ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Ιωάννα Σωτήρχου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«O καθένας θα έχει την ευτυχία που επιθυμεί. Σε συνθήκες απόλυτης ελευθερίας». Το μυθιστόρημα «Τι να κάνουμε;», που έγραψε ο Νικολάι Τσερνισέφσκι (1828-1889) σε συνθήκες εγκλεισμού για τις ιδέες του το 1863, επηρέασε βαθιά στην εποχή του συγγραφείς και πολιτικούς, από τον Λένιν και τον Μαρξ έως την Εμα Γκόλντμαν και τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Υπέρμαχος της δημοκρατίας και της απόλυτης ισότητας των γυναικών, φανατικός πολέμιος της τσαρικής απολυταρχίας, στο μυθιστόρημά του, μέσα από την προσωπική ιστορία της Βέρας, η οποία αφήνει την καταπιεστική οικογένειά της για να παντρευτεί τον Λοπουχόφ σε μια απόπειρα χειραφέτησης που δεν ήταν αυτό που αναζητά, μετατρέπει το προσωπικό σε μια παραβολή. Παραβολή για την οικοδόμηση του σοσιαλιστικού του οράματος μέσα από την κοπερατίβα ραπτικής που ιδρύει η ηρωίδα του αλλά και την παραίτηση του συζύγου μπροστά στον έρωτα μεταξύ της γυναίκας του και του καλύτερου φίλου του.

Ουτοπιστής αλλά όχι αιθεροβάμων, ο Τσερνισέφσκι γνώριζε ότι η πρότασή του αφορούσε μια μειοψηφία, αλλά και ότι το μέλλον είναι αυτό το κομμάτι του ονείρου που προσπαθούμε να πραγματοποιήσουμε σήμερα. «Τι να κάνουμε;» Μα το όνειρο πράξη απαντά, κάθε μέρα: μετασχηματίζει έτσι το αδιέξοδο σε υλοποιημένη ουτοπία και τοποθετεί στην ηθική στάση και στις επιλογές μας τον δρόμο που υπερβαίνει τα διλήμματα σε κοινωνικό αλλά και προσωπικό επίπεδο.

Αυτές τις αναγνώσεις ζωντανεύει στη σκηνική μεταφορά του μέχρι την Κυριακή στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης η σκηνοθέτρια Ελλη Παπακωνσταντίνου, χρησιμοποιώντας real time video ως το κύριο μέσο αφήγησης παίζοντας ανάμεσα στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

● Γιατί επιλέξατε αυτό το έργο;

Ως μια ανάγκη επιστροφής στην πηγή, την αντιμετώπιση του ανθρώπου ως πολιτικό, κοινωνικό και πνευματικό ον. Με τη μελαγχολία της πτώσης των μεγάλων αριστερών αφηγημάτων, τα αδιέξοδα της σημερινής καπιταλιστικής δύσης και τα μετεκλογικά αποτελέσματα, είναι γόνιμο να αντικρίζουμε τα θεμελιώδη ιστορικά ερωτήματα και την αντιμετώπισή τους μέσα από την οικοδόμηση ενός κοινού κόσμου, μέσα από την κοινωνική δράση, προτείνοντας μια αλήθεια όταν στην εποχή μας δεν ενδιαφερόμαστε για τη διαφορά της από το ψεύδος. Θίγει ακόμη ένα καίριο ζήτημα: σήμερα που βρισκόμαστε ανάμεσα στη λατρεία τού «εγώ» και το μίσος τού «άλλου» ο Τσερνισέφσκι απαντάει με την αγάπη και τον σεβασμό στις επιθυμίες του ατόμου, δείχνοντας ότι η ατομική ελευθερία του ατόμου περνάει μέσα από το κοινό καλό ως προϋπόθεση. Είναι σαν ένας κώδικας αξιών που μας λέει ότι έχουμε επιλογή και αυτή είναι ο τρόπος που αποφασίζουμε να ζήσουμε τη ζωή μας. Η επανάσταση της καθημερινότητας, δηλαδή. Δεν μας λέει να περιμένουμε να διαμορφωθούν οι συνθήκες, αλλά να κατοικήσουμε το μέλλον που ονειρευόμαστε, που οικοδομείται από μας τους ίδιους και θα έρθει μέσα από τον μόχθο τον δικό μας και των επόμενων γενιών.

Ο Τσερνισέφσκι μάς καλεί να ζήσουμε το μέλλον μας σήμερα, να το φέρουμε πιο κοντά και όχι απλώς να το ονειρευόμαστε. Και αυτό είναι η επανάσταση: η δύναμη του ανθρώπου και η πίστη ότι αυτό που οραματίζεται μπορεί να το κάνει πράξη ενάντια στις συνθήκες της πραγματικότητας. Το έργο μάς λέει ότι η πραγματικότητα δεν είναι άλλη από το όνειρο και ο λόγος ύπαρξης του ανθρώπου είναι η αυτοπραγμάτωση με γνώμονα το κοινό καλό, κοιτάζοντας προς τον άλλο και όχι προς την ατομιστική εγώτητα που ζούμε.

ℹ️ «Τι να κάνουμε;» βασισμένο στο ομώνυμο έργο του Νικολάι Τσερνισέφσκι (1863). Ελεύθερη θεατρική μεταφορά: Δήμητρα Κονδυλάκη. Σκηνοθεσία: Ελλη Παπακωνσταντίνου. Δραματουργία: Δημητρα Κονδυλακη – Ελλη Παπακωνσταντινου. Μουσική: Λάμπρος Πηγούνης. Σκηνικά: Λουκία Μάρθα. Κοστούμια: Φωτεινή Γεωργίου. Video Art: Κατερίνα Σαββόγλου. Βοηθός σκηνοθέτη: Σπύρος Σουρβίνος. Βοηθός σκηνογράφου: Τζάνος Μάζης. Παίζουν: Δημήτρης Γεωργιάδης, Θεοδώρα Λούκας, Λάμπρος Πηγούνης, Σοφία Πριοβόλου, Βασίλης Σαφός. Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Υπόγειο (Πεσμαζόγλου 5). 1, 2, 3, 4 Ιουνίου στις 21.00. Εισιτήρια από 15 ευρώ.