Ενα φάντασμα πλανάται πάνω από τη χώρα, αυτό της Ακροδεξιάς. Μετά την ντροπή της εγκληματικής συμμορίας της Χ.Α., φαίνεται πως οι νεοναζί επιστρέφουν, έστω με άλλη προβιά – περικεφαλαία. Μπορεί, δηλαδή, οι Μιχαλολιάκοι και οι Κασιδιάρηδες να μπήκαν φυλακή, όμως οι ψηφοφόροι τους δεν εξαφανίστηκαν.
Και βρήκαν τρόπους για να μπουν στη Βουλή, παρά τις θεσμικές προσπάθειες που έγιναν για να αντιμετωπιστούν πριν από τις πρώτες εκλογές. Οπως ισχυροποιημένες είναι και οι ψεκασμένες δυνάμεις της χώρας. Που σημαίνει πως η Βουλή και το πολιτικό σκηνικό κινδυνεύει να μοιάζει με τσίρκο.
Και εδώ αναδεικνύεται ο κομβικός ρόλος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. Διότι είναι προφανές πως χρειαζόμαστε μια σοβαρή αντιπολίτευση, που θα ασκείται με προγραμματικούς και ρεαλιστικούς όρους και όχι με μισαλλόδοξη ή σκοταδιστική λογική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι τύποις είναι αξιωματική αντιπολίτευση, εκ του αποτελέσματος δεν μπορεί. Κρίθηκε σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις από το 2019 έως σήμερα και αποδείχτηκε, δυστυχώς, χορηγός του κ. Μητσοτάκη. Αυτό πρέπει να τελειώσει. Και θα τελειώσει. Διότι, χωρίς εναλλακτική πειστική κυβερνητική πρόταση, η σημερινή πολιτική κατάσταση θα διαιωνίζεται. Η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ. είναι από σήμερα μεγάλη.
Εναντι των κεντροαριστερών, αριστερών και κεντρώων ψηφοφόρων αλλά και απέναντι στη χώρα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης θα σταθεί αντάξιος των προσδοκιών που έχουν δημιουργηθεί μετά το χθεσινό αποτέλεσμα. Και σύντομα θα πείσει την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών πως είναι η εναλλακτική πρόταση απέναντι στη Ν.Δ. Ο χρόνος μετράει πλέον υπέρ του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ.
* Δημοσιογράφος, στέλεχος ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝ.ΑΛΛ. Στις εκλογές ήταν υποψήφιος στον Βόρειο Τομέα της Β΄ Αθηνών
