Η ελαστική εποπτεία στα ιδιωτικά σχολεία οδηγεί σε «εργασιακό τρόμο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ), η οποία σε πάμπολλες ανακοινώσεις της καταγγέλλει απολύσεις εκπαιδευτικών που δεν έχουν να κάνουν με τις υπηρεσίες που αυτοί παρέχουν.
Πρόσφατα η Ομοσπονδία μιλούσε για απανωτές απολύσεις τόσο στην Αττική όσο και στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες συνδέονται με τις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν το δυστύχημα στα Τέμπη, ενώ χθες κατήγγειλε την απόλυση ακόμη ενός εκπαιδευτικού διότι συμμετείχε στις απεργίες του κλάδου αλλά και γιατί αρνούνταν να κάνει τον σταυρό του κατά την πρωινή προσευχή!
«Μετά από 12 χρόνια συμπόρευσης, το σχολείο αποφάσισε να λύσει τη συνεργασία μας για πολιτικούς/θρησκευτικούς λόγους. Η μοναδική σύσταση που δέχθηκα όλα αυτά τα χρόνια ήταν για να κάνω τον σταυρό μου κατά τη διάρκεια της πρωινής προσευχής σε ένα κράτος όπου η ανεξιθρησκία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Οταν ρώτησα την ιδιοκτησία για ποιο λόγο με απολύουν, μου τόνισαν ότι είναι πολύ ευχαριστημένοι (!) από το έργο μου. Στην εύλογη ερώτησή μου αν τότε η απόλυση σχετίζεται με τις πολιτικές-ιδεολογικές μου αντιλήψεις (απεργούσα πάντοτε, ήμουν πάντοτε ενεργός στο σωματείο του σχολείου), η απάντησή τους ήταν “γι’ αυτό θα μπορούσαμε να μιλάμε πολλές ώρες”! Δεν αρνήθηκαν λοιπόν ότι η καταγγελία της σύμβασής μου ήταν φρονηματική κι αυτό με θλίβει βαθιά» αναφέρει ο εκπαιδευτικός στην επιστολή που απηύθυνε στην Ομοσπονδία.
Η ΟΙΕΛΕ επισημαίνει ότι οι εργασιακές σχέσεις στον κλάδο έχουν επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό που πάνω από το 1/3 των ιδιωτικών εκπαιδευτικών έχει αποχωρήσει από τα σχολεία. «Εχουμε απολύσεις για λόγους συνδικαλιστικής δράσης, για λόγους μητρότητας ή για λόγους παλαιότητας ώστε να μειωθεί το εργασιακό κόστος. Λόγους, δηλαδή, που δεν έχουν καμία σχέση με το εκπαιδευτικό έργο και την ποιότητά του» αναφέρει η Ομοσπονδία, τονίζοντας: «Είναι αναγκαίο η νέα πολιτική ηγεσία (σ.σ. του υπουργείου Παιδείας) να εγκαταλείψει τις ιδεολογικές εμμονές και τις μονομερείς προτιμήσεις της προηγούμενης και να ακούσει, χωρίς προκατάληψη, και τη φωνή των εκπαιδευτικών».
