Πριν από 51 χρόνια, τον Φεβρουάριο του 1972, ο Νίξον και ο Κίσινγκερ συναντήθηκαν με τον Μάο στο Πεκίνο, σε μια επίσκεψη που τάραξε τις τότε διεθνείς ισορροπίες. 51 χρόνια μετά και με αφορμή την 100στή επέτειο των γενεθλίων του, ο Κίσινγκερ προειδοποιεί ότι, αν οι ΗΠΑ δεν βρουν ένα modus vivendi, τότε δεν θα μπορεί να ανακοπεί η διολίσθηση προς τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Κίνα σύμφωνα με τον Κίσινγκερ, δεν επιδιώκει παγκόσμια κυριαρχία αλλά κατοχύρωση του στάτους της ισότιμης με τις ΗΠΑ υπερδύναμης.
Το πρόβλημα για την Ουάσινγκτον είναι ότι η αναζήτηση από την Κίνα ενός γεωπολιτικού ρόλου που να αντιστοιχεί με την οικονομική της ισχύ καταγράφεται σε μια στιγμή που το όραμα μιας παγκόσμιας Pax Americana αποτελεί παρελθόν με τον πολυπολικό και πολυκεντρικό κόσμο της επόμενης μέρας να έχει ήδη αναδυθεί.
Η Κίνα δεν έχει καμιά ευθύνη για το άδοξο τέλος της Pax Americana, καθώς ο κύριος υπεύθυνος είναι η ίδια η Ουάσινγκτον, με τις αυτοκαταστροφικές επιλογές της από το Ιράκ μέχρι το Αφγανιστάν.
Τηρουμένων των αναλογιών, οι ΗΠΑ, μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, θυμίζουν την ΕΣΣΔ του 1991, που διέλυσε η Ομάδα Γέλτσιν.
Η ευκαιρία που έχασαν οι ΗΠΑ είναι μοναδική στα ιστορικά χρονικά, καθώς για δύο δεκαετίες δεν υπήρχε εναντίωση στην παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσινγκτον, με την Κίνα και τη Ρωσία να επιδιώκουν περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων με τη μόνη υπερδύναμη.
Πρώτο χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο πρώτος πόλεμος κατά του Ιράκ, η «Καταιγίδα της Ερήμου», την άνοιξη του 1991, που συνάσπισε το σύνολο του ΟΗΕ κατά του Σαντάμ.
Δεύτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εισβολή στο Αφγανιστάν, τον Οκτώβριο του 2001, μια συμμαχία που θα μπορούσε να ονομασθεί ο πλανήτης εναντίον των Ταλιμπάν. Για δύο δεκαετίες, Πεκίνο και Μόσχα προσπαθούσαν να ενταχθούν με ευνοϊκούς όρους στην Pax Americana, για να συναντήσουν την αδιαφορία αλλά και ολοένα πιο συχνά την εναντίωση των ΗΠΑ.
Ποιος, άλλωστε, δεν θυμάται την υστερική κρίση του επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων στην Ευρώπη στρατηγού Κλαρκ, όταν οι ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν την Πρίστινα, στις αρχές Ιουνίου του 1999, και επέβαλαν στο Βελιγράδι την απόσυρση από το Κόσοβο;
Ενα modus vivendi ΗΠΑ – Κίνας, που να προνοεί ότι η αντιπαλότητα και ο ανταγωνισμός δεν θα οδηγήσουν σε μια καταστροφική σύγκρουση, είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών.
-320x213.jpg)
