Ανταπόκριση από την Πλατεία Νερού 28/6/2023
Μπορούμε να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι το Release Festival φέτος είχε ένα ονειρεμένο lineup με πολλά μεγάλα ονόματα του σκληρού ήχου σε καθημερινή βάση. Για την τελευταία αμιγώς αφιερωμένη μέρα στην metal μουσική είχαν δημιουργηθεί μεγάλες προσδοκίες αφού τις προηγούμενες ημέρες τα live ήταν καταιγιστικά οι οποίες μπορούμε να πούμε ότι εκπληρώθηκαν.
Αναφορά για την διοργάνωση δεν χρειάζεται να γίνει καθώς είναι γνωστά τα υψηλά standards στα οποία η διοργανώτρια μας έχει συνηθίσει. Μόνη παραφωνία η καθυστέρηση στην είσοδο του κοινού στον χώρο και η μεγάλη για τα δεδομένα του φεστιβάλ αναμονή. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να κάνουμε στο προσωπικό το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις τραυματισμών που υπήρξαν ανταποκρίθηκαν άμεσα ώστε να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες όπου χρειάστηκαν.
Τέσσερα συγκροτήματα και αυτήν την ημέρα κάθε ένα με ξεχωριστό ήχο αλλά με το δικό του αποτύπωμα στην metal μουσική, κάποια νεότερα και κάποια συγκροτήματα θρύλοι.
Bleed from within
Πρώτοι βγήκαν στην σκηνή οι Σκωτσέζοι Bleed from within με ελαφρά καθυστέρηση φέρνοντάς μας βαρύ metalcore ήχο με αρκετό κέφι πράγμα το οποίο είναι αξιέπαινο καθώς λόγω απρόοπτου η μπάντα έπρεπε να παίξει χωρίς τον μπασίστα της Davie Provan ο οποίος έπρεπε να αποχωρήσει για προσωπικούς λόγους και να γυρίσει εκτάκτως στην Γλασκόβη. Παρόλα αυτά το liveπροχώρησε κανονικά με το υπόλοιπο συγκρότημα να καλύπτει το κενό με drumsαπό τον Ali Richardson , με τις κιθάρες των Craig Gowans και Steven Jones που ήταν κοφτερές σαν ξυράφια και τα φωνητικά του Scott Kennedy o οποίος στο τέλος της εμφάνισης βούτηξε στο κοινό.
Heaven Shall Burn
Λίγη ώρα αργότερα εμφανίστηκαν οι Heaven Shall Burn ορεξάτοι και έτοιμοι να δώσουν μια εμφάνιση η οποία θα ήταν αντάξια των προσδοκιών του κοινού. Ο ήχος κάπως τους αδίκησε στην αρχή αλλά στην πορεία διορθώθηκε. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η υψηλότατη απόδοση του κιθαριστικού διδύμου Maik Weichert και Alexander Dietz όπως επίσης και ο frontman Marcus Bischoff που τα έδωσε όλα παρ’ όλη την δυσκολία που έδειχνε να αντιμετωπίζει με την ζέστη που επικρατούσε. Eκεί έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα «μεγάλα» moshpits μετά από παρότρυνση του Marcus αλλά με την παράκληση το κοινό να είναι προσεκτικό ώστε να μην υπάρξουν τραυματισμοί πράγμα το οποίο δυστυχώς δεν τηρήθηκε με αποτέλεσμα να υπάρξουν μικροατυχήματα.
Ό,τι και να ειπωθεί για τους Kreatorδεν είναι αρκετό για να αποτυπώσει την ιστορία και την προσφορά τους στην Metal. Οι βετεράνοι thrashers έδειξαν για ακόμα μία φορά το δέσιμο που έχουν με το ελληνικό κοινό και την χώρα μας γενικότερα με τον MillePetrozza καθ’όλη την διάρκεια του live να είναι λαλίστατος (σε σημείο υπερβολής κάποιες φορές) και να μας εξιστορεί για ακόμα μία φορά την ιστορία για το βίντεο κλιπ του κλασσικού τους κομματιού το οποίο γυρίστηκε μισό στην Ακρόπολη (χωρίς άδεια από τον αρμόδιο φορέα) και το άλλο μισό στο θρυλικό Ρόδον.
Από την αρχή το κοινό έδειχνε εκστασιασμένο, με το εναρκτήριο Hate Uber Ales να προϊδεάζει για το τι θα ακολουθήσει.To setlist«σκότωνε», ήταν ισορροπημένο ανάμεσα σε κλασσικά κομμάτια τους όπως τα Extreme aggression και Violent Revolutionστα οποία δημιουργήθηκε και το μεγαλύτερο moshpit της βραδιάς, αν όχι όλου του festival, από το οποίο είναι απορίας άξιο πως βγήκαμε αρτιμελείς και σε νεότερα τραγούδια τους όπως τα Satan is Real, Hordes of Chaos και StrongesT of theStrong που δείχνουν ότι η μπάντα αυτή αν και μετρά ήδη 41 χρόνια έχει ακόμα πολλά να δώσει στους οπαδούς της.
Amon Amarth
Headliners της βραδιάς αυτής ήταν οι αγαπημένοι μας Vikings Amon Amarth. Όσο το προσωπικό έστηνε την σκηνή πήραμε τις απαραίτητες μετά τους Kreator ανάσες και περιμέναμε τον Johan Hegg και την παρέα του να μας ξεσηκώσουν. Μέσα από τα επιβλητικά σκηνικά ξεπροβάλλουν οι Vikings με το Guardians of the Asgaard να είναι το εναρκτήριο κομμάτι, ακολούθησε ένα απίστευτο σερί από απίστευτα κομμάτια τους.
Στην μέση περίπου της εμφάνισης εντοπίζουμε το Highlight της εμφάνισης, το περίφημο rowpit που λαμβάνει χώρα σε κάθε live των Σουηδών. Τι είναι λοιπόν το Row Pit θα με ρωτήσετε,σκεφθείτε το μεγαλύτερο μέρος του κοινού να κάθεται κάτω και αναπαριστά μία γαλέρα στην οποία εκατοντάδες άτομα τραβούν κουπί. Είναι η αλήθεια πως νιώσαμε πάλι 20αρηδες.
Προς το τέλος της εμφάνισης κομμάτια όπως τα Find away or make one και το συναυλιακό Raise your horns έκαναν το κοινό με τα χερια σηκωμένα να μην σταματά να τραγουδά μαζί τους. Ο Johan σε κάθε ευκαιρία ευχαριστούσε το κοινό στα ελληνικά ώσπου προς το τέλος σήκωσε ένα τεράστιο κέρας αναφωνεί ΓΕΙΑ ΜΑΣ και κατεβάζει με την μία το περιεχόμενό του το οποιο εικάζουμε ότι ήταν μπύρα, με πολλούς από το κοινό να κάνουμε το ίδιο, όχι με κέρας αλλά με πλαστικό ποτήρι.
Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι ήταν το καλύτερο κλείσιμο για το metalμέρος του χορταστικότερου φεστιβάλ των τελευταίων ετών.
