Η Γαλλία φλέγεται και η Ευρώπη προχωρά

Η Γαλλία φλέγεται από τις ταραχές. Δυστυχώς, δεν πρόκειται για την πρώτη φορά, αλλά όπως δείχνει και η κοντινή ιστορία, ούτε ίσως για την τελευταία. Αντιθέτως, η ένταση όλο και αυξάνεται.

Ποια η αφορμή, για τις τωρινές σοβαρές αναταραχές σε αρκετές μεγάλες πόλεις της; Η δολοφονία ενός 17χρόνου, ο οποίος ήταν Αλγερινής καταγωγής, κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου στο αυτοκίνητό του. Ο νεαρός πανικοβλήθηκε αντικρίζοντας τα όπλα και τη βίαιη συμπεριφορά των αστυνομικών και το χειρότερο συνέβη. 

Εδώ πρέπει να γίνει αναφορά στα λεγόμενα «banlieue» ή «προάστια» της Γαλλίας, τα οποία ουσιαστικά είναι γκέτο χωρίς ελπίδες κοινωνικής και οικονομικής ανέλιξης για τους κατοίκους. Φυσικά, υπάρχουν σχέδια και προσπάθειες αναβάθμισης τους, αλλά προφανώς δε γίνονται ούτε γρήγορα ούτε μπορούν να επιλύσουν το πρόβλημα. 

Ήδη έχουν καεί εκατοντάδες οχήματα, έχουν καταστραφεί περιουσίες, έχουν καεί βιβλιοθήκες, μέχρι και ένα φλεγόμενο αμάξι χρησιμοποιήθηκε εναντίον της οικίας ενός δημάρχου. Στο όριο της αναρχίας, η αστυνομία έχει προβεί σε άνευ προηγουμένου αριθμό συλλήψεων και χρήση βίας. Πού ήταν ο πρόεδρος Μακρόν; Σε συναυλία του Έλτον Τζόν (η γυναίκα του φάνηκε να το απολαμβάνει περισσότερο, χορεύοντας ξέφρενα).

Προφανώς και η συναυλία ήταν συγκυριακή, αλλά δείχνει μία βαθύτερη απόκλιση μεταξύ κυβερνώντων και πολιτών, η οποία απόκλιση μεγαλώνει με σταθερό ρυθμό. 

Από τα κίτρινα γιλέκα, (συγκρούσεις που παρακολουθήσαμε ζωντανά μέσα από το διαδίκτυο το 2018,) μέχρι τις διαδηλώσεις του 2022, όπου οι Γάλλοι βγήκαν στους δρόμους του Παρισιού για να δηλώσουν «ότι δεν αντέχουν την ακρίβεια της καθημερινής ζωής σε στέγαση και ενέργεια». 

Πολλοί αναλυτές τονίζουν ότι οι συγκεκριμένες ταραχές σχετίζονται με το μεταναστευτικό πρόβλημα και με την αποτυχία ένταξης της δεύτερης και τρίτης γενιάς μεταναστών στη Γαλλία. Όμως, προφανώς το πρόβλημα είναι και της Ευρώπης. Συγκεκριμένα, όπως δήλωσε ο Ευρωπαίος Ανώτατος Εκπρόσωπος για Εξωτερικά Θέματα και Πολιτικές Ασφάλειας Ζοζέπ Μπορέλ σε ομιλία του για τα εγκαίνια της Ευρωπαϊκής Διπλωματικής Ακαδημίας: «Η Ευρώπη είναι ένας κήπος….και ο υπόλοιπος κόσμος είναι ζούγκλα και η ζούγκλα θα μπορούσε να εισβάλει στον κήπο και οι κηπουροί θα πρέπει να το αναλάβουν». 

Είναι εμφανές, ότι η Ευρώπη θέλει ένα οργανωμένο μοντέλο μετανάστευσης, γι’ αυτό και περνάει στο μοντέλο «της κυκλικής» εργατικής μετανάστευσης ad hoc, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε κράτους και της αγοράς. Παρόλα αυτά, οι μετανάστες που βρίσκονται ήδη σε ευρωπαϊκό έδαφος, βλέπουν ότι το όνειρο για «δημοκρατία, ελευθερία, ευκαιρία κ.ά» είναι απλώς ένα όνειρο. 

Όσον αφορά τα μοντέλα ένταξης, η Γαλλία έχει την αποικιοκρατική νοοτροπία για τη μετανάστευση, όπου ζητά επί της ουσίας εθνική πίστη στη γαλλική σημαία από τους Αφρικανούς κατά βάση μετανάστες, σε αντίθεση με τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του αγγλικού μοντέλου, που αν και εκεί έχουν υπάρξει προβλήματα, πλέον φαίνεται ότι οι μετανάστες Άγγλοι έχουν ενταχθεί πολύ πιο ομαλά στην αγγλική κοινωνία και πολιτεία (ας δούμε τί συμβαίνει στην αγγλική βουλή με τους πολιτικούς τους, οι οποίοι ναι μεν είναι Άγγλοι αλλά κατάγονται από γενιά μεταναστών). 

Συμπέρασμα: Το χάσμα μεταξύ πολιτών και πολιτικών πρέπει να μικρύνει για το καλό όλων μας και όχι να μεγεθύνεται υπερ μερικών ομάδων ή ελίτ. Αυτά, ας τα έχουμε υπόψη μας και για την Ελλάδα. 

*Γεωγράφος – Γεωπολιτικός Αναλυτής