ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Εχουν αλλάξει οι σταθερές που εμποδίζουν εδώ και τρεις και πλέον δεκαετίες μια ουσιαστική αύξηση των αμυντικών δαπανών της Γερμανίας;

Από ό,τι φαίνεται όχι, παρά το γεγονός ότι μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουρανία σε επικοινωνιακό επίπεδο το Βερολίνο κατέβαλλε φιλότιμες προσπάθειες να πείσει τους εταίρους τoυ περί του αντιθέτου. Οπως σωστά επισήμανε ο ιστότοπος Eurointelligence, η επικείμενη επιστροφή στη δημοσιονομική πειθαρχία σε συνδυασμό με τις προτεραιότητες των τριών κυβερνητικών εταίρων δεν αφήνουν περιθώρια για αναβάθμιση των αμυντικών δαπανών.

Οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν προτεραιότητα την περιφρούρηση των κοινωνικών δαπανών, οι Πράσινοι τη χρηματοδότηση της ενεργειακής μετάβασης και οι Φιλελεύθεροι τη σταθεροποίηση των δημοσιονομικών ισορροπιών.

Με τα παραπάνω δεδομένα, η προθυμία του Βερολίνου να αποστείλει δύναμη τεσσάρων χιλιάδων ανδρών να σταθμεύσει μόνιμα στη Λιθουανία μοιάζει με επικοινωνιακό ελιγμό χωρίς αντίκρισμα.

Το θέμα είναι ποιες σκοπιμότητες προδίδει η απροθυμία του Βερολίνου να αυξήσει τις αμυντικές του δαπάνες.

Μια πρώτη είναι η αποτροπή αμφισβήτησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας από κάθε προσπάθεια εξαιρέσεων στον κανόνα.

Μια δεύτερη εξήγηση είναι ότι το Βερολίνο δεν θεωρεί πως η εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία απειλεί την ασφάλεια της Γερμανίας.

Τούτων λεχθέντων, εδώ και μια δεκαετία ο σταθερός φόβος της Γερμανίας είναι μήπως η αύξηση των αμυντικών δαπανών για την ενίσχυση είτε του ΝΑΤΟ είτε μιας ανεξάρτητης ευρωπαϊκής αμυντικής δομής μπορεί να είναι ο δούρειος ίππος για μια συνολική αμφισβήτηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ε.Ε.-ευρωζώνη. Αλλωστε, σε όλες τις αναπάντητες προτάσεις του Μακρόν προς τη Μέρκελ και τον Σολτς υπήρχε παράλληλα με την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σταθερή αναφορά στην αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης.

Η επιμονή της Γαλλίας στην αμυντική χειραφέτηση της Ε.Ε. είναι μια διπλή πρόκληση για τη Γερμανία:

Πρώτον, θέτει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία, τη στιγμή μάλιστα της επικείμενης επιστροφής στα πλαφόν του Συμφώνου Σταθερότητας.

Δεύτερον, η Γαλλία, πυρηνική δύναμη και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θα έχει στην αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης παρόμοιο ρόλο και ειδικό βάρος με αυτόν που έχει διασφαλίσει η Γερμανία στην ευρωζώνη.

Ετσι, η Γερμανία προτιμά την παράταση της αμυντικής εξάρτησης της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, μια επιλογή που βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το βήμα σημειωτόν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που έχει επιλέξει από την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το φθινόπωρο του 2008.