Είναι πολύ ενδιαφέρουσα μία διαρροή που βλέπω σήμερα στην «Καθημερινή», μία διαρροή που μυρίζει Μέγαρο Μαξίμου από μακριά. Υπάρχει λέει ενόχληση στους κυβερνητικούς κύκλους (ποιοι να είναι άραγε αυτοί οι περίφημοι κυβερνητικοί κύκλοι;) για τους χειρισμούς του υφυπουργού Πολιτισμού Νικόλα Γιατρομανωλάκη στο θέμα με τους καλλιτέχνες. Και η ενόχληση μάλιστα δεν έχει να κάνει με την κατεύθυνση αλλά με την «πολιτικότητα» (!) του υφυπουργού. Δεν έχει «πολιτικότητα» ο άνθρωπος. Νέος όρος: «πολιτικότητα»!
Τον πάνε για… φάγωμα τον υφυπουργό που δεν έκανε τίποτε, μόνο έβλεπε τον σύγχρονο πολιτισμό να περνάει. Και τον τρώνε και τον ρεζιλεύουν με την «πολιτικότητα». Δεν τον λυπάμαι ούτε στο ελάχιστο όμως, αποδείχθηκε ολίγιστος στον ρόλο του, ένα τίποτα, ένας σταθμάρχης σε σταθμό τρένων, που απλώς σήκωνε το χέρι του για να ξεκινήσει το δρομολόγιο. «Η Αγία οικογένεια έχει αρκετούς χρήσιμους ηλίθιους για βιτρίνα. Όταν στραβώσουν τα πράγματα, τους πετάει σαν στημένες λεμονόκουπες», μου έγραψε κάποιος στο Twitter και τείνω να συμφωνήσω μαζί του.
Διαβάζω δε στα «ΝΕΑ» πως ο κ. Μητσοτάκης στην αυριανή του συνάντηση με τους εκπροσώπους των καλλιτεχνών, θα τους ανακοινώσει ότι θα φτιάξει μία ειδική κατηγορία, την ΚΕ, Καλλιτεχνική Εκπαίδευση, που θα είναι μία νέα ΤΕ, Τεχνολογική Εκπαίδευση. Περίεργο, αν θα το κάνει. Μέχρι και χθες μας έλεγαν ότι είναι μία χαρά το Προεδρικό Διάταγμα και πολύ σωστό, απλώς οι καλλιτέχνες δεν το καταλαβαίνουν και πρέπει να τους το εξηγήσει η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Δηλαδή, από εκεί που τους έλεγαν βλάκες και ηλίθιους τους καλλιτέχνες, θα τους δικαιώσουν στο τέλος;
