(Απάντηση: είναι).
Θέλω να σας πω κάτι ωστόσο με αφορμή αυτό που μας γράφει η αναγνώστριά μας κ. Βαφέα λίγο παρακάτω, ότι πλέον στα περισσότερα περίπτερα δεν αναρτώνται οι εφημερίδες όπως παλιά, δεν τις κρεμούν στα μανταλάκια και δεν τις βλέπει ο κόσμος. Το πρόβλημα ωστόσο είναι ακόμα μεγαλύτερο: δεν υπάρχουν πλέον πολλά περίπτερα που να φέρνουν εφημερίδες. Ολο και λιγοστεύουν σε αριθμό τα σημεία πώλησης. Και να θέλεις να αγοράσεις εφημερίδα δηλαδή, δεν μπορείς εύκολα.
Παλιότερα η «Εφημερίδα των Συντακτών», σε αντίθεση με τις άλλες εφημερίδες, αύξανε την κυκλοφορία της κάθε Αύγουστο. Μήνας διακοπών όπως καταλαβαίνετε, περισσότερος χρόνος για διάβασμα, οι αναγνώστες μας (που είναι σκεπτόμενοι άνθρωποι) αγόραζαν πιο συχνά την εφημερίδα. Βιβλίο και εφημερίδα στη θάλασσα είναι ένας ιδανικός συνδυασμός.
Αλλά για να την αγοράσεις πρέπει να τη βρεις πρώτα. Αυτό δεν συμβαίνει πλέον στην επαρχία και στα νησιά όπου περνάμε τις διακοπές μας. Σε μερικές περιπτώσεις πρέπει να ταξιδέψεις αρκετά χιλιόμετρα για να βρεις σημείο πώλησης. Σε άλλες περιπτώσεις τα φύλλα φτάνουν αρκετά αργά, οπότε είναι δώρον άδωρον, ποιος να πάει να αγοράσει από το μεσημέρι και μετά…
Φαύλος κύκλος λοιπόν.
Μανώλης Αγγελάκης
Αναφέρεται στον ελληνικό Τύπο; Υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας και αντικειμενικότητας!
Ζ. Φλουρή
Αγαπητέ κ. Κανελλόπουλε. Ωραία τα γράφει και το chatGPT. Σαν καλοδιαβασμένος μαθητής της Γ’ Λυκείου, ίσως θεωρητικής κατεύθυνσης, που δίνει πανελλήνιες και βαθμολογείται με άριστα. Γλώσσα ξύλινη, εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, συναίσθημα μηδέν. Θα προοδεύσει.
Ντιάνα Βαφέα
Δεν θα μπορούσα να μη σχολιάσω, είναι ένα ερώτημα που με έχει βασανίσει αρκετές φορές. Ηδη, λόγω κρίσης, έχω αναγκαστεί να στερηθώ αυτή την καθημερινή μου ευχαρίστηση και να περιοριστώ στις 2 ή 3 ημέρες την εβδομάδα, και η σκέψη ότι μπορεί να κλείσει η εφημερίδα μου με τρελαίνει!
Οπως θα κατάλαβες, ανήκω σε αυτή την κατηγορία των εραστών του χαρτιού. Αλλη αίσθηση, ρε παιδί μου. Σε αυτό θα συμφωνήσω με την απάντηση. Τώρα, όσον αφορά την αξιοπιστία και την αντικειμενικότητα, νομίζω ότι αφορά περισσότερο το εξωτερικό, στη χώρα μας δυστυχώς λίγα είναι τα «καλά» έντυπα. Πολύ λίγα θα έλεγα.
Πάντως, επ’ ευκαιρία, θα ήθελα να πω κάτι που νομίζω ότι είναι σημαντικό και ίσως θα έπρεπε οι εφημερίδες να το κοιτάξουν. Πλέον στα περισσότερα περίπτερα δεν αναρτώνται οι εφημερίδες όπως παλιά. Οι περισσότεροι τις έχουν μέσα και τις εμφανίζουν αν τις ζητήσεις.
Για έναν αναγνώστη αυτό είναι πολύ σημαντικό, είναι πολλές φορές το ερέθισμα για να την αγοράσει. Αλλά και για κάποιον άλλον νομίζω ότι είναι ένα δέλεαρ να βλέπει την εφημερίδα απ’ έξω, πώς αλλιώς θα διαφημιστεί εξάλλου το έντυπο; Αυτά και ευχαριστώ που με άκουσες! Και συγχαρητήρια για το ωραίο θέμα!
Νίκος Σάνσης
Ανταποκρινόμενος στο αίτημά σας για την «εφημερίδα» τού σήμερα, επιτρέψτε μου να σας γράψω δυο λόγια.
Είμαι 74 ετών και μανιώδης εφημεριδoαναγνώστης 63 χρόνια τώρα. Παράλληλα ασχολούμαι πολύ με το διαδίκτυο γράφοντας άρθρα στο FB. Η γενιά μου έζησε και γαλουχήθηκε με τον Τύπο. Ηταν όμως και μια γενιά που έως τα 17 της δεν είχε τηλεόραση και διάβασε πολλά βιβλία και εφημερίδες. Ρουφούσαμε τα ΣΚ τον Τύπο σε όλες τις μορφές μα και πτέρυγες.
Σήμερα οι νεότεροι δεν διαβάζουν, δεν μελετούν τον Τύπο. Γιατί; Το σύστημα τους θέλει ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, αμέτοχους, έχοντάς τους σερβίρει μέσα από το ίντερνετ ό,τι το συμφέρει. Θέλει πολύ μεγάλη προσπάθεια να καταλάβουν την ποιότητα που προσφέρει μια εφημερίδα. Το να διαβάζεις έναν καλό αρθρογράφο σε συγκεκριμένο άρθρο. Αυτό θέλει και υπομονή και ηρεμία. Ομως και τα δύο απουσιάζουν στη σημερινή ζωή του ανθρώπου. Ολα τα υποκαθιστά το γυαλί που και αυτό κατευθύνει με τη θεωρία Γκέμπελς γνώμες και κρίσεις.
Μέσα λοιπόν στο πιο πάνω πλαίσιο η εφημερίδα πρέπει να παλέψει να επιβιώσει. Και μέλλον θα υπάρξει. Και δεν πιστεύω πως θα πεθάνει. Οι σημερινοί γονείς πρέπει να βάλουν τα παιδιά τους να διαβάζουν την εφημερίδα που θα υπάρχει σε κάθε σπίτι και να συζητούν κάποια θέματα. Δεν είναι εύκολο το μέλλον, αν η ποιότητα παιδείας δεν αλλάξει ώστε να γίνει πιο συμμετοχικός ο άνθρωπος και η κοινωνία.
