Στο σφυρί για χρέος 7.000 ευρώ βγαίνει η πρώτη κατοικία ανασφάλιστης ηλικιωμένης που ζει στο Χαλάνδρι και αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά και ψυχιατρικά προβλήματα. Την Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου εκδικάζεται ανακοπή κατά αναγκαστικής εκτέλεσης, ώστε να μην προχωρήσει η διαδικασία πλειστηριασμού που έχει οριστεί για τον Ιούνιο.
Η εντολή κατάσχεσης δεν έχει εκδοθεί από κάποιο πιστωτικό ίδρυμα, αλλά από τους ίδιους τους γείτονές της που της άσκησαν αγωγή για διαφορές οι οποίες αφορούν τους περιβάλλοντες χώρους της πολυκατοικίας, από αυτές που συχνά ανακύπτουν μεταξύ συνενοίκων. Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για άλλο ένα ανθρώπινο δράμα, μια ιστορία καθημερινής αστικής και δικαστικής τρέλας από αυτές που αποκαλούμε «διαφορές μεταξύ ιδιωτών».
Πίσω του όμως κρύβονται ευρύτερα κοινωνικά ζητήματα, όπως το δικαίωμα στη στέγη το οποίο κινδυνεύουν να χάσουν ευάλωτα άτομα, περνώντας τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας από τον άστεγο του διπλανού πάρκου.
Σύμφωνα με τον Δημήτρη Σμπάνιο, δικηγόρο της 73χρονης Ε.Χ. (το πλήρες όνομά της είναι στη διάθεση της εφημερίδας), η αντιπαράθεση με τους γείτονες θα μπορούσε να επιλυθεί χωρίς δικαστήρια, αφού «πρόκειται για επουσιώδεις ζημιές σε παρτέρια, τις οποίες η ηλικιωμένη ήταν διατεθειμένη να επισκευάσει».
Η αγωγή εις βάρος της ερημοδικάστηκε, αφού η εναγόμενη δεν είχε καν χρήματα για νομική εκπροσώπηση. «Είναι σκανδαλώδες ότι της παίρνουν το σπίτι για 7.000 ευρώ, που έχουν φτάσει 10.000 με τα δικαστικά έξοδα και τόκους, όταν η τιμή της πρώτης εμπορικής αξίας του ακινήτου -σύμφωνα με τους αξιολογητές- είναι στα 114.000 ευρώ. Δηλαδή το σύνολο της απαίτησης είναι λιγότερο από το 10% της αξίας του ακινήτου» λέει ο δικηγόρος της.
Για το ζήτημα έχουν ειδοποιηθεί οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Χαλανδρίου, αφού η δημότισσα ήταν ωφελούμενη των κοινωνικών δομών, εφόσον δεν έχει εισοδήματα, ούτε σύνταξη και ζει απόλυτα απομονωμένη, χωρίς στήριξη από συγγενικό περιβάλλον. Οπως δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο Κώστας Ευθυμίου, αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Χαλανδρίου, «είμαστε διατεθειμένοι να παρέμβουμε, ώστε να ανακοπεί η κατάσχεση και με την παρέμβαση του δήμου να βρεθεί μια συναινετική λύση. Είναι απαράδεκτο να γίνει πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας σε ένα ηλικιωμένο άτομο που αντιμετωπίζει συσσωρευμένα προβλήματα».
Απαγορευτικά ενοίκια
Πέρα από την ατομική υπόθεση της συγκεκριμένης δημότισσας, το πρόβλημα της στέγης έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις και στο μεσοαστικό Χαλάνδρι με κύμα μαζικών εξώσεων λόγω της εκτόξευσης των ενοικίων. «Οι τιμές ενοικίασης είναι πλέον απαγορευτικές για έναν εργαζόμενο, όταν ένα δυάρι κοστολογείται 600 και 700 ευρώ, όσο ένας μισθός, ενώ υπάρχει μεγάλη δυσκολία εύρεσης μικρών διαμερισμάτων» λέει ο αντιδήμαρχος Χαλανδρίου.
Ο ίδιος τονίζει ότι σε πολλές περιπτώσεις εξώσεων παρεμβαίνει ο δήμος «είτε προσπαθώντας να βρούμε ενοικίαση άλλης κατοικίας, είτε καλύπτοντας μέρος του ενοικίου», διευκρινίζοντας ότι δεν πρόκειται για επιδότηση ενοικίου, καθώς στους δήμους απαγορεύεται να ασκούν επιδοματική πολιτική, αλλά για εφάπαξ βοηθήματα μέσω των κοινωνικών ταμείων. «Το 2022 ξεπεράσαμε τα 200.000 ευρώ σε βοηθήματα, π.χ. σε χαμηλοσυνταξιούχους που δεν μπορούν να πληρώσουν το ρεύμα και σε άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης».
Ενδεικτικό είναι ότι από το κοινωνικό παντοπωλείο του δήμου στηρίζονται 1.200 δημότες, ενώ στα καθημερινά συσσίτια σιτίζονται πολλές δεκάδες άποροι. Μεγάλη μερίδα των ωφελουμένων των υπηρεσιών είναι πρώην επαγγελματίες που έκλεισαν την επιχείρησή τους λόγω της οικονομικής κρίσης και πλέον βρίσκονται στο φάσμα της φτώχειας, αλλά και άνθρωποι που, όπως λέει ο κ. Ευθυμίου, «είναι αόρατοι για το ελληνικό κράτος, αφού, ενώ βρίσκονται σε ένδεια λόγω της αύξησης των αντικειμενικών αξιών, δεν μπορούν καν να πάρουν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα».
-320x213.jpg)
