Αλαζονεία και αδιαλλαξία κομμάτων της αντιπολίτευσης πριμοδοτούν τη Ν.Δ.

Λίγες μέρες απομένουν μέχρι την 21η Μαΐου και το ερώτημα που γεννάται είναι: Τι θα συμβεί την επομένη, όταν θα είναι γνωστά τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών με την απλή αναλογική, δεδομένης της θέσης του κυβερνώντος κόμματος για αυτοδυναμία και των θέσεων των κομμάτων της αντιπολίτευσης που θα μπορούσαν να μετάσχουν σε κυβερνήσεις συνασπισμού (το ΚΚΕ δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτά διότι δεν δέχεται να μετέχει σε κυβερνήσεις που είναι αναγκασμένες να εφαρμόζουν την πολιτική που επιβάλλουν η Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ στα μέλη τους, με την οποία δεν συμφωνεί);

Η Ν.Δ. αλαζονικά θεωρεί ότι μόνο αυτή μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα, την οποία θεωρεί φέουδό της. Για τον λόγο αυτό ψήφισε μια νέα εκδοχή της ενισχυμένης αναλογικής ελπίζοντας ότι στις πρώτες εκλογές θα είναι πρώτο κόμμα και στις δεύτερες στις αρχές Ιουλίου θα μπορέσει να εξασφαλίσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία για να συνεχίσει το καταστροφικό έργο της στους θεσμούς, στα δικαιώματα των εργαζομένων, στην αύξηση των ανισοτήτων, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και στη σταδιακή ιδιωτικοποίηση της Παιδείας και της Υγείας.

Αν πράγματι στις πρώτες εκλογές η Ν.Δ. είναι πρώτο κόμμα, στις δεύτερες όμως δεν εξασφαλίσει πάνω από 150 έδρες, θα προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού και με ποια κόμματα; Με δεδομένες τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ και την παρακολούθηση του αρχηγού του από την ΕΥΠ, που υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό, το μόνο κόμμα που, δυνητικά, μπορεί να μετάσχει σε μια τέτοια κυβέρνηση είναι η Ελληνική Λύση, η οποία, όμως, αλαζονικά αρνείται να συναινέσει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αν, και μετά τις δεύτερες εκλογές, το κόμμα αυτό επιμείνει στη θέση αυτή, η χώρα θα οδηγηθεί σε τρίτες εκλογές τον Αύγουστο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει, παρά τις δημοσκοπήσεις, ότι θα είναι πρώτο κόμμα στις πρώτες εκλογές και θα επιδιώξει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Αν συμβεί αυτό, τα κόμματα με τα οποία μπορεί να το κάνει είναι το ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, ενώ προγραμματικά είναι πολύ κοντά στον ΣΥΡΙΖΑ και πολύ μακριά από τη Ν.Δ,, επιμένει αδιάλλακτα (και κατά τη γνώμη μου, παράλογα) να μη δέχεται πρωθυπουργός να είναι ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Το ΜέΡΑ25, αλαζονικά και παρά τη μικρή εκλογική δύναμή του, αρνείται να μετάσχει σε κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν τα κόμματα αυτά επιμείνουν στις θέσεις αυτές, θα πάμε στις δεύτερες. Αν και σ’ αυτές κρατήσουν την ίδια στάση θα πάμε σε τρίτες τον Αύγουστο.

Αν το αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών επιβεβαιώσει τις δημοσκοπήσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει δεύτερο κόμμα αλλά με μικρή διαφορά από τη Ν.Δ., η μόνη περίπτωση που υπάρχει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού είναι στις εκλογές αυτές, αν το σύνολο των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΜέΡΑ25 ξεπερνά τους 150, δεδομένου ότι στις δεύτερες εκλογές το πρώτο κόμμα, δηλαδή η Ν.Δ., θα πάρει το bonus των εδρών που δίνει η ενισχυμένη αναλογική. Αραγε, και σ’ αυτό το ενδεχόμενο, ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25 θα επιμείνουν στις θέσεις τους;

Το ενδεχόμενο να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ-ΜέΡΑ25 τρομάζει τη Ν.Δ. και το ξορκίζει, εκμεταλλευόμενη τις θέσεις ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25, κομμάτων τα οποία εκτοξεύουν συνεχώς κατηγορίες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, από την πλευρά του, επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ και το ΜέΡΑ25. Αυτές οι αλληλοκατηγορίες πριμοδοτούν τη Ν.Δ. δίνοντάς της «όπλα» με τα οποία επιτίθεται ειρωνικά και στα τρία κόμματα με τον γνωστό αλαζονικό τρόπο που χρησιμοποιεί ο αρχηγός της και πρωθυπουργός στις ομιλίες και συνεντεύξεις του, χαρακτηρίζοντας αυτή την κυβέρνηση «τερατογένεση».

Θα ήταν ευκταίο ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25 να αλλάξουν στάση και, αν υπάρξει δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού με τον ΣΥΡΙΖΑ, να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, με ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που, εκτός από τον πραγματικό εκσυγχρονισμό της χώρας σε όλους τους τομείς με προτεραιότητα την Παιδεία και την Υγεία, θα κατανέμει δίκαια το προϊόν της ανάπτυξης στο κοινωνικό σύνολο, μειώνοντας τις μεγάλες ανισότητες που μαστίζουν την κοινωνία.

Αν παρ’ ελπίδα ΠΑΣΟΚ και ΜέΡΑ25 επιμείνουν στις θέσεις τους και η Ν.Δ. κερδίσει τις εκλογές και σχηματίσει κυβέρνηση, θα έχει απαξιωθεί πλήρως η απλή αναλογική, δίνοντας επιχειρήματα στους υποστηρικτές της ενισχυμένης και των μονοκομματικών κυβερνήσεων, που τόσα δεινά επισώρευσαν στον τόπο και τον λαό, με κορυφαίο τη χρεοκοπία το 2009 και την εφαρμογή των εξουθενωτικών μέτρων των μνημονίων.

*Πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ