Ρωγμές με το «καλημέρα» στην εικόνα του νέου κυβερνητικού σχήματος προκάλεσε η ανάδυση στην επιφάνεια της επικαιρότητας μιας παλιότερης δήλωσης της νέας υφυπουργού Υποδομών Χριστίνας Αλεξοπούλου, κατά την οποία αναπαρήγαγε όλη τη γνωστή ακροδεξιά ρητορική κατά των αμβλώσεων.
Συγκεκριμένα, το 2019 η κ. Αλεξοπούλου υποστήριζε ότι «η προστασία του αγέννητου παιδιού συνιστά κορυφαίο ζήτημα ηθικής και αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα στην αντιμετώπιση του δημογραφικού. Διότι “το αγέννητο παιδί είναι άνθρωπος, εικόνα Θεού, εξ άκρας συλλήψεως”».
Το θέμα αυτό και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ρητορική έχει διατυπωθεί από υφυπουργό της σημερινής κυβέρνησης, προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., ο οποίος σημείωσε ότι «όταν ο κ. Μητσοτάκης έλεγε ότι θα φτιάξει “κυβέρνηση ενός κόμματος, αλλά όχι ενός χρώματος”, δεν φανταζόμασταν ότι στις “αποχρώσεις” θα περιλαμβάνονται και θέσεις της “Νίκης”», επισημαίνοντας ότι «η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου, νέα υφυπουργός Υποδομών, έχει τοποθετηθεί στο παρελθόν κατά της άμβλωσης και της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος μιλώντας για τη θεωρία του “αγέννητου παιδιού”» και καλώντας τον πρωθυπουργό να δώσει «μια σαφή απάντηση για αυτή την επιλογή του. Οπως φαίνεται, στη “Δεξιά του Κυρίου” τα αυτονόητα δικαιώματα των γυναικών δεν έχουν θέση».
Αυτή η απάντηση βέβαια δεν ήρθε από την κυβέρνηση που μέχρι και χθες το βράδυ απέφευγε να πει οτιδήποτε για το θέμα. Υπήρξε μια απάντηση μόνο από την ίδια την υφυπουργό, η οποία με νέα της ανάρτηση επιχείρησε να ανασκευάσει, λέγοντας ότι «η άμβλωση είναι δικαίωμα που ούτε εγώ ούτε άλλος κανείς αμφισβητεί», ενώ επικαλέστηκε και παλιότερη προσπάθεια ανασκευής της (2021) στην οποία υποστήριζε ότι «ουδείς προτείνει την κατάργηση» του δικαιώματος στην άμβλωση και ότι «συζητάμε απλώς την παροχή κινήτρων και διευκολύνσεων σε πολλές γυναίκες που καταλήγουν στην άμβλωση επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή», παρά το γεγονός πως το τι ακριβώς εννοούσε στην αρχική της δήλωση, όπου αναπαρήγαγε τη θεωρία του «αγέννητου παιδιού», ήταν εξαιρετικά σαφές.
Αλλά η υπόθεση αυτή είναι απλώς μια ψηφίδα μέσα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενός νέου κυβερνητικού σχήματος στο οποίο ασφαλώς δεσπόζει η πολύ μεγάλη αναβάθμιση της νεοδημοκρατικής ομάδας των προερχόμενων από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, μέσω της τοποθέτησης του Μάκη Βορίδη σε ρόλο υπουργού Επικρατείας, μέσα δηλαδή στο στενό πρωθυπουργικό περιβάλλον και στην κορυφή της πυραμίδας του λεγόμενου «επιτελικού κράτους».
Μάλιστα, ο Μ. Βορίδης εξήγησε (Αnt1) ότι όχι μόνο θα έχει τον ρόλο αυτό, αλλά θα λειτουργεί και ως ο αντ’ αυτού του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, όταν ο τελευταίος θα επιλέγει να απουσιάζει. Είπε συγκεκριμένα ότι «στις περιπτώσεις εκείνες, στις οποίες ο πρωθυπουργός θα κωλύεται να παραστεί στη Βουλή και θα πρέπει να παρίσταται κάποιος στο επίπεδο του πρωθυπουργού αντί γι’ αυτόν, τότε αυτό είναι μέσα στα καθήκοντά μου, δηλαδή η εκπροσώπηση του πρωθυπουργού στο Κοινοβούλιο».
Την ίδια ώρα, παρά το γεγονός ότι η είσοδος στη Βουλή της βιτρίνας του Κασιδιάρη υπό το όνομα «Σπαρτιάτες» επιβεβαιώνει τους προβληματικούς χειρισμούς Βορίδη – Μητσοτάκη στο θέμα του αποκλεισμού του μορφώματος του καταδικασμένου ναζιστή, ο νέος υπουργός Επικρατείας δεν αναγνώρισε κανένα πρόβλημα στους χειρισμούς αυτούς, υποστηρίζοντας ότι «ο Κασιδιάρης δεν έχει συμμετάσχει στις εκλογές, η διάταξη έχει δουλέψει» και ξεχνώντας έτσι τα περί «πραγματικής ηγεσίας» που υποτίθεται ότι θα αντιμετώπιζαν οι ρυθμίσεις.
