Μεταξύ Γαλλίας και Πολωνίας

Η Γερμανία μέρα με τη μέρα αναδεικνύεται ως μια βαθιά διχασμένη χώρα ως προς τη στάση της απέναντι στην Κίνα. Ο Σολτς βρίσκεται απέναντι στην Πράσινη υπ. Εξωτερικών Μπέρμποκ, την πρόεδρο της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν, αλλά και τις ΗΠΑ που τον πιέζουν να μη βραχυκυκλώσει την ενότητα της Δύσης. Οι λεπτές ισορροπίες που προσπαθεί να κρατήσει ο καγκελάριος μεταξύ Πεκίνου και Ουάσινγκτον είναι μια οριακή κρημνοβασία με δεδομένη τη στάση της Γαλλίας και της Πολωνίας.

Ο Μακρόν πιέζει τον Σολτς να κινηθεί μαζί του προς την κατεύθυνση στρατηγικής χειραφέτησης της Ε.Ε. σε ένα διμερές αρχικά πλαίσιο όπου θα είναι δεδομένη η υπεροχή της Γαλλίας. Την ίδια στιγμή, η Πολωνία προβάλλει ως αναδυόμενη Μεγάλη Δύναμη στη Γηραιά Ηπειρο με δυναμική σύναψης μιας Ειδικής Σχέσης με τις ΗΠΑ. Με άλλα λόγια, ο Σολτς καλείται να διαχειριστεί τρία ανοικτά μέτωπα:

● Την ενδοκυβερνητική αντιπαράθεση με τους Πράσινους για τη στάση απέναντι στην Κίνα.

● Τη σταθερή πίεση του Μακρόν για ευρωπαϊκή φυγή προς τα εμπρός, αρχής γενομένης με την αμυντική χειραφέτηση.

● Την υπερπρόθυμη -απέναντι στις ΗΠΑ- Πολωνία, η οποία πολύ σύντομα θα αναδειχθεί επικεφαλής μιας ομάδας χωρών πρώτης γραμμής απέναντι στη Ρωσία που θα περιλαμβάνει τις βαλτικές και τις σκανδιναβικές χώρες.

Εμπεριέχει η εσωτερική αντιπαράθεση στον τρικομματικό κυβερνητικό συνασπισμό τον κίνδυνο ανατροπής του Σολτς; Ενα είναι βέβαιο: μία φορά στη μεταπολεμική Ιστορία της Δυτικής Γερμανίας ανετράπη κυβέρνηση στο μέσον της θητείας της· το φθινόπωρο του 1982, όταν οι Φιλελεύθεροι του υπ. Εξωτερικών Γκένσερ εγκατέλειψαν τον καγκελάριο Σμιτ και τους Σοσιαλδημοκράτες και συγκρότησαν κυβερνητικό συνασπισμό με τον Κολ και τους Χριστιανοδημοκράτες.

Με τη Γαλλία σημαιοφόρο της χειραφέτησης της Ευρώπης και την Πολωνία υπερπρόθυμη σύμμαχο της Ουάσινγκτον, η μέση γραμμή πλεύσης του Σολτς κινδυνεύει να γίνει συνώνυμη της ευρωπαϊκής αδράνειας, αν όχι απουσίας. Μια αδράνεια και απουσία που δεν μπορεί να την υιοθετήσει ως συνειδητή επιλογή το Βερολίνο.

Αν οριακά η Γερμανία κρατήθηκε όρθια μετά την επιβολή από τη Δύση κυρώσεων στη Ρωσία μετά την εισβολή στην Ουκρανία, το κόστος της επιβολής κυρώσεων στην Κίνα προβάλλει ως μη διαχειρίσιμο.

Φθηνή ενέργεια από τη Ρωσία, προνομιακή πρόσβαση στην αγορά της Κίνας και σχεδόν μηδενικές στρατιωτικές δαπάνες, αυτό ήταν μέχρι την εισβολή στην Ουκρανία το τρίπτυχο του δεύτερου μεταπολεμικού οικονομικού θαύματος της Γερμανίας, μια εικόνα που ήδη μοιάζει με μακρινό παρελθόν.