ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Πέτρος Μανταίος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«…Τα δάκρυα συνεχίστηκαν, αλλά αυτή τη φορά ήταν από χαρά. “Σιγά σιγά, γιαβάς γιαβάς” φώναζαν Ελληνες και Τούρκοι διασώστες, καθώς έβγαζαν το παιδί με φορείο» (6χρονη, πρωτύτερα είχε διασωθεί και η 7χρονη αδελφή της). Ασφαλώς και το βλέμμα αυτές τις ώρες είναι στραμμένο στον γείτονα. Που πάσχει και πενθεί. Ετσι είναι, ευτυχώς, τα ανθρώπινα. Ολα τα άλλα συμβαίνουν όταν οι άνθρωποι δεν είμαστε έτοιμοι, δεν είμαστε ώριμοι για το καλό και ενεργούμε ανώριμα και απερίσκεπτα· απάνθρωπα.

Βεβαίως συμφωνώ με τη δήλωση Μητσοτάκη: «Οι Ελληνες και οι Τούρκοι είναι φίλοι. Μπορεί να έχουμε σε πολιτικό επίπεδο τις διαφορές μας, αλλά στο τέλος της ημέρας δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους πολίτες της Τουρκίας. Και αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα πλεόνασμα συμπόνιας μπροστά σε αυτές τις εικόνες. Δεν μπορώ να φανταστώ μία πιο δυνατή εικόνα από έναν Ελληνα και έναν Τούρκο διασώστη που σώζουν ένα 7χρονο κορίτσι». Πιστεύω, ο καθένας συμφωνεί. Ετσι πρέπει. Αυτό επιβάλλει ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη, που δεν μπαίνουν σε «δύο μέτρα και δύο σταθμά»! Ή είσαι με τον άνθρωπο, τον συνάνθρωπο που πάσχει και συμπάσχεις ή είσαι ο απαθής εαυτούλης σου.

Ασφαλώς το βλέμμα είναι στραμμένο στην Τουρκία τέτοιες ώρες. Αυτή η κοινή έκκληση των διασωστών στο κοριτσάκι: «Σιγά σιγά, γιαβάς γιαβάς», είναι ό,τι χρειαζόμαστε οι άνθρωποι –έξω και πέρα από χώρες και χρώματα και διαχωρισμούς– για σύμβολο, για σημαία, που θα μας ανεβάζει στο ύψος του ανθρώπου, θα μας κάνει ισάνθρωπους, ισάξιους με τους άλλους ανθρώπους, τους συνανθρώπους μας, στην ανάγκη τους, αλλά και στις ήσυχες στιγμές τους. Αυτές που μπορούμε, πρέπει, είναι απαραίτητο, είναι ζωτική ανάγκη, για όλους μας, να μοιραζόμαστε.

Επιτέλους, δεν είμαστε μόνοι και απόμακρα ο ένας από τον άλλο. Παιδιά, θρέμματα της Γης είμαστε όλοι, όπου γης!