Ρωτήθηκε κάποτε Βρετανός δημοσιογράφος τι ρόλο παίζουμε οι δημοσιογράφοι κι αν χρησιμεύουμε πουθενά· τότε, για την ενημέρωση, υπήρχαν μόνον εφημερίδες, δεν υπήρχαν τα σημερινά πολυμέσα, όπου γίνεται χαμός… Εκείνος απάντησε… αφαιρετικά: «Φανταστείτε μια κοινωνία χωρίς εφημερίδες»! Φανταστείτε μια κοινωνία χωρίς ενημέρωση ή με «ενημέρωση» που θα προέρχεται από κάποιο κέντρο εξουσίας ή από κάποιον «μεγάλο αδελφό» λέω…
Για ενημέρωση ωφέλιμη στην κοινωνία, για δημοσιογραφία χρήσιμη στον πολίτη, για την οποία έδωσαν τη ζωή τους είτε διώχτηκαν και βασανίστηκαν δεκάδες δημοσιογράφοι, γυναίκες και άντρες, σε όλο τον κόσμο μες στο 2022, απεργούμε σήμερα οι Ελληνες δημοσιογράφοι, με απόφαση της Ομοσπονδίας των δημοσιογραφικών ενώσεων της χώρας. Πρώτα πρώτα, όπως τονίζεται στην κοινή ανακοίνωση Ομοσπονδίας – Ενώσεων, απεργούμε «στηρίζοντας το πάνδημο αίτημα να αποδοθούν οι πραγματικές ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών και να ληφθούν όλα τα μέτρα ώστε να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα».
Είχα την καλή τύχη, όλη η δημοσιογραφική μου ζωή να περάσει από δύο εκδοτικά τολμήματα, που και τα δύο ευδοκίμησαν: «Ελευθεροτυπία» και «Εφημερίδα των Συντακτών», με μόνη λογοκρισία τη συνείδησή μου ως προς το ενημερωτικό (και σχολιαστικό ως χρονογράφος) συμφέρον του αναγνώστη. Γνωρίζω καλά πώς εργάστηκαν -ιδίως πώς εργάζονται αυτή τη δύσκολη περίοδο- άλλοι συνάδελφοι, με ποιες πιέσεις, ποιες «δουλείες», πόση ανασφάλεια στην εργασία και στην έκφραση…
Τα θίγει αυτά καθαρά η απεργιακή ανακοίνωση της Ομοσπονδίας. Που καλεί «…τους συνάδελφους να εξακολουθήσουν να εργάζονται ακούραστα για την αποκάλυψη όλων των παραμέτρων που οδήγησαν στην τραγωδία…» των Τεμπών. Επισημαίνοντας ότι: «Η συντριπτική πλειονότητα των δημοσιογράφων επιδιώκει να τιμά την αποστολή της. Γι’ αυτό καλούμε τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ να αφήσουν απερίσπαστους τους συνάδελφους να ιεραρχούν και να αξιολογούν τα γεγονότα, διότι αυτοί κρίνονται καθημερινά, όπως κρίνονται και μεμονωμένα πρόσωπα, των οποίων οι δημόσιες τοποθετήσεις προκαλούν το κοινό αίσθημα»…
