Σχέδιο για έξοδο με 10ετές ομόλογο τον Μάρτιο

Τον Μάρτιο (προ)σχεδιάζει να βγει ξανά στις αγορές το Ελληνικό Δημόσιο, αν δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο που να μπορεί να αλλάξει τον σχεδιασμό. Η πεποίθηση των αγορών ότι βαίνουμε προς την κορύφωση του κύκλου αύξησης των επιτοκίων του ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δημιουργεί μια εκ πρώτης όψεως παράδοξη εικόνα αποκλιμάκωσης των αποδόσεων των ευρωπαϊκών ομολόγων, παρ’ όλο που έχει προαναγγελθεί η επόμενη αύξηση 0,50% τον Μάρτιο και θεωρείται επίσης σχεδόν βέβαιη η αύξηση κατά 0,25% τον Μάιο.

Προεξοφλώντας το «μετά» της κορύφωσης και ενδεχομένως την έναρξη του αντίστροφου κύκλου (μείωσης των επιτοκίων) από τα τέλη του έτους, οι αγορές κινούνται σε ήρεμα νερά. Στο πλαίσιο αυτό το υπουργείο Οικονομικών και ο ΟΔΔΗΧ ετοιμάζουν το επόμενο βήμα, εκτιμώντας ότι οι συνθήκες -πάντα εκτός απροόπτου- ευνοούν το επόμενο βήμα εξόδου στις αγορές ύστερα από την πρόσφατη (17 Ιανουαρίου) έκδοση του νέου 10ετούς ομολόγου του Ελληνικού Δημοσίου.

Ούριος άνεμος

Στο μεταξύ το νέο 10ετές ομόλογο που εκδόθηκε στις 17 Ιανουαρίου καταγράφει εντυπωσιακή πορεία στις αγορές. Εκδόθηκε σε τιμή 99,782 (ονομαστική αξία 100 και επιτόκιο 4,5%) και με απόδοση 4,28% και την προηγούμενη Παρασκευή η τιμή του είχε ανέβει στο 102,53 και η απόδοση είχε πέσει στο 4,02%. Οι επιδόσεις του ελληνικού δεκαετούς ταυτίζονται με τις επιδόσεις του αντίστοιχου ιταλικού τον περασμένο Οκτώβριο (re-opening του ομολόγου με λήξη το 2033), που βγήκε με απόδοση 4,24% τον Οκτώβριο και την Παρασκευή είχε απόδοση 4,00%, με ελάχιστη απόκλιση δεύτερου δεκαδικού ψηφίου από το ελληνικό.

Ωστόσο το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της πορείας του ελληνικού δεκαετούς αποδίδεται από τα δεδομένα του πίνακα, που δείχνουν ότι το ελληνικό δεκαετές είχε τη θεαματικότερη αποκλιμάκωση απόδοσης σε σχέση με όλα τα ευρωπαϊκά ομόλογα, υπερ-πολλαπλάσια των ομολόγων των χωρών του κέντρου (Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία) και διπλάσια των ομολόγων της Πορτογαλίας και της Ιταλίας.

Γενικότερα παρατηρείται μια τάση ταχύτερης αποκλιμάκωσης των αποδόσεων των χωρών της περιφέρειας σε σχέση με τις αντίστοιχες του κέντρου, που σημαίνει ότι και τα spreads σε σχέση με το γερμανικό 10ετές μειώνονται. Οι τάσεις αυτές αντιστοιχούν περισσότερο σε εκτιμήσεις επιστροφής στην «κανονικότητα» βραχυμεσοπρόθεσμα. Η εκτίμηση αυτή βέβαια μένει να αποδειχτεί, καθώς είναι πολλοί αυτοί που θεωρούν ότι οι εκτιμήσεις των αγορών και οι τιμές αγοράς υποτιμούν σοβαρά τόσο το γεωπολιτικό ρίσκο όσο και το ρίσκο του πληθωρισμού (και άρα του ενδεχόμενου να μην είναι σύντομη η επιστροφή στην επιτοκιακή κανονικότητα).

Προς το παρόν πάντως φαίνεται να υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» το οποίο το υπουργείο Οικονομικών και ο ΟΔΔΗΧ σχεδιάζουν να αξιοποιήσουν με μια δεύτερη έξοδο στις αγορές, που ουσιαστικά θα σημάνει την υλοποίηση του μεγαλύτερου μέρους του δανειακού προγράμματος για το 2023 (ανέρχεται σε 7 δισ. ευρώ). Αν κάτι δεν στραβώσει στις αγορές τον επόμενο μήνα, θα πρόκειται για πράξη οικονομικού ορθολογισμού, έστω και αν η κυβέρνηση δεν θα αποφύγει τον πειρασμό να την αξιοποιήσει εργαλειακά για προεκλογικούς σκοπούς… Πέρα από τη γενικότερη ευνοϊκή βραχυπρόθεσμη συγκυρία στις αγορές ομολόγων, η καλή πορεία του νέου 10ετούς οφείλεται επίσης στη στρατηγική του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) ο οποίος, μεταξύ άλλων προτίμησε την κοινοπρακτική έκδοση και όχι τη δημοπρασία και επέλεξε τις προσφορές από real-real money επενδυτές -ο ΟΔΔΗΧ κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον και των νορβηγικών συνταξιοδοτικών ταμείων που θεωρούνται το ανφάν γκατέ των real-real money επενδυτών. Οι προσφορές των real-real επενδυτών ανέρχονταν σε 3,5 δισ. ευρώ, αλλά ο ΟΔΔΗΧ εκτίμησε ότι αν αντληθεί όλο το προσφερόμενο ποσόν υπήρχε κίνδυνος να δοθεί μήνυμα «απελπισίας» ή έλλειψης σοβαρότητας. Ετσι, ενώ θα μπορούσε να αντλήσει μεγαλύτερο ποσό, το απέφυγε.