Ποιος είναι ο λεγόμενος «σεφ του Πούτιν» ή «κάτι σαν το τέρας του Φρανκενστάιν», όπως χαρακτηρίζεται από δυτικούς αναλυτές, που τόλμησε να στραφεί ενάντια στον… δημιουργό και μεγάλο αφεντικό του; Εξαιρετικά σκοτεινό πρόσωπο, γνωστό για τη βαναυσότητα αλλά και τις ιδιαίτερα υψηλές του διασυνδέσεις με την πολιτική ελίτ της Ρωσίας και δη με το Κρεμλίνο, ο 62χρονος Γεβγκένι Πριγκόζιν -όπως και ο 71χρονος Βλαντίμιρ Πούτιν- γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λένινγκραντ, τη μετέπειτα Αγία Πετρούπολη. Το 1979, σε ηλικία μόλις 18 ετών, καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση με αναστολή για κλοπή. Δεν γλίτωσε όμως της φυλακής τα σίδερα, αφού δύο χρόνια αργότερα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη για ληστεία και κλοπή, εκτίοντας τελικά τα εννιά.
Μετά την αποφυλάκισή του, άρχισε να πουλάει χοτ ντογκ σε καντίνα στην Αγία Πετρούπολη. Οι δουλειές του πήγαν ανέλπιστα καλά και, μέσα στο χάος από την πτώση της ΕΣΣΔ, κατάφερε να ανοίξει πολυτελές εστιατόριο στην πόλη, που εξελίχτηκε σε αλυσίδα, καθώς και σε σημείο επαφής του με τοπικούς και μη αξιωματούχους, όπως τον ανερχόμενο τότε Βλαντίμιρ Πούτιν, που έκανε κι εκείνος τη δική του μετάβαση από την KGB στην τοπική αυτοδιοίκηση και κατόπιν στην κεντρική πολιτική σκηνή. Ο Πριγκόζιν ίδρυσε, στη συνέχεια, εταιρεία catering, συνάπτοντας κερδοφόρα συμβόλαια με το ρωσικό κράτος και το Κρεμλίνο, γεγονός που του έδωσε το παρατσούκλι «σεφ του Πούτιν», ενισχύοντας τις… μετοχές του και τους συνδέσμους του με τα κορυφαία κλιμάκια της εξουσίας. Πρακτικά, έγινε άλλος ένας ολιγάρχης και φημολογούμενος δισεκατομμυριούχος, αν και το μέγεθος της περιουσίας του παραμένει άγνωστο.
Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη παραδέχτηκε δημόσια αυτό που διέψευδε επί χρόνια, μηνύοντας μάλιστα και δημοσιογράφους που το ανέφεραν σε ρεπορτάζ τους: ότι ίδρυσε τη διαβόητη μισθοφορική Ομάδα Βάγκνερ το 2014, συνδράμοντας τις δυνάμεις της Ρωσίας στην κατάληψη της Κριμαίας και παρέχοντας υποστήριξη στους ρωσόφωνους αυτονομιστές του ανατολικού Ντονμπάς που ήδη πολεμούσαν με τα στρατεύματα της Ουκρανίας. Ο ιδιωτικός στρατός του Πριγκόζιν, που διογκωνόταν και ισχυροποιείτο ολοένα, είχε κατόπιν παρουσία στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, συνδράμοντας και εκεί τις ρωσικές δυνάμεις που στάθηκαν στο πλευρό του καθεστώτος Ασαντ. Η παρουσία της Βάγκνερ, ως το… μακρύ χέρι του Πούτιν που αναλάμβανε τις βρόμικες δουλειές, επεκτάθηκε στη Λιβύη, σε υποστήριξη του στρατάρχη Χάφταρ, καθώς και σε άλλες χώρες της Αφρικής, όπως το Μάλι, η Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία και το Σουδάν. Η μισθοφορική οργάνωση έχει καταγγελθεί επανειλημμένα ότι στηρίζει δικτατορικά καθεστώτα και διαπράττει θηριωδίες.
ΗΠΑ, Ε.Ε. και Βρετανία επέβαλαν κυρώσεις στη Βάγκνερ, με την Ουάσινγκτον να επιβάλλει κυρώσεις και στον ίδιο τον Πριγκόζιν, αφού κατηγορήθηκε ότι διαθέτει και ψηφιακό στρατό από κυβερνο-στρατιώτες και τρολ, που παρενέβησαν στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016. Ο Πριγκόζιν απέκτησε διαστάσεις ήρωα, ειδικά στους εθνικιστικούς κύκλους της Ρωσίας, όταν οι μισθοφόροι του άρχισαν να συμμετέχουν ενεργά στον πόλεμο της Ουκρανίας. Του επετράπη μάλιστα να στρατολογήσει χιλιάδες κατάδικους από ρωσικές φυλακές. Η Βάγκνερ έπαιξε μεν καταλυτικό ρόλο στην πρόσφατη κατάληψη του Μπαχμούτ, στην ανατολική Ουκρανία, ο Πριγκόζιν όμως είχε αρχίσει ήδη να κατακεραυνώνει δημόσια και δριμύτατα τη στρατιωτική ηγεσία της Ρωσίας, βασικά τον υπουργό Αμυνας Σεργκέι Σόιγκου και τον αρχιστράτηγο Βαλέρι Γκερασίμοφ, κατηγορώντας τους μεταξύ άλλων για πενιχρά εδαφικά κέρδη στον πόλεμο. Τους κατηγόρησε επίσης ότι προσπαθούσαν να «κλέψουν» τις νίκες της Βάγκνερ και ότι άφησαν ξεκρέμαστους τους άντρες του, χωρίς να τους παράσχουν αρκετά πυρομαχικά.
Η πρωτοφανής και ιδιαίτερα σκληρή σύγκρουσή του με την ηγεσία των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων κορυφώθηκε το Σάββατο, όταν υποστήριξε ότι ρωσικά στρατεύματα επιτέθηκαν σε βάση της Βάγκνερ και σκότωσαν πολλούς μισθοφόρους του. Παρά όμως την ανταρσία που κήρυξε, απειλώντας ότι θα προελάσει μέχρι τη Μόσχα και με τον Πούτιν να χαρακτηρίζει τις ενέργειες αυτές «προδοσία», ο Πριγκόζιν βρέθηκε ως… διά μαγείας, μέσα σε λίγες ώρες, να κλείνει συμφωνία με τον στενό σύμμαχο του Ρώσου προέδρου και ομόλογό του στη Λευκορωσία, Αλεξάντερ Λουκασένκο. Εκεί υποτίθεται ότι θα καταφύγει αυτοεξόριστος, χωρίς να έχουν φωτιστεί, βέβαια, τα πλείστα θολά σημεία του ντιλ. Μέχρι χθες βράδυ, πάντως, παρέμενε αδιευκρίνιστο πού βρίσκεται.
