανάψει ο Μπερλουσκόνι το πράσινο φως στους καραμπινιέρους για να αντιμετωπίσουν με αλόγιστη βία τους διαδηλωτές;
Τι ρόλο έπαιξαν οι μυστικές υπηρεσίες; Ισως είναι από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα που απαντά ο συγγραφέας. Ο Πολέν έχει κυκλώσει το θέμα του από παντού, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο που σε κρατά άγρυπνο ώστε να πας παρακάτω. Με πολλές πολιτικές και ιστορικές αναφορές για την εποχή και τους ηγέτες της, αναρωτιέσαι πραγματικά για το μέλλον, αν όντως συμβαίνουν τέτοιες διεργασίες στα «μυστικά δωμάτια» των κυβερνείων του πλανήτη μας.
