ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Έφη Καννέρ*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τα τελευταία καταμετρημένα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των τουρκικών εκλογών, μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δείχνουν 49,51% για τον πρόεδρο Ερντογάν ένταντι 44,88% που έλαβε ο αντίπαλός του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Επίσης η Cumhur İttifakı, όπου το ΑΚΡ ηγεμονεύει, λαμβάνει 49,49% έναντι 35,04% της Milletİttifakı, του ετερόκλητου συνασπισμού μεταξύ του κεμαλικού CHP, του ακροδεξιού εθνικιστικού İyi Parti και άλλων μικρότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης και 10,55% της Αριστεράς (Yeşil Sol Parti και Türkiye İşçi Partisi). Τα αποτελέσματα των προεδρικών και βουλευτικών εκλογών λοιπόν σίγουρα δεν είναι δυσάρεστα για το ΑΚΡ και προσωπικά για τον πρόεδρο Ερντογάν που, παρά τη φτώχεια και τον εντεινόμενο κρατικό αυταρχισμό, εξακολουθεί να διατηρεί το προβάδισμα στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων.

Αυτό που γίνεται εμφανές από τη μέχρι τώρα έκβαση των τουρκικών εκλογών είναι ότι πολύ απλά η κεμαλική παράταξη, παρά τις μεταλλαγές της την τελευταία περίοδο, δεν αποτελεί για την πλειονότητα των Τούρκων ψηφοφόρων πειστική εναλλακτική λύση απέναντι στο ΑΚΡ. Κάτι τέτοιο είναι απόλυτα λογικό, τη στιγμή που οι κεμαλιστές βαρύνονται με δεκαετίες κρατικής καταστολής ήδη από τη γέννηση του τουρκικού κράτους. Αυτή η καταστολή ήταν άλλωστε που έφερε το ΑΚΡ στην εξουσία για πρώτη φορά το 2002. Οι μνήμες είναι ακόμη νωπές.

Επιπλέον, η ετερόκλητη συμμαχία Milletİttifakı, με ισχυρότερο κόμμα το κεμαλικό CHP, περιλαμβάνει στον ίδιο βαθμό με το ΑΚΡ εθνικιστικά και φονταμενταλιστικά στοιχεία (π.χ. εκτός από το İyi Parti, το ακραία συντηρητικό ισλαμιστικό Saadet Partisi). Μία μάλιστα από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου υπήρξε η εκδίωξη των Σύρων προσφύγων από την Τουρκία. Οταν παίζεις στο γήπεδο του αντιπάλου, δεν είναι δυνατόν να είσαι νικητής.

Και δυστυχώς η Αριστερά, παρά τους αγώνες της και την άνοδο του γυναικείου και εργατικού κινήματος τα τελευταία χρόνια, δεν διαθέτει ακόμη, όπως φαίνεται, την απήχηση που θα της προσέδιδε μια ισχυρότερη κοινοβουλευτική παρουσία.

*Αναπληρώτρια καθηγήτρια Τουρκικής Ιστορίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών