Μπορεί οι εκλογές της 14ης Μαΐου στην Τουρκία να είναι ελεύθερες και δίκαιες; Θα αποδεχτεί ο πρόεδρος Ερντογάν τυχόν ήττα; Τι θα συμβεί εάν –μετά και την προχθεσινή αποχώρηση από την προεδρική κούρσα του «αντάρτη» κεμαλιστή υποψήφιου Μουχαρέμ Ιντζέ– ο κοινός υποψήφιος της αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, κερδίσει από τον α’ γύρο με οριακή διαφορά; Τι επιφυλάσσει για το κάθε «στρατόπεδο» και για την ίδια την Τουρκία –μια χώρα σε επικίνδυνα ακραία πόλωση– η επόμενη ημέρα;
Ο ανήσυχος γείτονας οδεύει στις διπλές –βουλευτικές και προεδρικές, αμφότερες αμφίρροπες– εκλογές της Κυριακής, σε προεμφυλιακό κλίμα, με όλα τα σενάρια ανοιχτά.
«Όταν είναι απαραίτητο, όπως τη νύχτα της 15ης Ιουλίου, διεκδικούμε την ανεξαρτησία και το μέλλον μας σε βάρος της ζωής μας», ανέφερε σιβυλλικά σε χθεσινή μακροσκελή ανάρτηση στο Twitter o Τούρκος πρόεδρος, ο οποίος έπεται του βασικού αντιπάλου του στις περισσότερες δημοσκοπήσεις.
Ανοίγοντας «κεφάλαια» για την επόμενη ημέρα, κατηγορεί τον Κιλιτσντάρογλου ότι βρίσκεται πίσω από τον εκβιασμό με το «ροζ» βίντεο που οδήγησε τον «εναλλακτικό» κεμαλιστή Ιντζέ σε απόσυρση από την προεδρική κούρσα την Πέμπτη, στο παρά… ένα της κάλπης. Ότι συνεργάζεται με «τρομοκράτες» – ήτοι το PKK και τους γκιουλενιστές. Ότι είναι υποχείριο της Δύσης.
Σε μόνιμη πλέον επωδό, εν χορώ με τον υπουργό του των Εσωτερικών της Τουρκίας, Σουλεϊμάν Σοϊλού, ο Ερντογάν καταγγέλλει ότι τυχόν ήττα του θα οφείλεται σε «πολιτικό πραξικόπημα» των ΗΠΑ, ενόσω το ίδιο το τουρκικό ΥΠΕΣ οργάνωνε μηχανισμό νοθείας, όπως κατήγγειλε η αντιπολίτευση. Πολλοί παραμένουν επιφυλακτικοί, ακόμη και μετά την προχθεσινή απόφαση του Ανώτατου Εκλογικού Συμβουλίου της Τουρκίας, να απαγορεύσει τη συλλογή των ψήφων από αστυνομικούς και χωροφύλακες και την καταγραφή των εκλογικών αποτελεσμάτων σε βάση δεδομένων του υπουργείου του Σοϊλού…
Ο δε Κιλιτσντάρογλου, που προεκλογικά υπόσχεται στροφή 180 μοιρών στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Άγκυρας, εφόσον εκλεγεί, μιλά τώρα για προεκλογική «ρωσική παρέμβαση». Απέδωσε σε «μονταζιέρα» της Μόσχας το βίντεο εκβιασμού του Ιντζέ – αν και ο άμεσα θιγόμενος κατονόμασε δημόσια ως υπεύθυνους τους γκιουλενιστές και άφησε αιχμές κατά της αντιπολίτευσης και του τουρκικού παρακράτους. Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο διαψεύδει.
Με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εν τω μεταξύ, ο διευθυντής ειδήσεων του αντιπολιτευόμενου δικτύου Tele 1, Μερντάν Γιανάρνταγ, έκανε λόγο μέχρι και για σενάρια δολοφονίας του Κιλιτσντάρογλου, από εντεταλμένη ομάδα εκτελεστών από τη Γεωργία. Ισχυρισμοί στους οποίους η εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης απάντησε με αυτεπάγγελτη έρευνα για «διάδοση παραπλανητικών πληροφοριών».
Στο φόντο αυτού του κλίματος πόλωσης, συνωμοσιολογίας και αβεβαιότητας, κρίσιμοι παράγοντες για τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος θεωρούνται: Οι νέοι ψηφοφόροι. Οι Κούρδοι. Η ψήφος των –πληθυσμιακά πλειοψηφουσών και απειλουμένων από την αυξημένη έμφυλη βία– γυναικών. Η συμμετοχή στις σεισμόπληκτες περιοχές του –ισοπεδωμένου από τα φονικά Ρίχτερ του Φεβρουαρίου– Νότου. Η «ετυμηγορία» της τουρκικής διασποράς, που έχει ήδη δοθεί με τις κάλπες που στήθηκαν στο εξωτερικό, με συμμετοχή 51% και σταθερή τα τελευταία χρόνια στήριξη στον Ταγίπ Ερντογάν.
Για τον βίαια φτωχοποιημένο μέσο ψηφοφόρο, εντός της ίδιας της Τουρκίας, η δεινή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας και οι «θολές» προοπτικές της παραμένουν το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα, επί της ουσίας, χωρίς εχέγγυα για την ημέρα μετά το κλείσιμο της κάλπης.
Όσο για τις μετεκλογικές προσδοκίες και δη εκτός των τουρκικών συνόρων; «Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύει κανείς ότι οι αντίπαλοι του Ερντογάν είναι όλοι αντι-Ερντογάν», παρατηρεί εύστοχα η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt. «Μια συνεκτική πολιτική της Δύσης για την Τουρκία, η οποία απουσίαζε μέχρι τώρα», επισημαίνει, «είναι πιο σημαντική από ποτέ, ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά τη χώρα».
