Αλλάζει το νόημα, αλλάζει κι ο κόσμος

«Συνάντησα» τον συγγραφέα σε τηλεδιάσκεψη φιλοσοφικής ημερίδας. Η ομιλία του τότε εντυπώθηκε αμέσως στο μυαλό μου. Είναι ξέρετε κάποιοι φωτεινοί άνθρωποι που με λίγες λέξεις ξέρουν πώς να νικήσουν τον νόμο της βαρύτητας του κάθε νου. Και άκουγε τους πάντες. Οταν κάποιος «ακούει», κατ’ εμέ τουλάχιστον, σημαίνει ότι σέβεται όχι μόνο το μυαλό αλλά και την ψυχή του άλλου.

Τα βιβλία λοιπόν του Φώτη Καγγελάρη με συντροφεύουν χρόνια τώρα για έναν βασικό λόγο: είναι γεμάτα «σκέψη» και «νόημα». Εχουν διακυβεύματα από τα βάθη της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας· δηλαδή, μπόλικη «επιθυμία», «είναι», «βλέμμα», «διαμεσολάβηση» κ.ά.

Ο Καγγελάρης γράφει σαν να παραδίδει στον αναγνώστη το αποτέλεσμα μιας συνεδρίας, με δόσεις γνήσιας ψυχοθεραπευτικής ματιάς αλλά και φιλοσοφικής παιδείας.

Είναι βιβλία που σε ξυπνούν (ναι, κοιμόμαστε. Και υπέροχα μυαλά σαν τον Φώτη Καγγελάρη, παράγουν ύλη για το πνεύμα μας).

Στο τελευταίο του έργο «Μικρός οδηγός για να μην αποφύγετε τη συνάντηση με τον Κακό Λύκο» πραγματικά διαβάζει κανείς μείζονα ζητούμενα του βίου γιατί «…ο άνθρωπος δεν είναι παρά η επιθυμία του και, ίσως, η μνήμη του…»

Στο βιβλίο αυτό γεφυρώνει επίδικα υψηλής κοινωνικής σημασίας καθώς ως συγγραφέας έχει μόνιμη δι-επαφή με τον ψυχισμό του κόσμου, με το συλλογικό ασυνείδητο που τον κυκλώνει.

Γι’ αυτό και λέει ότι «η επαφή μας με τον κόσμο γίνεται μέσω μιας διαμεσολάβησης, του νοήματος, μέσω του οποίου ζούμε τον κόσμο» (αλήθεια, πόσοι από εμάς «ζούμε τον κόσμο»; Πόσοι σήμερα «τον βιώνουμε»;).

Στο συγκεκριμένο βιβλίο ο βίος λογίζεται ως μνήμη και εκπαίδευση. Και ο συγγραφέας πιστεύει ακράδαντα στη νόηση και στη βούληση ως ταυτόχρονα σημαίνοντα, ως συνιστώσες μάθησης και εμπειρίας.

Λέει, π.χ., ότι «αρκεί ν’ αλλάξει το νόημα για να αλλάξει ο κόσμος. Γι’ αυτό και μπορούμε πάντα να διαλέξουμε μέλλον. Να επιλέξουμε άλλο παρελθόν».

Συνήθως αυτός που γράφει και είναι καταρτισμένος επιστημονικά με γνώσεις ψυχοπαθολογίας, είθισται να επιστημονικοποιεί τον λόγο του.

Ο Φώτης Καγγελάρης, όμως, είναι ιδιαίτερα σεμνός στα βιβλία του και γι’ αυτό αναφέρει συνεχώς τα μεγάλα μυαλά των επιστημών στις οποίες περιδιαβαίνει. Εχει την τάση να σέβεται τη διάνοια των άλλων. Με το τελευταίο αυτό έργο του καταφέρνει να δείξει ότι το παίγνιο της ζωής έχει τυχαία συμβάντα αλλά και σταθερές. Είναι μια συνεχής διακύμανση και μια συνεχής παλινδρόμηση.

Προσωπικά, καθοδηγήθηκα από τα έργα του. Και θα συνεχίσω να το κάνω, διότι οι δάσκαλοι-καθοδηγητές, που στοχάζονται τον βίο ως συμβάν, έχουν κάτι το λειτουργικά αποτελεσματικό, κάτι το λυτρωτικό και ταυτόχρονα «ψυχωτικό» με τη γνώση.

ΥΓ: Επειδή πάντα υπάρχει ένας «κακός λύκος», αξίζει να τον ψάξετε στο βιβλίο και στα νοήματα του συγγραφέα…

*Οικονομολόγος

♦ Τη σελίδα αυτήν δεν τη φτιάχνουν επαγγελματίες κριτικοί βιβλίου. Γράφεται από αναγνώστες που απευθύνονται σε αναγνώστες για να τους μιλήσουν για κάποιο βιβλίο που τους συνεπήρε. Αν θέλετε να μοιραστείτε όσα νιώσατε διαβάζοντας ένα βιβλίο, στείλτε το κείμενό σας (το πολύ 700 λέξεις) στο [email protected]