ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Απόστολος Λυκεσάς
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Αφωνοι από τον πόνο έχουν μείνει οι μηχανοδηγοί στη Θεσσαλονίκη. Δεν μπορούν να πιστέψουν και να διαχειριστούν την απώλεια των συναδέλφων τους με τους οποίους βρίσκονταν καθημερινά τις ώρες της δουλειάς και της σχόλης. Ολοι οι άνθρωποι με τους οποίους μίλησε η «Εφ.Συν.» έκλαιγαν ασυγκράτητα. Η οδύνη εκφραζόταν με μύριους τρόπους.

Είναι περίπου 60 άτομα οι μηχανοδηγοί που είχαν προσληφθεί το 2018 και συμπληρώνουν ήδη μια τετραετία εργασίας πάνω στις μηχανές. Ολοι τους είναι ηλικίας μεταξύ 25 και 35 ετών. Οσο ήταν και οι τέσσερις από τους πέντε συναδέλφους τους που σκοτώθηκαν τόσο άδικα.

Ο πέμπτος ήταν ο μεγαλύτερος όλων, ο «πατέρας» τους, το σεβάσμιο πρόσωπο που όλοι άκουγαν με προσήλωση γιατί είχε 40 ολόκληρα χρόνια στον ΟΣΕ, σαράντα χρόνια μηχανοδηγός με τεράστια πείρα. Και ο μόνος οικογενειάρχης με τέσσερα παιδιά. Ηταν να βγει στη σύνταξη σε λίγους μήνες. Δεν πρόλαβε. Με ανάλογα χρόνια υπηρεσίας έμεινε πλέον άλλος ένας εργαζόμενος. Από τους νεότερους που σκοτώθηκαν, ένας ετοιμαζόταν να παντρευτεί και, όπως μας είπαν συνάδελφοί του, «είχε αγοράσει το δαχτυλίδι για τους γάμους…».

Ολοι σκέφτονταν χθες ότι θα μπορούσε ο καθένας τους να ήταν στη θέση των νεκρών συναδέλφων τους. Το βαρύ πένθιμο κλίμα στην ομάδα των μηχανοδηγών αλλά και τον θυμό τους γιατί προειδοποιούσαν εδώ και πολύ καιρό για το κακό που βιώνει ολόκληρη η χώρα από χθες, το αποδίδει η συγκινητική δήλωση στην «Εφ.Συν.» του Αλέξανδρου Ιορδανίδη, μηχανοδηγού και μέλους του διοικητικού συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών: «Είμαστε συγκλονισμένοι γιατί χάσαμε συναδέλφους και φίλους, ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε τέσσερα χρόνια τώρα τις μέρες μας και το μεροκάματο.

Δεν μπορούμε να συνέλθουμε, δεν έχουμε λόγια και θέλουμε να υπάρξει δικαίωση, έστω μετά θάνατον. Είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως για όλα τα προβλήματα που υπήρχαν. Δεν είμαστε προφήτες, είμαστε άνθρωποι που βρισκόμαστε κάθε μέρα στις μηχανές και τις γραμμές. Τα βλέπαμε όλα, τα είπαμε όλα και τα ξαναείπαμε και κανένας δεν μας άκουγε. Τώρα ακούνε τον θρήνο μας. Ελπίζουμε ότι αυτός τουλάχιστον θα ακουστεί για να μην υπάρξουν άλλα θύματα ποτέ. Τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες όλων των θυμάτων».