Ένα παλιό σύνθημα των φεμινιστικών οργανώσεων ήταν «η γυναίκα είναι ο νέγρος της κοινωνίας». Εκτός από τον κόσμο της Μπάρμπι, όπου όλα είναι ροζ και ζαχαρένια, στην αληθινή ζωή, οι γυναίκες και τα παιδιά ανήκουν στις πιο ευάλωτες ομάδες προς εκμετάλλευση.
Το κύκλωμα στα Χανιά, με θύματα κυρίως αλλοδαπές γυναίκες-μητέρες, οι οποίες γεννούσαν μωρά κατά παραγγελία για εύπορους πελάτες, αποκάλυψε άλλη μια παράμετρο εκμετάλλευσης γυναικών, οι οποίες συνήθως δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Είτε παραπλανημένες είτε με τη συγκατάθεσή τους, για να εξασφαλίσουν τα βασικά της επιβίωσης, συμμετείχαν σε μια φάμπρικα πολλών εκατομμυρίων, από την οποία θησαυρίζουν ευυπόληπτοι πολίτες, γιατροί και επιστήμονες/επιχειρηματίες που στήνουν την μπίζνα. Εκείνες αμείβονται ελάχιστα, με αντάλλαγμα να μετατραπούν σε μηχανές αναπαραγωγής στη «βιομηχανία» που φαίνεται να ακμάζει υπό τον τίτλο της παρένθετης μητρότητας.
Γυναίκα είναι η Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, όμως και ο πολιτικός χώρος ανδροκρατείται στη χώρα μας, με την εξουσία να είναι καταφανώς γένους αρσενικού. Εύκολα, η Έφη Αχτσιόγλου γίνεται στόχος σεξιστικών επιθέσεων και σχολίων, τώρα που διεκδικεί την αρχηγία του κόμματος. Οι γυναίκες στις μέρες μας κατακτούν φαινομενικά ευκολότερα υπουργικά πόστα σε κυβερνήσεις, διευθυντικές θέσεις σε εταιρείες, όμως τα ποσοστά της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών αυξάνονται και στη χώρα μας και διεθνώς και τέμνουν οριζόντια τις κοινωνίες του 21ου αιώνα.
Όσο μεγαλύτερη είναι η φτώχεια, τόσο βαθαίνει το ρήγμα για αξιοπρεπή ζωή των γυναικών, όλων των ηλικιών. Πόση βία θα δεχτεί ακόμα στο σώμα του το γυναικείο φύλο; Οι πληγές είναι βαθιές και η ελληνική πολιτεία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αναλάβει αποτελεσματική δράση για τη δημιουργία ισχυρών θεσμών στην κατεύθυνση της εξάλειψης των αδικιών εις βάρος των γυναικών και υπέρ της στήριξής τους.
