Καταιγισμό από στρατιωτικές και διπλωματικές εξελίξεις πρώτης γραμμής επιφύλαξε το τελευταίο τριήμερο – εξελίξεις που μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζουν άσχετες μεταξύ τους, αλλά στην πραγματικότητα συνδέονται άμεσα και σταδιακά συμπληρώνουν το παζλ της… νέας Νέας Τάξης Πραγμάτων. Ας εστιάσουμε σε δύο από αυτές.
Στη Σαναά, την ανταρτοκρατούμενη πρωτεύουσα της δύσμοιρης Υεμένης, κατέφτασε πολυμελής διπλωματική αντιπροσωπεία από τη Σαουδική Αραβία, τον ορκισμένο ώς τώρα εχθρό των σιιτών ανταρτών Χούθι και βασικό πρωταγωνιστή στον πολυετή βρόμικο πόλεμο εναντίον τους.
Οι Σαουδάραβες, λοιπόν, συζήτησαν τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών, αλλά και την άρση του απάνθρωπου αποκλεισμού εισαγωγής τροφίμων και φαρμάκων από τα λιμάνια της χώρας, που έχουν στοιχίσει έως τώρα τη ζωή σε σχεδόν μισό εκατομμύριο Γιεμενέζους, στην πλειονότητά τους γυναικόπαιδα που πέθαναν από το τεχνητό λιμό και τις επιδημίες.
Η «ατζέντα» των συνομιλιών περιλαμβάνει, λένε, το χρονοδιάγραμμα για την αποχώρηση ξένων δυνάμεων από τη χώρα, την απελευθέρωση εκατοντάδων αιχμαλώτων πολέμου και την ανοικοδόμηση βασικών υποδομών!
Σε ρόλο μεσολαβητή φιγουράρουν το Ομάν και ο ΟΗΕ. Ομως οι πάντες γνωρίζουν ότι η πολυπόθητη ειρήνη, αν και όταν έρθει, θα είναι αποτέλεσμα της εντυπωσιακής διπλωματικής επιτυχίας της Κίνας και προσωπικά του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, που ως γνωστόν κατάφερε πριν από λίγες εβδομάδες να πείσει τα καθεστώτα του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας να βάλουν κατά μέρος τις διαφορές τους και να συμβιβαστούν. Οι Σαουδάραβες μάλιστα ετοιμάζονται να ξανανοίξουν άμεσα την πρεσβεία τους στην Τεχεράνη!
Περιττό, ίσως, να συμπληρώσουμε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους γι’ αυτές τις κοσμογονικές εξελίξεις – κάτι που φάνηκε άλλωστε τα τελευταία 24ωρα από δηλώσεις «ανησυχίας» τόσο του Αμερικανού ΥΠΕΞ Αντονι Μπλίνκεν όσο και του συμβούλου στρατηγικής του Λευκού Οίκου Τζον Κίρμπι.
Ανεμοι πολέμου
Και βέβαια η ανησυχία της Δύσης για τη… γυροβολιά τού μέχρι πρότινος στενότερου συμμάχου τους στον Κόλπο είναι δικαιολογημένη, καθώς συνοδεύεται από την ταχύτατη αποδολαριοποίηση της αγοράς πετρελαίου, αλλά και την παράλληλη «συμφιλίωση» τόσο της Σαουδικής Αραβίας όσο και της Τουρκίας με την εφτάψυχη Συρία του Ασαντ, που προχωρά χάρη στη μεσολάβηση της «κακιάς» Ρωσίας…
Ενώ όμως η Κίνα αριστεύει εσχάτως στον ρόλο του «ειρηνοποιού» στη Μέση Ανατολή, τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν στη δική της γειτονιά. Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων Κέβιν ΜακΚάρθι, να καλέσει επιδεικτικά και να συναντηθεί με την αμερικανόφιλη πρόεδρο της Ταϊβάν Τσάι Ινγκ- Γουέν στην Καλιφόρνια, πυροδότησε νομοτελειακά νέο γύρο έντασης, με το Πεκίνο να διατάζει αιφνιδιαστικά τη διενέργεια τριήμερων πολεμικών ασκήσεων με δεκάδες πολεμικά πλοία και αεροσκάφη περικυκλώνοντας κυριολεκτικά τη διαφιλονικούμενη νήσο.
Στο πλαίσιο της άσκησης έλαβε μάλιστα χώρα και ψηφιακή προσομοίωση εκτόξευσης εκατοντάδων πυραύλων ακριβείας από ξηρά, αέρα και θάλασσα, που προφανώς είχαν ως εικονικό στόχο τα αμερικανικά πολεμικά πλοία που έχουν «κυκλώσει» εδώ και μήνες τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και απειλούν να κόψουν τους εμπορικούς ναυτικούς διαύλους της Κίνας με τον υπόλοιπο κόσμο.
Στην πραγματικότητα, όπως είχε κάνει και πριν από λίγους μήνες με «σκανδάλη» την προκλητική επίσκεψη της προκατόχου τού ΜακΚάρθι, Νάνσι Πελόζι, η κινεζική κυβέρνηση στέλνει αυτές τις μέρες ξανά ένα μήνυμα στην Ουάσινγκτον αλλά και την κυβέρνηση του «αδελφού» λαού της Ταϊβάν, ότι είναι σε θέση ανά πάσα στιγμή να αποκλείσει στρατιωτικά κάθε πρόσβαση στο νησί, που άλλωστε βρίσκεται σε πολύ μικρή απόσταση από την κινεζική ενδοχώρα – αλλά ότι δεν το πράττει για καθαρά πολιτικούς λόγους, αφού εκτιμά ότι η πολυπόθητη επανένωση μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να πέσει ούτε μία σφαίρα… Η Αμερική, από τη μεριά της, συνεχίζει να προκαλεί στέλνοντας στον Ειρηνικό –εκτός από τα δύο αεροπλανοφόρα που βρίσκονται ήδη εκεί– και ένα ακόμη πυρηνοκίνητο υποβρύχιο φορτωμένο με δεκάδες πυρηνικούς πυραύλους «Τόμαχοκ».
Αξίζει φυσικά να αναφέρουμε το γεγονός ότι η νέα αυτή επικίνδυνη κλιμάκωση ξεκίνησε την ώρα που έφευγαν από την κινεζική πρωτεύουσα ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν και η… συνοδός του, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, την οποία μάλιστα οι Κινέζοι αντιμετώπισαν με αδιαφορία, για να μην πούμε με ασυνήθιστη γι’ αυτούς αγένεια. Ο Μακρόν βέβαια κατάφερε να κλείσει μερικές σημαντικές εμπορικές και βιομηχανικές συμφωνίες, καθώς είχε πάρει μαζί του 50 επικεφαλής μεγάλων γαλλικών εταιρειών, αλλά απέτυχε παταγωδώς στον κύριο σκοπό του, που ήταν να πείσει τον Σι Τζινπίνγκ να «απαγκιστρωθεί» από την όλο και στενότερη συμμαχία του με τη Ρωσία του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Παρέμβαση Ευρωπαίων
Ο Σι φέρεται μάλιστα να εξοργίστηκε από τις απόπειρες παρέμβασης των Ευρωπαίων συνομιλητών του για την Ουκρανία και την Ταϊβάν και σύμφωνα με το δημοσίευμα του Politico είπε στον Μακρόν ότι όποιος προσπαθεί να ενοχοποιήσει την Κίνα για τον πόλεμο στην Ουκρανία ή να την πιέσει να αλλάξει ρότα στην «ειδική σχέση» της με τη Μόσχα -και πολύ περισσότερο να εγκαταλείψει την ιδέα για επανένωση με την Ταϊβάν- «παραλογίζεται»…
Ο Γάλλος πρόεδρος, πάντως, έχοντας περάσει έξι ώρες με τον Σι, εμφανίστηκε πολύ πιο «μαζεμένος» κατά την επιστροφή του στο φλεγόμενο από τις διαδηλώσεις Παρίσι: έδωσε συνέντευξη εν πτήσει στο Politico, όπου είπε χαρακτηριστικά ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Γαλλία και την Ευρώπη είναι «να εμπλακούμε σε κρίσεις που δεν είναι δικές μας, που θα μας εμποδίσουν να χτίσουμε τη στρατηγική αυτονομία μας»- εννοώντας προφανώς την κρίση στην Ταϊβάν- «και τελικά θα μας καταστήσουν κράτη-υποτελείς»!
Είπε ακόμη ότι η Ευρώπη πρέπει να μειώσει τη στρατιωτική και ενεργειακή εξάρτησή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και από την πρωτοκαθεδρία του αμερικανικού δολαρίου: «Το παράδοξο θα ήταν αν, πανικόβλητοι, πιστεύαμε [οι Ευρωπαίοι] στ’ αλήθεια ότι είμαστε απλώς ακόλουθοι της Αμερικής και να παίρναμε γραμμή από την ατζέντα των ΗΠΑ», είπε χαρακτηριστικά. Σωστά όλα αυτά – τι κρίμα μόνο που τα ξέχασε ένα χρόνο τώρα, για να μην πω μία δεκαετία, ενόσω οι ΗΠΑ αλλά και οι προκάτοχοι του Ολάντ και Σαρκοζί έστηναν την πυρά για το ολοκαύτωμα της Ουκρανίας…
