Ανεβήκαμε στον Χελμό (χωρίς καπνογόνα), στο φεστιβάλ του καλοκαιριού

Νομίζω θα έχετε δει οι περισσότεροι από εσάς, στα social media, εικόνες και βίντεο από το Helmos Mountain Festival που πραγματοποιήθηκε το τριήμερο Παρασκευής, Σαββάτου και Κυριακής στο χιονοδρομικό των Καλαβρύτων. Στα ορεινά της Αχαΐας, σε ύψος 1.700 μέτρων παρακαλώ.

Εικόνες και βίντεο με τεράστια πλήθη, που χόρευαν, τραγουδούσαν και άναβαν… καπνογόνα. Ήταν ένα φεστιβάλ που φιλοξενούσε στο line up του μερικά από τα πιο εμπορικά ονόματα του είδους, ονόματα που από μόνα τους μαζεύουν χιλιάδες κόσμο. Την Παρασκευή έπαιξαν οι Novel 729, Παύλος Παυλίδης και Γιάννης Αγγελάκας, το Σάββατο οι Χατζηφραγκέτα, Εισβολέας και Θανάσης Παπακωνσταντίνου και, τέλος, την Κυριακή οι Σπύρος Γραμμένος, Γιάννης Χαρούλης και Σωκράτης Μάλαμας. Καταλαβαίνετε για τι πρόγραμμα μιλάμε…

Αναμενόμενο επομένως τα εισιτήρια του τριημέρου να εξαφανιστούν μέσα σε λίγες ημέρες με περισσότερους από 12 χιλιάδες θεατές να ταξιδεύουν για Καλάβρυτα. Εκεί λοιπόν περάσαμε το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Με βροχές τα μεσημέρια και ανοιχτό ουρανό τα βράδια. Και με κρύο, πολύ κρύο, ειδικά για τους κατασκηνωτές. Η θερμοκρασία τις νύχτες έπεφτε αρκετά κάτω από τους 10 βαθμούς, βλέπαμε τα live με χειμερινό εξοπλισμό. Μπάνια εσείς στις θάλασσες, ποτά, μουσικές και φουλ δροσιά εμείς στο βουνό.

Και δεν χρειάζεται να σας πω τι γινόταν στα Καλάβρυτα όλες αυτές τις μέρες. Γεμάτη η πόλη, δεν έβρισκες θέση ούτε σε καφέ, ούτε σε ταβέρνες. Και στα σούπερ μάρκετ ουρά, άδειαζαν τα ράφια κάθε μέρα. Εννοείται πως δεν υπήρχε ελεύθερο κατάλυμα σε μεγάλη ακτίνα γύρω από τα Καλάβρυτα ούτε για δείγμα. Η περιοχή έδειχνε πολύ ικανοποιημένη με το Helmos Mountain Festival, η τοπική οικονομία τονώθηκε όσο ποτέ άλλοτε.

Το φεστιβάλ είχε μία εξαιρετική διοργάνωση, ειδικά αν σκεφτούμε ότι μιλάμε για το πρώτο που πραγματοποιήθηκε στο συγκεκριμένο χώρο. Διάφορα μικροπροβλήματα ήταν αναμενόμενα, όπως και η ταλαιπωρία σε ορισμένες περιπτώσεις. Λεπτομέρειες άνευ σημασίας. Άλλωστε για φεστιβάλ μιλάμε.

Το καλύτερο ωστόσο η διοργάνωση το κρατούσε για τη Δευτέρα, για την ημέρα του Αγίου Πνεύματος. Για μετά το τέλος του φεστιβάλ. Προγραμμάτισε μία γιορτή, ένα πανηγύρι, στην πλατεία των Καλαβρύτων. Με ελεύθερη είσοδο. Με λαϊκό πρόγραμμα από την Ιουλία Καραπατάκη και τους Γκιντίκι. Εκεί να δείτε χαλασμός μεσημεριάτικα και με τον ήλιο από πάνω. Να ζεσταθούν λίγο και τα παιδιά μετά το τριήμερο κρύο.

Τα πρωινά συζητούσα με διάφορους καλλιτέχνες, στο ξενοδοχείο που μέναμε. Ήταν όλοι τους ενθουσιασμένοι από την προηγούμενη νύχτα και μιλούσαν, οι περισσότεροι, για το φεστιβάλ του καλοκαιριού. Νομίζω πως είναι έτσι, όντως. Όσο για τις καλύτερες εμφανίσεις, οι περισσότεροι από τους θεατές πιθανότατα να καταλήγουν στον Εισβολέα και, κυρίως, στον Σπύρο Γραμμένο. Όχι πως δεν ήταν καλοί όλοι τους δηλαδή.

Αφήστε δε το ρίγος που σε διαπερνούσε με το ιστορικό βάρος των Καλαβρύτων. Το βράδυ βλέπαμε συναυλίες και την ημέρα πηγαίναμε στα μέρη που οι Ναζί και οι Έλληνες συνεργάτες τους, οι δωσίλογοι, σκότωσαν μέσα σε μία μόνο ημέρα όλους τους άντρες του χωριού, το 1943, στις 13 Δεκεμβρίου. Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων. Ανατριχιαστικό.