Οι κατσαρόλες και ο Μακρόν που βράζει στο ζουμί του

Είναι η κατσαρόλα «φορητό αντικείμενο παραγωγής ήχου» ή όχι; Ιδού το ερώτημα. Διότι εάν είναι (με βάση τα διατάγματα που εξέδωσε τις τελευταίες ημέρες η γαλλική αστυνομία) όσοι τις έχουν μαζί τους δεν δικαιούνται να πλησιάζουν τους χώρους τους οποίους επισκέπτεται ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν, επειδή τις κρούουν αδιακόπως και διαταράσσουν την ησυχία. Τη δικιά του κυρίως. Αν πάλι μέσα οι κατσαρόλες έχουν -ας πούμε- μοσχαράκι μπουργκινιόν, τότε ίσως μπορούν να πλησιάσουν τον πρόεδρο.

Επίσης η γαλλική αστυνομία, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι φέροντες άδειες κατσαρόλες συχνά αυτοαποκαλούνται καλλιτέχνες «κατσαρολαδόροι» και ισχυρίζονται πως τις έχουν ως «μουσικά όργανα» για να συνοδεύουν τα τραγούδια τους (που τα αποκαλούν «κατσαρολάδες»), έκρινε σκόπιμο να διευκρινίσει ότι απαγορεύονται και «οι μουσικού χαρακτήρα πανηγυρικές εκδηλώσεις» πέριξ των χώρων τους οποίους επισκέπτεται ο πρόεδρος. Πάντως η αστυνομία ουδέποτε εξέδωσε διάταγμα που απαγορεύει τις κατσαρόλες, διαβεβαίωσε ο αρχηγός της.

Με τούτα και με τ’ αλλά λοιπόν οι περισσότεροι Γάλλοι εξακολουθούν να δηλώνουν πως είναι οργισμένοι με την εμμονή του Μακρόν να τους βάλει -θέλουν δεν θέλουν- να δουλέψουν δυο χρόνια περισσότερα, αλλά τουλάχιστον το διασκεδάζουν χτυπώντας τις κατσαρόλες τους. Και τις χτυπάνε όχι μόνο όπου πάει ο πρόεδρος, αλλά και όπου πάνε οι υπουργοί του. Ταυτόχρονα όμως ετοιμάζονται και να κατεβούν για μια ακόμη φορά στους δρόμους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των συνδικάτων αυτοί που θα διαδηλώσουν -κατσαρολαδόροι και μη- την Πρωτομαγιά κατά της αναμόρφωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, θα είναι εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια. Το ότι η φετινή Πρωτομαγιά θα έχει άλλωστε ιδιαίτερο χαρακτήρα, οι επικεφαλής των συνδικάτων αλλά και των κομμάτων της Αριστεράς το κατέστησαν σαφές από την προηγούμενη εβδομάδα, δηλαδή από τη στιγμή που ο Μακρόν έσπευσε να δημοσιεύσει τον νόμο για το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Από την άλλη το κυβερνητικό στρατόπεδο ελπίζει πως η διαδήλωση της Πρωτομαγιάς θα είναι το κύκνειο άσμα των κινητοποιήσεων και ήδη κάνει λόγο για «σιωπηρή πλειοψηφία» που έχει «κουραστεί» από τη «συνεχή αναστάτωση».

Το μείζον, βέβαια, πρόβλημα του Μακρόν δεν είναι πώς αισθάνεται η όποια σιωπηρή πλειοψηφία την οποία φαντάζεται, αλλά το πώς θα εξακολουθήσει η παράταξή του να κυβερνά τη Γαλλία χωρίς να διαθέτει πραγματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η πρωθυπουργός του, Ελιζαμπέτ Μπορν, πιστεύει πως είναι εφικτό και θεωρεί πως στο επόμενο νομοσχέδιο που θα προωθήσει δεν θα έχει απέναντί της όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα ενωμένα, δηλαδή από την Ακροδεξιά ώς και την Αριστερά. Και αυτό διότι το επόμενο νομοσχέδιο θα αφορά το μεταναστευτικό ζήτημα, όπου οι θέσεις Λεπέν και Μελανσόν διίστανται απολύτως.

Η απάντηση στο εύλογο ερώτημα προς τα πού θα κλίνει ο Μακρόν δεν είναι προς το παρόν σαφής. Το πιθανότερο είναι ότι πρώτα θα εκτιμήσει αν στο θέμα αυτό μπορεί να χτίσει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία μαζί με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, δηλαδή να κάνει αυτό που δεν κατάφερε στο συνταξιοδοτικό. Μόνο που στην περίπτωση αυτή ο Μακρόν θα έχει κάνει μια ακόμη δεξιά στροφή, αφού οι θέσεις των Ρεπουμπλικάνων στο μεταναστευτικό δεν διαφέρουν σημαντικά από τις θέσεις της Λεπέν. Και τότε ο Μακρόν, μάλλον θα αρχίσει να βράζει ο ίδιος στο ζουμί του.