Επιδόματα και δυσκολίες πρόσβασης

Στο Χαϊδάρι και άλλες πόλεις της πατρίδας μας γίνεται συχνά λόγος για τους άστεγους και αδύναμους οικονομικά συνανθρώπους μας.

Το πρόβλημα:

Ενόσω ο πληθωρισμός ροκανίζει την αγοραστική δύναμη όσων έχουμε, συνάνθρωποι, κάποιοι συμπολίτες μας παραμένουν περισσότερο ευάλωτοι, δίχως εργασία, δίχως πόρους, άστεγοι ή με επισφαλή στέγη.

Ανθρωποι κατεστραμμένοι, πνιγμένοι στα χρέη, δίχως πρόσβαση σε λογιστική και νομική στήριξη, δεν υποβάλλουν φορολογικές δηλώσεις, δεν διέκοψαν την επαγγελματική δραστηριότητα, κατέρρευσαν, σήμερα ψυχικά ρημαγμένοι, φοβούνται την επικοινωνία με τις αρχές για να μη βρεθούν μπροστά σε ένταλμα για οφειλές από το παρελθόν, άλλες γραφειοκρατικές εκκρεμότητες κ.ά..

Πεινούν και δεν έχουν πρόσβαση στο «κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης» (ΚΕΑ) ή Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα όπως ονομάζεται σήμερα, εκείνοι που το έχουν ανάγκη. Η αδυναμία τους να λειτουργήσουν και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της νομοθεσίας είναι πρόδηλη.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες δήμων, νοσοκομείων, ενορίες και μητροπόλεις, πρωτοβουλίες πολιτών, όλοι οι θεσμοί που δίνουν τη μάχη στο μέτωπο, γνωρίζουν το πρόβλημα. Οι παροχές επιβίωσης δεν καταλήγουν σε όλους τους συνανθρώπους που έχουν την ανάγκη τους.

Είναι καιρός για απλούστευση της διαδικασίας χορήγησης του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, με εγγύηση ακαταδίωκτου για τις οφειλές, ενθάρρυνση και υποστήριξη (ψυχικής και σωματικής υγείας, νομική, ασφαλιστική-συνταξιοδοτική,…), με υπηρεσία μιας στάσης, με μια υπεύθυνη δήλωση ή/και διά συμβολαιογραφικής πράξης (με χρέωση του Δημοσίου) όπου να δηλώνουν την ένδεια, τη φτώχεια, την κατάρρευση και να αποκτούν πρόσβαση στις παροχές που συνεπάγεται η κατάστασή τους.

Είναι δίκαιο, πρέπει να γίνει σήμερα.

Ο παγερός χειμώνας είναι μια αφορμή. Η παγωνιά για τους αδύναμους είναι δεδομένη ακόμη και στον καύσωνα.