Η «Βάγκνερ» αποχωρεί νικήτρια από το σφαγείο του Μπαχμούτ

Ξεκίνησε χτες η πολυσυζητημένη «απόσυρση» από το Αρτεμόφσκ, όπως είναι η ρωσική ονομασία του Μπαχμούτ, των μισθοφόρων της ομάδας Βάγκνερ που κατέλαβαν μετά από πολύμηνη και ιδιαίτερα αιματηρή μάχη την ουσιαστικά ισοπεδωμένη αυτή πόλη του κεντρικού Ντονμπάς.

Η αποχώρηση των «μουσικών» της Βάγκνερ θα κρατήσει μία εβδομάδα και σύμφωνα με τον ιδρυτή της, Γεβγκένι Πριγκόζιν, η πόλη ήδη παραδίδεται σε μονάδες του τακτικού ρωσικού στρατού και των ντόπιων ρωσόφωνων του Ντονέτσκ. Και η αγωνία πολλών Ρώσων αξιωματούχων, αλλά και δημοσιογράφων, είναι τώρα αν οι Ουκρανοί θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την «αλλαγή φρουράς» για να επιχειρήσουν ευρεία αντεπίθεση για την ανακατάληψη της πόλης – αν και κάτι τέτοιο μοιάζει απίθανο, δεδομένου ότι η υπεροπλία των Ρώσων σε αεροπορία και πυροβολικό παραμένει τεράστια.

Ο Πριγκόζιν πάντως, που ως γνωστόν κατηγορεί δημόσια τον υπουργό Αμυνας Σοϊγκού και τον αρχιστράτηγο Γκερασίμοφ ως υπεύθυνους για τον ελλιπή εφοδιασμό σε βλήματα πυροβολικού και τις αχρείαστα βαριές απώλειες της ομάδας του, δήλωσε ότι η Βάγκνερ θα ξεκουραστεί και θα ανασυγκροτηθεί για δύο μήνες, πριν επιστρέψει στα μέτωπα – συμπληρώνοντας όμως ότι παραμένει αξιόμαχη, καθώς κάθε μήνα στρατολογεί έως και δέκα χιλιάδες νέους μαχητές!

Για όποιον πάντως συνεχίζει να πιστεύει τα συχνά αλλοπρόσαλλα και χολερικά σχόλια του εστιάτορα που έγινε πολέμαρχος, ο Πριγκόζιν είπε πως μόνον η Βάγκνερ έχασε 20.000 μαχητές, εκ των οποίων περίπου οι μισοί ήταν κατάδικοι που είχαν στρατολογηθεί από τις ρωσικές φυλακές: είπε ακόμα πως η Ουκρανία έχασε από την αρχή των συγκρούσεων πέρσι το καλοκαίρι έως την πλήρη κατάληψη του Μπαχμούτ/Αρτεμόφσκ και του γειτονικού Σολεντάρ πάνω από 50.000 πολεμιστές, Ουκρανούς και ξένους μισθοφόρους, ενώ άλλοι 50.000-70.000 τραυματίστηκαν…

Ο Πριγκόζιν, αλλά και το ρωσικό υπουργείο Αμυνας έχουν πάντως επανειλημμένα υποστηρίξει ότι σκοπός τους ήταν εξαρχής να εκμεταλλευτούν την εμμονή του Ζελένσκι να κρατήσει πάση θυσία το Μπαχμούτ για πολιτικούς λόγους, προκειμένου να δημιουργήσουν μια «κρεατομηχανή» για τον ουκρανικό στρατό, αποδεκατίζοντας με το πυροβολικό τους τις πιο αξιόμαχες μονάδες του – όπως κι έγινε.

Και οι Ουκρανοί, φυσικά, λένε το ίδιο: ότι το Μπαχμούτ έγινε νεκροταφείο των εισβολέων. Ποιος παγίδεψε ποιον; Κανείς δεν γνωρίζει τις πραγματικές απώλειες των δύο πλευρών – όμως το σίγουρο είναι πως οι τρομερές αυτές μαζικές ανθρωποθυσίες έγιναν για τον έλεγχο μιας σχετικά μικρής βιομηχανικής πόλης που είχε προπολεμικά πληθυσμό μόλις 70.000 κατοίκους, ενώ π.χ. η Μαριούπολη πλησίαζε το μισό εκατομμύριο.