Σε απεργία πείνας βρίσκονται τουλάχιστον έντεκα πρόσφυγες που κρατούνται στο κέντρο κράτησης στο Παρανέστι της Δράμας, διαμαρτυρόμενοι, σύμφωνα με το δίκτυο οργανώσεων Border Violence Monitoring Network (BVMN), για την παρατεινόμενη κράτησή τους, για τις άθλιες συνθήκες και για επαναλαμβανόμενα περιστατικά αστυνομικής βίας.
Η απεργία πείνας ξεκίνησε στις 16 Μαρτίου από πέντε κρατούμενους και επεκτάθηκε τις επόμενες ημέρες, όπως σημειώνουν αλληλέγγυοι σε κείμενο στην ιστοσελίδα αντιπληροφόρησης indymedia.
Οι αλληλέγγυοι επισημαίνουν ότι αρχικά η αστυνομία συνέχισε να καταγράφει τις μερίδες σίτισης σαν να είχαν καταναλωθεί, ωστόσο από τις 18 Μαρτίου έχει καταγράψει τα στοιχεία των απεργών πείνας και έχει προχωρήσει στον ιατρικό τους έλεγχο. Αστυνομικές πηγές σημειώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι μέχρι αργά χθες το βράδυ το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. δεν είχε ενημερωθεί για την απεργία πείνας.
Σύμφωνα με πληροφορίες των αλληλέγγυων, πολλοί κρατούμενοι αναγκάζονται να υπογράψουν αμετάφραστα έγγραφα στα ελληνικά, χωρίς να τα κατανοούν, ενώ, αν αρνηθούν, δέχονται σωματική βία ή τα υπογράφουν αστυνομικοί αντί γι’ αυτούς.
Πολλοί αναγκάζονται να κοιμούνται σε κατεστραμμένα στρώματα, σε δωμάτια γεμάτα κατσαρίδες, χωρίς συνεχή πρόσβαση σε ζεστό νερό, ενώ αναγκάζονται να πίνουν νερό από τον νεροχύτη της τουαλέτας, αν λειτουργεί το φίλτρο, ή να αγοράσουν μπουκάλια για 2,5 ευρώ το λίτρο, ενώ το φαγητό είναι λίγο και κακομαγειρεμένο.
Καταχρηστική βία
Η τεκμηρίωση των απάνθρωπων συνθηκών και της καταχρηστικής βίας είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθώς με την είσοδο στο Παρανέστι τα κινητά κατάσχονται και οι κάμερες καταστρέφονται.
Η πρόσφατη αναλυτική έκθεση «“Φυλακή για χαρτιά”: έσχατα μέτρα και κανονικές διαδικασίες – Ερευνώντας τα προαναχωρησιακά κέντρα στην ελληνική ενδοχώρα» («“Prison for Papers”: Last Resort Measures as Standard Procedure Researching Pre-removal Detention Centres on Mainland Greece», Φεβρουάριος 2023) της οργάνωσης Mobile Info Team, που συμμετέχει στο BVNM, καταγράφει ότι ο μέσος χρόνος κράτησης στο Παρανέστι ανέρχεται σε 7 μήνες, ότι οι μισοί από τους κρατούμενους που συμμετείχαν στην έρευνα δεν είχαν πρόσβαση σε υπηρεσίες διερμηνείας και μετάφρασης, ότι οι κρατούμενοι είχαν ελλιπέστατη ενημέρωση για τη διαδικασία ασύλου και τον χρόνο κράτησης δεν είχαν πρόσβαση σε νομικές συμβουλές μέσα στο κέντρο.
Καταγράφει επίσης ότι σε κάθε κοντέινερ μένουν κατά μέσο όρο 10 κρατούμενοι και ότι τα σκεπάσματα και τα στρώματα είναι παμβρόμικα, ότι δεν τους δίνονται καθαριστικά ή είδη υγιεινής, ούτε ζεστά ρούχα ή κουβέρτες για τον χειμώνα και ότι τα φάρμακα που δίνονται είναι κυρίως παυσίπονα και υπνωτικά, ενώ η πρόσβαση στον ψυχολόγο καθυστερεί.
Ελλειψη διαφάνειας
«Η συστηματική στέρηση της ελευθερίας των ατόμων εν κινήσει σε δομές που χαρακτηρίζονται από ειδεχθείς συνθήκες και από γενική έλλειψη πρόσβασης σε βασικά δικαιώματα συνιστά μέρος μιας πολύ ευρύτερης πολιτικής εκούσιας παραβίασης δικαιωμάτων που σκοπεύει στην παρεμπόδιση της εισόδου μεταναστών στη χώρα. Τα κέντρα κράτησης στην Ελλάδα έχουν μια σκοτεινή ιστορία ειδεχθών συνθηκών και ψυχολογικής επιβάρυνσης.
Η πλήρης έλλειψη διαφάνειας ή πρόσβασης του κόσμου στα κέντρα κράτησης στην Ελλάδα καλλιεργεί ένα πρόσφορο έδαφος για παραβιάσεις δικαιωμάτων, όπου δεν είναι συχνές οι επισκέψεις οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και σχεδόν δεν υπάρχουν μηχανισμοί καταγγελιών. Η απεργία πείνας είναι ένα από τα περιορισμένα μέσα που διαθέτουν οι κρατούμενοι για να διαμαρτυρηθούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Απαιτούμε άμεσα μέτρα», αναφέρει στην «Εφ.Συν.» η Μάνον Λούις από το Mobile Info Team.
