Τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την έφηβη από τη Μονάδα Προστασίας Νεανίδων «Αγία Βαρβάρα», που υπάγεται στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής (ΚΚΠΠΑ) και εποπτεύεται από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αποτελούν ακόμη μια απόδειξη των δραματικών επιπτώσεων που έχει στη ζωή των ανηλίκων η καθυστέρηση στην αποϊδρυματοποίησή τους.
Καθυστέρηση με ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες σε έφηβες και εφήβους 12-15 ετών που, λόγω έλλειψης του εξειδικευμένου προσωπικού, τελούν ακόμη υπό τη φροντίδα βρεφονηπιοκόμων. Διότι αυτή είναι η ειδικότητα που αναλαμβάνει, εν τέλει, να διαδραματίσει όλους τους κρίσιμους ρόλους στη φροντίδα μιας έφηβης, η οποία συχνά έχει πίσω της βασανιστικές εμπειρίες από το οικογενειακό περιβάλλον.
Αλλά ακόμη και οι εργαζόμενοι αυτής της ειδικότητας δεν έχουν εργασιακή συνέχεια, δηλαδή δεν διαθέτουν την απαραίτητη σταθερότητα που μπορεί να χτίζει στέρεους δεσμούς με τις έφηβες που φιλοξενούνται στο συγκεκριμένο ίδρυμα ή στις υπόλοιπες μονάδες που τελούν υπό την εποπτεία του κράτους. Με άλλον εργαζόμενο τον έναν μήνα, με άλλον μετά δίμηνο και πάει λέγοντας.
Φυσικά, τα δραματικά «δρομολόγια» της έφηβης που αποκαλύπτει το αστυνομικό ρεπορτάζ δεν μπορούν να εξηγηθούν μόνο από το έλλειμμα εξειδικευμένου προσωπικού. Για να λειτουργήσουν αναδοχές σε εφήβους και έφηβες που προέρχονται από εξαιρετικά δύσκολες οικογενειακές συνθήκες, δεν αρκούν τα λόγια τα μεγάλα, αλλά η συνεχής προσήλωση και αφιέρωση σε αυτόν τον σκοπό. Η αναζήτηση αναδόχων με ιδιαίτερες ευαισθησίες, αντοχές και υψηλό αίσθημα αλτρουισμού και αλληλεγγύης. Αλήθεια, τι κάνει το υπουργείο σε αυτήν την κατεύθυνση;
Ερωτήματα, φυσικά, προκύπτουν και για το πώς ελέγχονται ή εποπτεύονται τα νέα παιδιά που απουσιάζουν επί ώρες από τις μονάδες, την ώρα που ανεπιβεβαίωτες (μέχρι στιγμής) πληροφορίες κάνουν λόγο για μετατροπή της συγκεκριμένης μονάδας «σε κέντρο διερχομένων».
Πάντως, η αρμόδια υφυπουργός Δ. Μιχαηλίδου, με δήλωσή της στο ΑΠΕ/ΜΠΕ αργά χθες, αφού υπογράμμισε ότι «η σύλληψη των δραστών κατέστη δυνατή χάρη στις άμεσες ενέργειες της κοινωνικής επιμελήτριας και του υπεύθυνου παιδικής προστασίας της μονάδας», περιορίστηκε να επαναλάβει το πόσο σημαντική είναι η αποϊδρυματοποίηση. «Γι’ αυτό ζητούμε και τη βοήθεια όλων» πρόσθεσε.
