Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα εξώφυλλα του Economist και του Der Spiegel, απαξιωτικά για τον Ερντογάν, απηχούν τις προσδοκίες στο Λονδίνο και στο Βερολίνο για το αποτέλεσμα των τουρκικών εκλογών. Στην πολύ πιθανή περίπτωση στην οποία ο Ερντογάν θα ανακηρύξει εαυτόν νικητή με την αντιπολίτευση να αμφισβητεί το εκλογικό αποτέλεσμα, είναι βέβαιο ότι η Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ θα σπεύσουν να τον συγχαρούν για την επανεκλογή του.
Ετσι το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη στάση του συμμαχικού παράγοντα, δηλαδή τις ΗΠΑ και τη Γερμανία κατά κύριο λόγο. Συμμαχικός παράγων είναι η πολιτικά ορθή εκδοχή για την αμερικανική παρέμβαση στην πολιτική σκηνή της χώρας μας στις αρχές της δεκαετίας του ‘50.
Θα σπεύσουν να αναγνωρίσουν την επανεκλογή Ερντογάν, θα κρατήσουν αποστάσεις ασφαλείας και αν ναι, μέχρι πότε ή θα καταγγείλουν την όποιας μορφής νόθευση της λαϊκής βούλησης;
Το ερώτημα δεν αφορά την τήρηση του πρωτοκόλλου αλλά τη δυνατότητα των ΗΠΑ και της Δύσης να παρέμβουν και να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
Εάν υπάρξει από χώρες της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ άρνηση ή αμφισβήτηση του αποτελέσματος, τότε εκ των πραγμάτων θα ενισχυθεί το κυρίαρχο αφήγημα του Ερντογάν για συνωμοσία των ΗΠΑ και της Δύσης σε βάρος του. Εάν ο συμμαχικός παράγων αναγνωρίσει τη νίκη του Ερντογάν στέλνει το μήνυμα προς τους αντιπάλους του ότι δεν πρόκειται να θέσει εν κινδύνω την προοπτική μιας μετεκλογικής εξομάλυνσης.
Η πιο πρόσφατη λάθος κίνηση αναγνώρισης μιας εκτροπής από τη νομιμότητα στο όνομα του γεωπολιτικού ρεαλισμού ήταν η σπουδή του Μιτεράν τον Αύγουστο του 1991 να αναγνωρίσει τους πραξικοπηματίες που ανέτρεψαν τον Γκορμπατσόφ με τη δήλωσή του «είμαι πρόθυμος να συνομιλήσω με τη νέα ηγεσία της ΕΣΣΔ».
Η προσδοκία ότι μετά την επανεκλογή Ερντογάν με λελογισμένη ή χωρίς προσχήματα νοθεία θα δρομολογηθούν αυτόματα κινήσεις εξομάλυνσης σε όλα τα ανοιχτά εκτός συνόρων μέτωπα όπου έχει εμπλακεί η Τουρκία την τελευταία εικοσαετία είναι περισσότερο ευσεβής πόθος παρά θεμελιωμένη πρόβλεψη.
Εάν πετύχει την παραμονή του στην προεδρία για ακόμη μία πενταετία ο Ερντογάν θα προχωρήσει στη διάλυση του HDP και θα αφαιρέσει από τον δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης Ιμάμογλου τα πολιτικά του δικαιώματα. Και οι δύο υποθέσεις μπορούν να τελεσιδικήσουν ανά πάσα στιγμή και είναι βέβαιο ότι ο συμμαχικός παράγων θα υποχρεωθεί να τοποθετηθεί.
