«Το Pride είναι διεκδίκηση, υπενθύμιση και γιορτή»

Οι εκδηλώσεις για το φετινό Athens Pride ξεκίνησαν ήδη – οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις εννοώ. Και απόψε στον χώρο «HGW std», στο κέντρο της Αθήνας, o Σπύρος Παρασκευάκος παρέα με τον Δημήτρη Παγώνη παρουσιάζουν μια συναυλία αφιερωμένη «στη σπουδή της Queer αγάπης στην εποχή μας». Με ξεκάθαρο το ελληνικό και το ερωτικό στοιχείο, τραγουδούν ταξιδεύοντας μέσα στις τέσσερις εποχές.

Ο ίδιος ο Σπύρος Παρασκευάκος μας δίνει το στίγμα της αποψινής βραδιάς: «Θα ακούσετε τραγούδια από την προσωπική μου δισκογραφία καθώς και επιλεγμένες διασκευές που συνομιλούν με τραγούδια του Δημήτρη Παγώνη και με ποιήματα δικά μου, του Μενέλα Σιαφάκα, του Αντώνη Τακτικού, του Μύρωνα Παυένου και ένα ποίημα από τον Ευά Παπαδάκη, τα οποία αφηγείται η drag queen Aphrodite. Ολα αυτά μέσα σε βιντεοπροβολές του Μενέλα. Πρόκειται δηλαδή για μια ιστορία αναζήτησης της αγάπης και του έρωτα που περνά μέσα από λέξεις, εικόνες, μουσικές, εποχές και αισθήσεις.

● Τα Pride είναι πάντοτε αληθινές γιορτές. Γιατί, αλήθεια;

Γιατί κάθε διεκδίκηση είναι μια γιορτή. Μια μαζική διεκδίκηση και υπενθύμιση δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Ωστόσο, η δική μας βραδιά είναι μια πολύ πιο ήρεμη, μια ρομαντική και συναισθηματική τοποθέτηση.

Οντως απόψε τα πράγματα δεν θα είναι ξέφρενα όπως στην παρέλαση και στο πάρτι της 10ης Ιουνίου. «Σε ήρεμα vibes με τον ήχο της κιθάρας και του πιάνου αλλά και ηλεκτρικά φορτία από synthesizers και loopers, αναρωτιούνται για τη θέση της αγάπης, του έρωτα και της καύλας στην καθημερινότητά μας. Τεχνολογία, εικόνες, ποίηση και drag συνθέτουν αυτό το μελαγχολικό αλλά και ελπιδοφόρο τοπίο».

● Πού τελειώνει το ουράνιο τόξο;

Εκεί που τελειώνει η αντοχή μας. Εκεί που τελειώνουν οι ευχές μας. Ισως και πουθενά. Το τέλος του ουράνιου τόξου είναι ένας τόπος ελευθερίας όπου ο καθένας συναντιέται με τη κρυμμένη ευτυχία του.

● Πόσο διαφορετικό είναι να γράφεις μουσική για παραστάσεις από το να γράφεις μουσική… σκέτο;

Η μουσική για παραστάσεις έχει έναν δικό της σκοπό. Σε καθοδηγεί από μόνη της, σου υπαγορεύει τον εαυτό της. Είσαι στρατιώτης και καλείσαι να κάνεις μια δουλειά που να λειτουργεί στο τέλος σε ένα ομαδικό και συλλογικό πλαίσιο.

● Και με τη μουσική στα τραγούδια;

Είναι διαφορετικό. Φέρεις τον εαυτό μου σε μεγαλύτερο ποσοστό, πιο ελεύθερα, και η επικοινωνία με το κοινό είναι πιο άμεση. Προσωπική.

● Οπως ο δίσκος που ετοιμάζεις;

Ναι, θα είναι ο τρίτος μου δίσκος αλλά ο πρώτος στον οποίο λειτουργώ πλήρως ως τραγουδοποιός, δηλαδή μουσική, στίχοι, ερμηνεία, ενορχήστρωση και παραγωγή. Πρόκειται για έναν συμπαγή κόσμο που έφτιαξα με αγαπημένους συνεργάτες και φίλους. Από Σεπτέμβρη θα έχω τη χαρά να το μοιραστούμε και να ξεκινήσει το ταξίδι του.

● Και το καλλιτεχνικό εργαστήρι Papia Music Lab;

Η Πάπια είναι ένας χώρος τέχνης και έκφρασης, με κεντρικό άξονα το τραγούδι και τη μουσική. Ενας τόπος ελευθερίας, μέσα στον οποίο μπορούμε να βρούμε και να κατανοήσουμε τον καλλιτεχνικό μας εαυτό, να γνωρίσουμε τα εργαλεία του και να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε. Προτεραιότητά μας στην Πάπια είναι η προσωποκεντρική εκπαίδευση και η εξατομικευμένη καθοδήγηση. Μέσα από οποιοδήποτε πρόγραμμα εκπαίδευσης, μας ενδιαφέρει ο καθένας να βρει τον δικό του, προσωπικό τρόπο έκφρασης και να αρχίσει να χτίζει την προσωπική, καλλιτεχνική του διαδρομή. Η παρουσίαση της δουλειάς, δηλαδή η διαδικασία από την εκπαίδευση στην παραγωγή, είναι ακόμη ένας στόχος της Πάπιας.

? Πληροφορίες: Τρίτη 30 Μαΐου, HGW std, Μαυρομιχάλη 138. Ωρα έναρξης 21.00. Είσοδος ελεύθερη