Λάβαμε και δημοσιεύουμε το ακόλουθο άρθρο τριών Ελλήνων διανοουμένων υπέρ του άμεσου τερματισμού της ρωσο-ουκρανικής σύρραξης (Τα στοιχεία των συντακτών είναι στη διάθεση της εφημερίδας μας)
Ο πόλεμος κρατάει ήδη ένα χρόνο και παρά τις ρητορείες των «ειδικών» περί δήθεν οικονομικής κατάρρευσης της Ρωσίας ή γρήγορης νίκης της μιας ή της άλλης πλευράς, αυτός συνεχίζεται με ανεξέλεγκτες συνέπειες για την Ευρώπη και όλο τον κόσμο. Από έναν πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας αυτός έχει μετεξελιχθεί σε πολεμική αντιπαράθεση Ρωσίας-Δύσης και κινδυνεύει να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, με την αποστολή στην Ουκρανία νέων βαρέων όπλων από τις χώρες της Δύσης (Ε.Ε., Αμερική, με τη σφραγίδα του ΝΑΤΟ). Ο πόλεμος κλιμακώνεται έτι περαιτέρω επικίνδυνα, η μία μετά την άλλη οι κόκκινες γραμμές καταρρίπτονται, οι απώλειες ανθρώπων όλο και αυξάνονται, η καταστροφή της Ουκρανίας όλο και μεγεθύνεται. Παράλληλα:
● Η φρενίτιδα των εξοπλισμών τρέχει, εις βάρος των κοινωνικών δαπανών και της προστασίας του περιβάλλοντος, προς τέρψη των πολεμικών βιομηχανιών, με τα χρέη των κρατών να ανεβαίνουν στα ύψη.
● Οι επιπτώσεις για την Ουκρανία, τη Ρωσία, την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο είναι ήδη ανυπολόγιστες και μια επισιτιστική κρίση και η πείνα είναι κάθε στιγμή δυνατές. Εμείς οι Ευρωπαίοι πολίτες συμμετέχουμε στον πόλεμο από απόσταση, με τις κυβερνήσεις μας να δίνουν όπλα, εξοπλιστική εκπαίδευση και δισεκατομμύρια ευρώ στην Ουκρανία, χωρίς να κινδυνεύουμε άμεσα οι ίδιοι. Ομως νιώθουμε την πραγματική μας εμπλοκή στον πόλεμο μέσα από τον πληθωρισμό, τις ελλείψεις και το ανέβασμα των τιμών των αγαθών, την αβεβαιότητα για το αύριο. Περιμένουμε απαθείς να δούμε πόσα τετραγωνικά χιλιόμετρα θα ανακτήσουν οι Ουκρανοί, ενώ το καθεστώς της Ρωσίας περιμένει πότε θα καταρρεύσουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες.
● Ενώ η ανθρωπότητα και ο πλανήτης ολόκληρος βρίσκεται ήδη σε τροχιά μη αναστρέψιμης κλιματικής κρίσης και οδηγούμαστε από τους κρατούντες προς εκτροχιασμό «Κλιματικής Κόλασης» (αναφορά του γ.γ. του ΟΗΕ Γκουτέρες σε δηλώσεις του σχετικά με την ετήσια Διάσκεψη για το Κλίμα τον περασμένο Νοέμβριο) και κατεπείγει η αλλαγή πλεύσης από όλους, η συνεργασία όλων, ιδιαίτερα Δύσης – Ανατολής, για να αντιμετωπιστεί αυτό το υπαρξιακό για την ανθρωπότητα πρόβλημα,
● Οι επικυρίαρχοι της δικής μας πλευράς / δηλ. της Δύσης, αναζητούν λύση του Ουκρανικού Ζητήματος μέσω κλιμάκωσης των πολεμικών επιχειρήσεων για την κατατρόπωση του «εχθρού» και την αποκατάσταση των συνόρων και της τάξης στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο αλλού αγνοήθηκε και αλλού καταπατήθηκε από την ίδια τη Δύση βάναυσα ουκ ολίγες φορές από τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε, στην Κύπρο, στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στο Αφγανιστάν, στην Υεμένη κ.α. με τραγικές συνέπειες για τους λαούς των χωρών αυτών.
● Φθάνει πια η υποκρισία και η παραζάλη. Από τη στιγμή που η ουκρανική ηγεσία επέλεξε την εμπλοκή του ΝΑΤΟ, της Αμερικής και της Ευρώπης στον πόλεμο, ο πόλεμος δεν αφορά μόνο τους Ουκρανούς και τους Ρώσους, αλλά όλους μας και ειδικά εμάς τους Ευρωπαίους. Είναι ήδη βαρύ το τίμημα που πληρώνουμε σήμερα (ακριβή ενέργεια, εξοπλισμοί, πρόσφυγες, πληθωρισμός κ.λπ.) και δυσοίωνο το αύριο που μας ξημερώνει. Εχουμε επομένως υποχρέωση να εναντιωθούμε σε αυτήν τη βαρβαρότητα, στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Δύσης και της Ρωσίας, αλλά και στη στάση της Ουκρανίας απέναντι τους ρωσόφωνους πληθυσμούς ιδιαίτερα των ΝΑ περιφερειών της, και να ζητήσουμε συλλογικά και δημόσια την παύση του πολέμου και την εξεύρεση κοινά αποδεκτής ειρηνικής λύσης.
● Στο πλαίσιο της ειρηνικής συμφιλίωσης που οραματίστηκαν και στα χνάρια που ξεκίνησαν να χαράζουν πριν από 50 και 40 χρόνια αντίστοιχα, πολιτικές προσωπικότητες της Ευρώπης, όπως ο Βίλι Μπραντ και ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, όπως απαιτούσε και το φιλειρηνικό και αντιπολεμικό ευρωπαϊκό κίνημα της δεκαετίας του ’80, υψώνουμε τη φωνή μας για:
● Ανάληψη κοινής Πρωτοβουλίας από χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρώτα και κύρια από Γερμανία και Γαλλία, ή υποστήριξη ανάλογων Πρωτοβουλιών από άλλες χώρες (Βραζιλία, Κίνα) με στόχο την:
Αμεση παύση του πολέμου και έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουκρανίας, Ρωσίας και Ε.Ε., με εγγυητές χώρες που κράτησαν ουδέτερη στάση στον πόλεμο (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική κ.λπ.), με αντικείμενο:
1) Διαμόρφωση συμφωνίας μεταξύ Ουκρανίας – Ρωσίας – Ε.Ε. για ενιαία, κοινά αποδεκτή και αμοιβαία ελεγχόμενη αρχιτεκτονική πανευρωπαϊκής ασφάλειας από τα Ουράλια μέχρι την Πορτογαλία, συμπεριλαμβανομένων και των εγγυήσεων για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
2) Διεξαγωγή δημοψηφισμάτων υπό την εποπτεία του ΟΗΕ στην Κριμαία, στο Ντονμπάς και στη ΝΑ Ουκρανία, ώστε επιτέλους να αποφασίσει ο λαός κάθε μίας από αυτές τις περιφέρειες το δικό του καθεστώς και τη χώρα που θα ανήκει στο μέλλον.
